De grom van Marilyn Monroe

Wendell Jaspers (30) is een van drie actrices die Marilyn spelen in Marilyn Monroe, Diamonds are a girl¿s best friend....

U bent blond.

‘Ik geloof niet dat regisseur Madeleine Matzer mij heeft gecast op mijn haarkleur. Ik zou Marilyn ook niet willen spelen in een musical. Matzer wil met dit stuk proberen door te dringen tot de kern van Marilyn. En daarnaast is het een voorstelling over iconen van een samenleving. Dat spreekt me aan.’

Er zijn drie Marilyns, welke bent u?

‘Er is Marilyn de diva, de jurk zeg maar, die behaagt. Er is Marilyn met het mantelpak, die regisseert, die slim is en witty. En er is een meisje in een trui, Norma Jeane Baker, die de rol van Marilyn Monroe speelt en vol twijfels en paniek zit. Ik ben het meisje in de trui.’

En wat is de kern van Marilyn Monroe?

‘Norma Jeane Baker is iemand die van kindsaf aan ‘gelittekend’ is in het leven, die kwetsbaar was, eenzaam en probeerde ontsnappen door een rol te spelen. Ze gebruikt daarvoor dat ene grote talent dat ze bezat: haar vrouwelijkheid. Ze dacht dat ze met Marilyn het leven naar haar hand kon zetten.’

Wat ging er mis?

‘Hoe beter ze haar rol beheerst, en die beheerste ze aan het einde volledig, hoe slechter het gaat met Norma Jeane Baker. Marilyn was slim, geestig, in controle zo lang de camera aan stond. Als de camera uit ging kwamen de pillen, de paniek en de eenzaamheid.’

18 mei, 1962, Happy Birthday Mr President.

‘Matzer heeft vier tekstschrijvers gevraagd om over Marilyn Monroe te schrijven en dat tot een voorstelling gemonteerd. Gerard Jan Rijnders beschrijft het moment vlak voor ze het podium opgaat om Happy Birthday voor president John F. Kennedy te zingen. Haar laatste publieke optreden. Dat was drie maanden voor ze op 36-jarige leeftijd stierf aan een overdosis barbituraten. Het is een hele mooie tekst van Rijnders, waar eindelijk wat woede in doorklinkt, woede op de wereld die ze alles wilde geven. En die wereld gaf haar niets terug. Ik noem dan de grom van Marilyn.’

Er zijn mensen die zeggen dat je Marilyn niet moet proberen te verklaren.

‘Het is niet alleen een verhaal over Marilyn Monroe. Het gaat over iconen. Een icoon is een persoon waarvan iedereen een beeld heeft, zonder dat je echt weet wie iemand is. Er zijn veel overeenkomsten tussen Michael Jackson en Marilyn. Hij had ook een beschadigde jeugd, kende grote roem, probeerde regie te krijgen over zijn leven, en stierf jong zonder dat iemand wist wie hij echt was.’

Hoe verlaten we de zaal?

‘Marilyn was actrice, net als ik en Fokka Deelen en Marlijn Weerdenburg met wie ik de voorstelling speel. We spelen letterlijk actrices die langzaam de rol van Marilyn op ons nemen, net zoals zij het heeft gedaan. Maar aan eind het draait de voorstelling. Dan wankelt het icoonbeeld en krijg je direct zicht op de mens erachter. En je beseft dat het publiek mede schuldig is aan wat Marilyn was. Dat geeft te denken, verwacht ik.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden