De inburgeraar is enthousiast over al die Flevolandse natuur

In Lelystad kregen inburgeraars een rondleiding door de Flevolandse natuur. Men zag elanden. ‘Ze liggen te herkauwen. Kauw, kauw, kauw.’..

Lelystad ‘Lelijk? Nee toch. Mooi!’ Misverstand in Natuurpark Lelystad. Nellie Bijlsma, vandaag de gids van Het Flevolandschap, snapt niet dat de Turkse vrouwen van de inburgeringscursus ooievaars ‘lelijk’ vinden. Totdat blijkt dat ooievaar in het Turks ‘leylek’ is.

‘Ja, mooi! Leylek,’ roepen de Turken in de groep nogmaals, vrolijk wijzend naar de ooievaars.

Uitgelaten loopt de groep inburgeraars (Turken, Tunesiërs, een Poolse, een Chinees, een Angolees) door naar de volgende attractie: elanden. ‘Vaak zie je niet meer dan de oortjes die boven het gras uitsteken’, zegt Bijlsma. ‘Dan liggen ze te herkauwen.’ Als niet iedereen dat woord begrijpt, verklaart ze nader: ‘Kauw, kauw, kauw.’

Eerder al had Bijlsma verteld dat we op ‘nieuw land’ waren, dat hier vroeger ‘water’ was, dat Flevoland op de ‘tekentafel’ was gemaakt.

De excursie van vandaag wordt de inburgeraars uit Lelystad aangeboden door ‘de Nederlandse natuurbeweging’, op initiatief van de Stichting wAarde. Ter ‘kennismaking’ met hun ‘nieuwe leefomgeving’ en ter ontspanning.

Heel ‘leuk’, vindt de Turkse Söngul dat, al is het maar omdat ze na afloop gaan picknicken. De Turkse vrouwen lopen arm in arm, ze zingen en ze roken. Anderen maken aantekeningen van het verhaal van Bijlsma. ‘Volgende week moeten we een verslag maken’, zegt de Turk Haci Celik (35).

Miguel uit Angola duwt de rolstoel, waar om beurten de Tunesiër Mohammed (die moeilijk loopt) en de zwangere Turkse Hüliya in zitten.

‘Ze zijn veel losser dan bij het begin van de cursus,’ zegt Mary Koopmans, coördinator aan het ROC. ‘Dit soort uitstapjes helpt.’

Dan: opwinding, vanwege enorme karpers in een vijver. Nellie Bijlsma toont een busje met wintervacht van de herten. Bijlsma houdt de aandacht vrij moeiteloos vast. ‘Ze willen leren’, zegt begeleidster Marion Weijers, ‘ze willen alles weten.’

Natuurexcursies voor inburgeraars, een idee van Thomas van Slobbe, directeur van stichting wAarde, die in 2004 het ‘smulbos’ bedacht. In dat bos, met veel vruchten- en notenbomen, zouden allochtonen zich thuis moeten voelen. Van Slobbe werd weggelachen of woedend aangevallen door journalisten en politici. De woorden ‘betutteling’, ‘paternalisme’, en ‘discriminatie’ vielen.

‘Maar sindsdien zijn er meer picknickplekken gekomen,’ zegt Van Slobbe, die er vandaag ook bij is. ‘En plaatsen waar mensen, net als vroeger, bessen of bramen kunnen plukken, van de paden mogen, in bomen kunnen klimmen. Dat was de kern van ons idee.’ Van Slobbe merkte dat zijn idee ‘in vergaderzalen en in kantoren’ belachelijk werd gevonden. ‘Eenmaal buiten vond iedereen het logisch.’

Hij krijgt bijval van Haçi Celik. ‘Een dagje hier en alle stress is weg,’ zegt hij. Celik werkt als voorman in een ‘kipfabriek’ en studeert. ‘Ik hou van natuur. En Turkse mensen houden van picknicken, dansen, voetballen.’

Dan, verrukte kreten, als de otters tevoorschijn komen. Ook de elanden laten zich nog zien.

Het echte hoogtepunt komt dan nog. De Turkse vrouwen toveren schalen met eten tevoorschijn. Uit een mobiele telefoon klinkt muziek, er wordt gezongen, geklapt en Hülya doet een voorzichtig dansje. Zelfs de Chinees, die niet veel meer zegt dan ‘Nederlandse taal moeilijk’, lacht vrolijk mee.

‘Volgende week naar Walibi’, stelt Miguel voor. Hij ontfermt zich over Mohammed die, in de rolstoel, een aanval van verdriet en heimwee heeft.

En dan, echt waar, hoort Nellie Bijlsma ook nog het gezang van de nachtegaal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.