De hartslag bepaalt het koerstempo

Favorieten aanwijzen voor de Tour de France is geen rationeel proces. Het is vooral gebaseerd op persoonlijke voorkeuren. De Dauphiné Libéré bracht daar afgelopen week geen verandering in....

Van onze verslaggeefster Marije Randewijk

Gelukkig kan van de persoonlijke favoriet altijd alles worden verklaard. Als hij op bijna een kwartier van de winnaar binnenkomt in een lastige bergetappe, zoals Levi Leipheimer, dan is dat zo gepland. Als hij wegens ziekte moet afstappen, zoals Alejandro Valverde, hoeft dat met het oog op de Tour helemaal niet slecht te zijn.

In voorbereidingskoersen als de Dauphiné en de Ronde van Zwitserland, die zaterdag van start ging en waar Fabian Cancellara de leider is, proberen de kanshebbers een bevestiging te krijgen van hun vorm. Maar bij de nabeschouwing kan niemand zonder wielerlogica. Wie goed rijdt, zegt dat hij op schema ligt. Wie slecht rijdt, zegt dat zijn tijd nog zal komen.

In dat geval wordt graag verwezen naar Landis en Leipheimer. Landis legde vorig jaar in de voorbereiding op de Tour een slecht parcours af, Leipheimer won de Dauphiné. Een maand later waren de rollen – al dan niet door medicinale hulp – omgedraaid.

Van alle kandidaat-winnaars voor de Tour zijn voors en tegens te bedenken. Dat geldt zelfs voor topfavoriet Aleksandr Vinokoerov, die zijn neus ophaalde voor de eindzege in de Dauphiné, maar zondag wel de laatste etappe won. Het feit dat hij in zijn ploeg met Andreas Klöden en Andrej Kasjetsjkin twee renners heeft die ook hoog in het algemene klassement kunnen eindigen, kan in zijn voordeel, maar ook in zijn nadeel werken.

De 34-jarige Kazach krijgt waarschijnlijk ook nog steun van Eddy Mazzoleni en Paolo Savoldelli. De een werd eind mei derde in de Giro d’Italia, de ander won die ronde al twee keer. Te veel kapiteins heeft in de Tour al eerder geleid tot het zinken van het schip.

Zelfs de winnaar van de lastige bergetappe, Maksim Iglinski, bekende zaterdag dat hij ambities heeft om een groot ronderenner te worden. In de Tour wil hij bij Astana het vuile werk nog voor zijn kopmannen opknappen. Maar als hij zich een mooie uitgangspositie voor het klassement kan bezorgen, zal hij dat niet nalaten.

De hartslagmeters bepaalden afgelopen week in Frankrijk – en deze week in Zwitserland – het tempo. De opdracht was niet met de krachten te smijten en geen energie te verslinden. Het maakte de prestaties moeilijk leesbaar.

Cadel Evans, de enige van de Tour-outsiders die zowel in de tijdrit als in het hooggebergte goed partij gaf, zei dat hij daarom geen conclusies zou trekken uit zijn ronde. Niet voor zichzelf en al helemaal niet voor een ander. De Australiër werd achter Christophe Moreau tweede. Zaterdag was hij de enige die de demarrage van de Fransman op de slotklim, de Col du Télégraphe, beantwoordde.

Moreau was met twee ritoverwinningen en de eindzege de opvallendste renner. ‘Maar er is in het huidige peloton niemand met de klasse van Lance Armstrong of Miguel Indurain. Die konden in de Dauphiné goed zijn en dat hoge niveau vasthouden tot en met de laatste week van de Tour’, zei Rabobankploegleider Erik Breukink. Van Moreau verwacht hij dat niet.

Breukink denkt dat hij zich geen zorgen hoeft te maken over zijn eigen klassementsrenner. Maar zeker is hij niet. Denis Mentsjov reed een goede tijdrit en was solide zodra het bergop ging. ‘De vraag is alleen: hoeveel beter kan hij nog?’

Breukink heeft weinig om zich aan vast te klampen. Vorig jaar was de kopman van de Nederlandse ploeg nadrukkelijker aanwezig in de voorbereiding. Toen won hij in de Dauphiné op de Mont Ventoux. Maar in de Tour duikelde hij in de laatste week van het podium.

Meer zorgen maakte hij zich de afgelopen tijd om de fysieke gesteldheid van Michael Boogerd en Thomas Dekker. Boogerd kampte met een botvliesontsteking aan zijn knie. Dekker sukkelt al sinds de klassiekers met een heupblessure.

In Zwitserland moeten ze aantonen hersteld te zijn. Dat het voor Boogerd om zijn laatste Tour gaat, speelt volgens Breukink geen rol bij de samenstelling van zijn selectie die naast Mentsjov, Freire, Rasmussen, Flecha, Boogerd, Dekker en Weening waarschijnlijk wordt aangevuld met Niermann en De Groot. ‘Michael weet als geen ander waaraan hij begint. Hij neemt zelf de beslissing.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden