De hyperpresident die een schaduwpresident werd

Hoe is het toch met Nicolas Sarkozy?Hoezo, mis je hem?..

Dat niet per se. Maar je went aan zijn alomtegenwoordigheid. Het is zo stil om hem heen.

Dat is waar. De hyperpresident is een schaduwpresident geworden. Hij houdt zich stil.

Geen grote persconferenties meer, geen diepte-interviews in de tijdschriften?

Niets van dat al. Soms, zoals afgelopen weekeinde toen Clotilde Reiss terugkwam van haar gijzeling in Iran, zie je hem even zwaaien vanaf het bordes van het Élysée. Daarna snel weer naar binnen, terug naar de dossiers. Een jaar geleden zou hij haar nog - à la Ingrid Bétancourt – van het vliegveld hebben gehaald.

Vanwaar die stilte? Gebeurt er niet zo veel in Frankrijk?

Er gebeurt genoeg. Maar de laatste tijd gaat er nogal wat mis bij de presidentiële communicatie. De geruchten over zijn privéleven heeft hij zelf tot een nationale kwestie opgeblazen. Ook die rel met de chaufferende boerkadraagster had nooit zo hoeven te ontsporen. Het lijkt er op dat de nederlaag bij de regionale verkiezingen zijn politieke instincten heeft aangetast.

Hoe kan dat? De man blaakte altijd van het zelfvertrouwen!

Hij zit op de helft van zijn termijn als president, wat altijd een moeilijke periode is. Zijn manier van doen maakt de Fransen ongemakkelijk. In een tijd van crisis, als de mensen vinden dat ze het zwaar hebben, weegt dat zwaar. Ze willen een president die geruststelt. Maar daar is Sarkozy de man niet naar. Als hij zegt dat de nieuwe bezuinigingsmaatregelen helemaal geen zware ingreep zijn, denkt iedereen juist dat Frankrijk zijn ondergang tegemoet gaat. François Fillon, de degelijke, bedachtzame premier, blijft intussen onverminderd populair.

Wat nu?

Nu zit de president, op dringend advies van zijn adviseurs, tandenknarsend op zijn handen en laat zijn ministers het werk doen. Premier Fillon is meer in beeld dan ooit: boerkaverbod, herziening van het pensioenstelsel, bevriezing van de overheidsuitgaven – alle omstreden maatregelen worden door hem aan het volk verkocht. Omdat de president er niet in slaagt de Fransen te overtuigen.

Maar over de grens wordt Sarkozy wel degelijk als een man met invloed gezien. Helpt hem dat niet zijn geloofwaardigheid in Frankrijk te vergroten?

De Europese hulp aan Griekenland en het Europese stabiliteitsfonds dat daarna werd opgericht, worden graag als Franse overwinningen gepresenteerd. Zo wordt gezegd dat Sarkozy Merkel zou hebben omgekregen door te dreigen uit de euro te stappen. Een onwaarschijnlijke gang van zaken, als je bedenkt hoe Frankrijk met de euro vervlochten is. En Obama zou hem hebben gefeliciteerd met zijn vastberaden actie. Allemaal goed en wel, maar in Frankrijk gaat de lof naar Christine Lagarde, de minister van Economische Zaken, ook weer zo’n degelijke, bedachtzame dame.

Zijn er nog lichtpuntjes?

Jawel. Woody Allen heeft een paar weken geleden op het Élysée geluncht. Daar heeft hij Carla Bruni gevraagd een museumconservatrice te spelen in zijn volgende speelfilm, You will meet a tall dark stranger, die deze zomer in Parijs wordt opgenomen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden