DE HOOGMOED VERWATERT

Geschakelde villa in Groningen, een glimmend nieuwe stationcar voor de deur, drie opgroeiende kinderen. Bewoond door Ank Snoek (47), docente, gehuwd met een medicus....

'Na geschiedenis ben ik pedagogie gaan studeren. Het was eind jaren zestig, begin zeventig. Tijd van teach-ins met een dialoog tussen een non en God. Feministische theologie, dat vond ik heel erg boeiend. Het clubje vrouwen was wel zo pòt als wat. . . je moest het woord man niet in de mond nemen. Eerst vertrouwde ik jongens voor geen cent. Ik wist niets. Getrouwd ben ik met mijn eerste serieuze vriend.

'Mijn vader vond dat kostschool hoorde bij een goede opvoeding. Wij kinderen waren gezagsgetrouw. Ik herinner me die wereld als streng, rechtvaardig en duidelijk. Toch zijn we in 1964 met een paar vriendinnen van school verwijderd. We zaten 's avonds sigaretjes te roken en chips te eten. Volgens de nonnen kon dat niet door de beugel.

'Op de universiteit kwam meteen de twijfel. De oude structuren gingen stuk voor stuk òm, en dat viel samen met je eigen volwassenwording. M'n jeugd en opvoeding hebben uiteindelijk weinig betekend voor mijn huidige opvattingen. Geput heb ik uit de vertrouwde basis van mijn familie. Maar veel energie zat in je afzetten: zó wil ik het dus niet.

'Wie zijn wij als mensen? Een optelsom van gemiddelden, van zwakte en sterkte. Wie mag over wie oordelen? Je kunt niet vaststellen wie moreel superieur is. Daarom mag je niet doden. Achteraf was het geweldig geweest als we Hitler vermoord hadden. Maar misschien waren er dan allerlei nep-Hitlertjes gekomen. Ik ben heel beducht voor zo'n reactie.

'Doodstraf mag natuurlijk niet. Vond ik altijd. Maar nu weet ik het niet meer. Wanneer een meisje van twaalf wordt vermoord door een onverbeterlijke tbs-gestelde. . . dat heb ik via school meegemaakt. Veel van wat ik ooit zo zeker wist, staat weer op de helling. Door het ouder worden gaat een scheut water door de jeugdige hoogmoed.

'Stelen van je buren? Zelfs geen overgewaaide bloempot. Van de buurtwinkel hoogstens per ongeluk als je haast hebt. Bij Albert Heijn kan er eerder iets in het karretje blijven liggen. Ik ben daar heel cynisch in. Ze zijn 5 procent duurder dan andere winkels, dus we betalen er met z'n allen voor. Met de belasting ben ik ook heel pragmatisch.

'Wat we tegen onze kinderen zeggen, doet niet erg ter zake. Het gaat om wat we doen. Toen ik onlangs de afgedankte mountainbike van de oudste als verjaarscadeau aan de jongste wilde geven, en erbij zei dat hij een extra bedrag op zijn spaarrekening kreeg, maakte de oudste bezwaar. ''Dan wil ik óók een deel van dat geld, want die fiets is van mij.'' Daar hebben we het over gehad. En ik moest zeggen: ''Eigenlijk heb je gelijk''.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.