De herontdekking van de smaak van zelfgebrouwen bier

In Californië zijn speciale bieren onmogelijk duur door een belasting van meer dan 50 procent. Een extra stimulans om zelf te brouwen....

HET Cow Hollow-district in San Francisco, zeg maar het trendy buurtje tussen de Golden Gate Bridge en Fisherman's Warf, is rijkelijk bedeeld met sushi-, pasta en vegetarische restaurants. De weeïge geur van gistend bier, die met de onvermijdelijke mist komt aanwaaien, is daarom een verrassing, die associaties oproept met het De Koninck-imperium in Antwerpen en de kloosterbrouwerijen in Wallonië.

BrewCity, Amerika's eerste zogenaamde 'persoonlijke brouwerij', is gevestigd in een pastelkleurig pand, waarin tot voor kort een mode-winkel was gevestigd. De deuren en ramen staan wijd open. In de winkel is het vol en gezellig. Mannen met schorten voor staan achter weegschalen met gerst, hop, desem en wort, en kijken geconcentreerd naar de wijzers. Vrouwen roeren in koperen ketels en bedienen vaardig de kranen van het buizensysteem. Achter de vier bottelapparaten staan groepjes, die lachend en proevend ovaal-vormige flessen vullen met schuimend, roodbruin bier. Links daarvan ontwerpt een meisje - Anita, parttime fotomodel, fulltime gymnastieklerares - op een monitor etiketten.

'Proef', commandeert Brent, een 32-jarige beursmakelaar. Hij reikt een glas zelfgebrouwen bier aan. 'Proef het produkt van Braumeister Brent', snoeft de Californiër. Het resultaat is lang niet gek. Integendeel, voor dit produkt zou de Trappistenorde van Maredsous zich niet schamen. Laat je niet in de luren leggen, grijnst meesterbrouwer Richard Dieterich (31) en laat het album met bierrecepten zien. Brent en Anita en hun vrienden hebben gekozen voor Merry Monk Trappist Ale, dat zij mee naar huis nemen onder de naam Brent's Brew.

Jarenlang kreeg hij op zijn verjaardag van zijn vrienden cd's, maar begin deze maand werd hij verrast met een cadeau-bon van Brew City. Voor 120 dollar kochten zij voor hem twee avonden bierbrouwen en bottelen in de winkel van brouwer Dieterich en Scott Schadlich, de 'president' van de nieuwe onderneming.

Voor dat bedrag stelt het bedrijfje grondstoffen, ketels, flessen, bottelmachines en technische assistentie beschikbaar. Na twee avonden brouwen gingen zij die avond naar huis met bijna vijftig liter trappistenbier in zes dozen van 24 flesjes. Omgerekend komt dat op nog geen zes dollar per six-pack, een koopje. Een buikflesje Duvel of Westmalle Tripel kost in de VS al drie of vier dollar.

Met de Kerst in aantocht hebben Schadlich (32) en Dieterich - vijfde generatie Amerikanen van Duitse afkomst - en hun vier assistenten het zeer druk. Uit Silicon Valley ten zuiden van San Francisco en uit Oakland en Berkeley aan de andere kant van de baai komen klanten aangestroomd, die hun eigen bier willen brouwen. Trappist en het kaneelachtige Christmas Ale zijn op het ogenblik favoriet. De witbieren doen het vooral in de zomer goed.

De zes ketels zijn van 's middags twee tot 's avonds elf uur bezet. De keuze aan recepten is groot. Van pale ales, bitters en stouts tot lagers, pilsners, bocks en trappist - alles is mogelijk. Een Tail of Newt, een Railroad Red, een Knuckle Buck Stout of een Golden Gate Lager, aan keuze geen gebrek. Een Tsjechische pilsner? Een witbier? oké, hier is het recept, daar ligt het gerst, ga je gang.

De recepten bevatten gedetailleerde instructies en de jonge meesterbrouwer en de president-directeur zijn altijd aanwezig met raad. Zij ruimen ook nog de troep op en doen de afwas. Wie het mooiste etiket ontwerpt, zal beloond worden met publikatie in de reclamefolder en de periodieke advertentie in een van de lokale kranten, de Examiner of de Cronicle. Red Ass Ale haalde bijvoorbeeld de krant, net zoals Genie Hopped in A Bottle en Morning Rise Ale. Flessen met deze etiketten staan ook uitgestald in de vitrines.

'BrewCity is vanaf de eerste dag een succes', vertelt Schadlich, die het zakenplan heeft opgesteld en de lokatie heeft uitgezocht. 'De belangstelling voor speciale bieren in de VS is enorm toegenomen. Ik geloof dat er op het ogenblik in de VS en Canada tweeduizend verschillende bieren worden gebrouwen. Blijkbaar vinden bierdrinkers het ook erg leuk om zelf te brouwen. In plaats van naar de kroeg of de film te gaan, komen groepjes vrienden hier een avondje bier brouwen. Er zijn ook opvallend veel vrouwen, die hier komen experimenteren met hun eigen bierrecepten.'

BrewCity vergde een investering van rond de 500-duizend dollar. Naast de installatie van de zes ketels, het spoelsysteem, de gistvaten en de bottelmachines moesten het afvoer- en electriciteitssysteem van het pand ingrijpend worden verbouwd. Het zakenplan van Schadlich was dermate overtuigend dat financiering geen probleem vormde. Het idee om een persoonlijke brouwerij op te zetten in een winkel- en woonbuurt sloeg bij investeerders meteen aan.

Vergunningen van de stad San Francisco vormden evenmin een struikelblok, omdat BrewCity wordt beschouwd als een huisbrouwerij. Thuis brouwen is in de VS legaal en dat wordt ook in toenemende mate gedaan, zo blijkt uit de verkoopcijfers van brouwinstallaties voor in de garage of de schuur. Een voordeel is ook dat de winkelsluitingstijden in de VS zeer soepel zijn. BrewCity is geopend tot elf uur 's avonds en op zondagen.

'Wij zitten hier bovendien in een topbuurt', denkt Schadlich, 'hier wonen veel jonge mensen, die uitstekend verdienen en graag op zaterdag of zondag iets leuks willen doen. De winkelhuur vormt onze grootste kostenpost, maar we halen die er makkelijk uit. Op een andere plaats was het lang zo goed niet gegaan.'

Het publiek in Cow Hollow, Pacific Heights en Marina heeft een hoog yuppie-gehalte: Aziatisch-Amerikaanse beursmakelaars, ontwerpers van computersoftware, directrices van onroerend-goedbedrijven. Een twintiger in een zelf verdiende Ford Explorer of BMW is geen uitzondering. BrewCity aan Filbert Street ligt bovendien vlak bij Union Street, de PC Hooftstraat van dit deel van San Francisco.

Het succes van BrewCity heeft ook een fiscale achtergrond. Speciale bieren worden in Californië onmogelijk duur gemaakt door een belasting van maar liefst 53 procent. Red Hook Ale, Pete's Wicked Ale en Pyramid Ale om maar enkele van de meest bekend merken te noemen, zijn daardoor in de winkels vaak duurder dan wijn of whisky. Belgische bieren kosten door de invoerkosten nog meer. Zelf brouwen of een bezoek aan Brew City loont dus altijd.

Schadlich, die tien jaar heeft gewerkt voor een onroerend-goed makelaar, is op het ogenblik op zoek naar lokaties voor drie filialen van BrewCity. 'De belangstelling is enorm, vooral dank zij de mond op mond reclame. Ik adverteer ook via Internet, dit is immers San Francisco. Maar ik heb nog geen enkele klant te danken aan die onzin.' In Boulder, St. Paul, Philadelphia en Hermosa Beach is het voorbeeld van BrewCity al gekopieerd. En Schadlich verwacht dat het niet lang zal duren, voordat ook in Europa persoonlijke brouwerijtjes worden geopend.

Het succes van BrewCity is volgens hem niet alleen verklaard met fiscale en praktische argumenten. 'De consumptie van speciale bieren is spectaculair gestegen. Omgerekend in vaten is consumptie van speciale bieren gestegen van een half miljoen in 1989 tot 2,6 miljoen in 1994. Amerika heeft de smaak van goed bier weer te pakken gekregen. Dat zie je ook aan de paniekerige reacties van de grote brouwerijen', legt hij uit, terwijl hij aan vier mannen het receptenboek geeft.

De grote brouwers Anheuscher-Busch (Budweiser), Coors en Miller investeren in speciale bieren. De maker van Budweiser trekt zich terug uit vrijwel alle niet op bierproduktie gerichte activiteiten om te kunnen investeren in bijzondere bieren.

Miller heeft onlangs de brouwerij van Pierre Celis in Austin, Texas overgenomen. Celis is de grondlegger van de Hoegaarden-brouwerij, die hij op 64-jarige leeftiijd verkocht om in Amerika opnieuw te beginnen. Net als in Vlaanderen en Nederland zijn de witbieren en tripels van Celis in de VS een succes en Miller wil daar nu van profiteren.

Schadlich: 'Historisch gezien keert bierdrinkend Amerika terug naar het tijdperk van vóór de Drooglegging. De drooglegging heeft duizenden kleine en middelgrote brouwerijen van de kaart geveegd. Na die periode kregen we vier of vijf grote brouwerijen. Nu zien we overal microbrouwerijtjes ontstaan. Wij hebben eigenlijk niets anders gedaan dan inhaken op die trend in het Amerikaanse bierland.'

'Braumeister Brent' sjouwt inmiddels met dozen van zijn produkt, waarvan hij merkbaar al veel heeft geproefd, breed lachend de winkel uit.

'Ik heb nooit gedacht dat bierbrouwen zo makkelijk was. Tot de volgende keer. See you.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden