ReportageWeimarstraat

De Haagse Weimarstraat is het zat: ‘Buurt erin, drugs eruit’

Het laatste stukje Weimarstraat in Den Haag is een rafelrandje. De buurt is het meer dan zat na de zoveelste schietpartij. Ze willen van de vier coffeeshops af. ‘Hoeveel kapperszaken, nagelstudio’s, nachtslijterijen en coffeeshops heb je nodig?’

Kinderen schrijven zaterdag met krijt hun klachten op de stoep over de verloedering van een deel van de Haagse Weimarstraat.Beeld Arie Kievit

Vorige week zondag was er op klaarlichte dag een schietpartij op straat na een ruzie in coffeeshop Galaxy en daarom is het nu feest in de Weimarstraat in Den Haag. Een honderdtal buurtbewoners deelt zaterdagmiddag cake, taart en donuts. Er zijn paraplu’s, maar er hangen vooral kleurrijke slingers om schouders. ‘Drugs eruit, buurt erin’, is het motto.

Sinds 2011 zijn de Weimarstraat en omgeving bijna veertig keer opgeschrikt door geweldsmisdrijven – een poster met alle incidenten hangt op de deur van Wijklaboratorium Wij Weimar, een voormalige banketbakker op de hoek met de Noorderbeekdwarsstraat. Van steekpartijen en schietincidenten tot overvallen bij avondwinkels, koffiehuizen en cafés.

Zes dodelijke slachtoffers vielen er, de laatste na een bloedige steekpartij in april. De schietpartij van vorige week liep met een sisser af. Het beoogde doelwit werd niet geraakt en meldde zich bij de politie. De bekende dader is nog voortvluchtig.

De maat is intussen vol. ‘De Weimarstraat was altijd al een straat met een randje’, zegt bewoner Tomas Martini, vader van twee kinderen van drie jaar en twee weken oud. ‘Maar na vorige week zei mijn vrouw: we gaan verhuizen.’

Geliefde woonwijk

En dat terwijl deze 1,5 kilometer lange winkelstraat het hart vormt van een geliefde Haagse woonwijk, het Regentesse-Valkenboskwartier (ReVa). In Frankrijk zou dit een quartier bobo zijn, bourgeois-bohème, tussen burgerlijk en artistiek in. Kwartiertje fietsen naar het centrum, tien minuten naar het strand. Fraaie huizen van rond 1900, met inwoners die zich inzetten voor het buurttheater, deelauto’s en gezamenlijke zonnepanelen.

Aan het spandoek is te zien dat buurtbewoners de overlast in het laatste stukje Weimarstraat meer dan zat zijn.Beeld Arie Kievit

‘Het is een prachtige wijk op de grens tussen kak en multicultureel’, zo vat Tomas Martini het in de regen samen. ‘De bewoners worden aangetrokken door die mix.’ In het eerste deel van de Weimarstraat zijn hippe koffie- en eettentjes, artistieke winkels en het theater, op het tweede deel zitten een Ekoplaza, Jumbo en Albert Heijn. Alleen op het laatste stukje, tussen Beeklaan en Valkenboslaan, gaat het van kwaad tot erger.

Vastgoedmaffia die pandjes verhuurt en onderling doorverkoopt. Schimmige bars waar nooit licht brandt. Een shishalounge, een growshop, malafide detacheerders. Illegale kamerverhuur, leegstand, gesleep met lachgas. ‘Hoeveel kapperszaken, nagelstudio’s, nachtslijterijen en coffeeshops heb je nodig?’, vraagt Martini. ‘Gewoon foute boel.’

Bodybag

Bewoner Emily van de Vijver zag op kerstavond 2011 hoe een bodybag uit de Millennial Bar werd gedragen – een café met louche reputatie. ‘Damn, zoiets zie je toch alleen in films?’, zegt ze. ‘Sindsdien is het alleen maar erger geworden. De politie noemt het toeval dat die gasten elkaar hier treffen, maar dan is hier wel verrekte veel toeval. We hebben er echt genoeg van.’

Met vier coffeeshops op een kluitje is de Weimarstraat volgens bewoners een ‘McDrive voor drugs’ – overigens niet alleen softdrugs. Met alle overlast van dien. Dubbel parkeren, de straat als racebaan, troep die uit autoraampjes wordt gegooid. Van de Vijver: ‘Als je er wat van durft te zeggen, krijg je een grote bek terug: Huh, wat moet je nou? Wij betalen toch ook belasting?’

Politie, justitie en gemeente hebben de Weimarstraat op de korrel. De vorige week afgezwaaide burgemeester Remkes noemde het als een van de Haagse hotspots waar boven- en onderwereld vermengd raken. Waar criminelen geld witwassen via investeringen in horeca en vastgoed. 

In december werd de Weimarstraat het eerste Haagse ‘focusgebied’ voor een ‘nog intensievere aanpak’, in maart nam minister Grapperhaus (Justitie) poolshoogte. ‘Ik zeg het al drie jaar: het onderwerp is niet alleen repressie en het afpakken van crimineel geld’, zei Grapperhaus. ‘We moeten die wijken opkrikken om criminele carrières te voorkomen. Als we nu niet beginnen met de herovering van verloren terrein, zijn we zometeen definitief te laat.’

De buurt, die op hun straatfeestje twee wethouders en raadsleden van PVV tot GroenLinks wisten te mobiliseren, willen geen woorden, maar daden. Zoals een noodverordening, zodat de politie preventief kan fouilleren.

Afkoelingsperiode

Bij coffeeshop Galaxy zijn intussen de witte rolluiken omlaag  – de zaak is twee weken gesloten als ‘afkoelingsperiode’. Eigenaar Dave (‘liever geen achternaam’) kijkt aan de overkant van het feestje toe, samen met Abdol (‘dat is genoeg’), voorzitter van de Vereniging Haagse Cannabis Shops.

‘We steken onze kop niet in het zand’, zegt Dave. ‘Het probleem is niet dat er coffeeshops zijn, het probleem is het aantal. Dit incident is zuur, dat kan iedere ondernemer overkomen.’ Hij toont op zijn telefoon de beelden van zijn veiligheidscamera. Veel wijzer word je er niet van. ‘Het is allemaal buiten gebeurd, mijn shop heeft er niks mee te maken. Hoe ver gaat mijn verantwoordelijkheid als eigenaar?’ Al drie keer heeft hij geprobeerd te verhuizen naar de stadsrand. ‘Maar telkens krijg ik geen toestemming van de gemeente.’

Abdol van de koepel van Haagse coffeeshops is ook voor een noodverordening voor de Weimarstraat, zodat preventief fouilleren mogelijk wordt. ‘Er moeten harde maatregelen komen, fout is fout. Maar coffeeshops hebben wel een maatschappelijke functie, of je het daar nou mee eens bent of niet.’

Voor de deur van Wijklaboratorium Wij Weimar, waar buurtbewoners sinds anderhalf jaar plannen voor de straat en buurt smeden, worden enkele schouders opgehaald. ‘De eigenaren van de coffeeshops zijn niet kwaadwillend, maar hun aanwezigheid verpaupert de buurt wel.’

Nieuwe burgemeester

In dit derde, slechte deel van de straat, waar supermarkt Firat, Vispaleis Het Suezkanaal en Bokstijn Feestartikelen de positieve uitzonderingen zijn, hopen ze dat de nieuwe burgemeester snel doorpakt. Cees Grimbergen heeft al voorwerk verricht. De journalist en tv-presentator woont in Utrecht, maar komt uit de Weimarstraat – zijn ouders hadden een banketbakkerij op het adres waar nu het Wijklaboratorium zit.

‘Cees heeft Jan van Zanen bij zijn afscheid in Utrecht gesproken en hem op de Weimarstraat gewezen’, zegt actieve bewoner Hans Hoogvorst. ‘Pauline Krikke heeft ons Wijklaboratorium geopend, Remkes is langs geweest. Van Zanen mag ons komen sluiten zodra de problemen zijn opgelost.’

Verder lezen

Interview met de nieuwe burgemeester van Den Haag
Met zijn eigen aimabele en toegankelijke stijl wist Jan van Zanen Utrecht voor zich te winnen. Sinds 1 juli is hij burgemeester van Den Haag. Hij moet de stad ‘verbroederen’. Gaat hem dat lukken? ‘Ik heb veel te verliezen.’

De grens tussen ‘zand’ en ‘veen’ vervaagt 
In Den Haag woon je ‘op het zand’ of ‘op het veen’; in het rijke of het arme deel. Theatermakers en makelaars zien die grens verschuiven en vervagen. De voorstelling Zand & Veen in Theater de Regentes in de Weimarstraat speelt met die contrasten in de stad.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden