De geur van zongedroogde was

Vandaag willen we naar het zuiden. Niet zover, vlak over de Waal bijvoorbeeld. Daar ligt bij Zaltbommel het landgoed Groenhoven in Bruchem....

Eenmaal in de auto rijden we gewoon rechtdoor naar het zuiden, pardoes de Belgische grens over en komen bij de Abdij van Postel die nog steeds als klooster in gebruik is. Niet zonder voorkennis overigens, want een collega heeft ons getipt. De abdij is prachtig en het erbij gelegen Gasthof De Beiaard is geweldig, zei hij. De website belooft nog veel meer: een abdijwinkel met abdijkaas, abdijbrood en zelfgeteelde ginsengwortels, eigen valeriaankruid en echinacea en natuurlijk het Postelbier.

Even denken we dat de collega helemaal mesjogge is. Op de parkeerplaats worden we bijna geplet tussen massa's kolossale lijven die liters ijs naar binnen slobberen en grote puntzakken frites met klodders mayonaise meetorsen. Er is zowaar zoiets als een patatstraat met mobiele friettenten. Het soort toerisme dat hier wordt bedreven, is ons volslagen onduidelijk. Een groep motorrijders is als zodanig herkenbaar, maar wat doen al die andere mensen hier? Wandelaars lijken het niet (hoewel de bossen van Postel lonken); er zijn mensen die gezellig hun klapstoeltjes achter de kofferbak hebben neergezet en hun zondag schijnen door te brengen met het bestuderen van parkeerplaatsgedrag.

Op en voor het terras van De Beiaard is het overvol, maar wanneer we onze vluchtreflex bedwingen en onder de poort van de abdij doorlopen, zijn we in één klap in een andere wereld. De lindebomen geuren naar zongedroogde was, de hanen kraaien, de vogels fluiten en de Romaanse Abdijkerk, die deels nog uit de 12de eeuw stamt, beiert met de regelmaat van de klok een wijsje. Ook bij Gasthof De Beiaard krijg je het gevoel of je naar believen in verschillende werelden kunt stappen. Op het terras is het rond half zeven nog steeds kermis. Binnen is er aan de ene kant een rustiek bruin café waar je flinke borrelhappen en 'snacks' (borden pasta, stevige biefstukken) aan eikenhouten tafels kunt eten. Aan de andere kant is het restaurant, met tafellinnen en servetten die als bisschopsmutsen zijn gevouwen. Dit is het domein van de aspergespecialiteiten (romige aspergesoep voor euro 4,60 en een aspergebord van de chef met zalm voor euro 17,50) en Vlaamse huisgerechten als stoofvlees met Postelbier (euro 9,50; ook verkrijgbaar in het cafégedeelte) of enkelham met veenbesappel en grootmoedersaus (euro 17,50) die de kok op verzoek ook zonder room maakt. Het Postelbier is een must: Donker schuimig, met een lichtzoete smaak van kersen),

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden