De geur van babyboomers

De Amazing Stroopwafels zijn vééél beter dan Bob Marley. De Amazing Stroopwafels verslaan ook Prince op hun sloffen. En mochten de Stroopwafels en Jimi Hendrix elkaar ooit in het hiernamaals tegenkomen, dan weten we wel wie er wint....

Althans, dat vinden de luisteraars van Radio 2. Die hebben massaal hun muzikale voorkeuren bekend gemaakt en op hun favoriete popplaatjes gestemd voor de jaarlijkse Top 2000. En wat bleek, de laatste dagen van het oude jaar, toen de Top 2000 op radio en tv werd uitgezonden: na telling stonden de Stroopwafels op 44 terwijl Jimi Hendrix' Hey Joe pas op nummer 163 aan komt kakken.

Als er zoiets bestaat als de terreur van de democratie, komt die wel het scherpst tot uiting in jaarlijstjes als de Top 100 en Top 2000. Vergaarbakken waarin enerzijds artefacten rondzweven die hun plaats danken aan een fikse lobby van fans (hoezo Stef Bos op 87?) en anderzijds plaatjes prijken, die onwrikbaar zijn vastgekit met een fikse dosis nostalgie. Want wie staat er op nummer één in de Top 2000?

Juist, Queen's Bohemian Rhapsody. Direct gevolgd door het gelamenteer van Child in Time (Deep Purple). Ook in de toptien: Led Zeppelin, Eagles, Meat Loaf, Animals, Alan Parsons Project en Dire Straits (twee maal). Alsof goede muziek een uitvinding is van middelbare blanke mannen wier idee van extase ophoudt bij een zweetplek onder de oksels na een machtige luchtgitaarsolo. Alsof er na 1989 geen goede muziek meer is gemaakt.

Het aantal noteringen in de Top 2000 uit de jaren zestig en zeventig (resp. 497 en 526) overstijgt sowieso dat uit de jaren negentig (163). Volgens de Top 2000 bestaat er (bijna) geen goede hiphop, bestaat er geen house, geen punk, geen funk, geen grunge.

Maar opmerkelijker nog: de bijdrage van zwarte artiesten aan popmuziek lijkt zeer marginaal.

De hoogst genoteerde zwarte act: Bob Marley met No Woman No Cry op nummer 93. In de eerste vijfhonderd plaatsen komen we, als we Michael Jackson meerekenen, welgeteld 27 zwarte acts tegen.

Dat is even slikken.

Wie de eindejaarslijst-studie toch voortzet, wordt gaandeweg een bepaalde geur gewaar die steeds penetranter wordt. Een muffige meur die ook opsteeg toen bandjes als de Strokes en White Stripes werden binnengehaald als de redders van de rock 'n' roll.

Het is de lucht van babyboomers: het slag dat destijds de vlag op de jeugdcultuur heeft geplant en nu eens in het jaar met een gezamenlijke inzendactie probeert nog wat van die jeugdcultuur te claimen.

De televisieversie van de Top 2000 - de Top 2000 a gogo, die verspreid over vijf dagen tot Oudejaarsavond werd uitgezonden - versterkt dat beeld alleen maar.

Henk Spaan mocht komen uitleggen wat hij heeft met Françoise Hardy. De Monkees en de Archies kwamen uitvoerig ter sprake, evenals hippiester Melanie.

Gast en quizkandidaat Joost Zwagerman beklaagde zich na een filmpje van de Beatles bij presentator Matthijs van Nieuwkerk dat alle vragen over de jaren zestig gaan. Viel best mee, vond Van Nieuwkerk.

Volgende vraag: 'Noem de namen van alle vier The Mama's en the Papa's.

Zwagerman: 'Ja, Jezus!'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden