De Franse Tweede Kamervoorzitter op bezoek in Den Haag: 'Het debat is bij ons nogal conflictueel'

François de Rugy over de verschillen tussen Franse en Nederlandse politiek

‘Serial coupeur’ wordt hij in het Franse parlement genoemd; de man die rücksichtslos de microfoon uitzet als parlementariërs te lang aan het woord zijn. Donderdag was François de Rugy (44), voorzitter van de Assemblée Nationale, op werkbezoek bij zijn Nederlandse collega, Khadija Arib. Om van nabij te zien hoe het er in de Tweede Kamer aan toe gaat.

De voorzitter van het Assemblée Nationale, François de Rugy. Beeld afp

Woensdag nog waren in Parijs de gemoederen hoog opgelopen. Een afgevaardigde van La France Insoumise, de linkervleugel in het parlement, was woedend geworden toen Rugy haar het woord ontnam. Samen met haar partijgenoten verliet ze de bankjes en rukte met gebalde vuisten op naar de voorzitter, de Kamerbodes hadden zich als menselijk schild voor hem opgesteld. Taferelen die in de Tweede Kamer ondenkbaar zijn.

‘We hebben een andere stijl van debatteren’, zegt Rugy. ‘Ik wil de spreektijden laten respecteren, dat moet niet ontsporen. In het verleden hield men daar minder de hand aan.’

Dat het debat in de Franse Assemblée soms hoog oploopt, noemt hij een kwestie van temperament en politieke cultuur. ‘Het is bij ons nogal conflictueel. Bovendien is de parlementaire meerderheid van La République en Marche (de partij van president Macron waartoe ook Rugy behoort, red.) is groot. De oppositie moet zodoende veel kabaal maken om gehoord te worden. Dat speelt hier wellicht minder, ook door de politieke versplintering.’

Heeft een voorzitter van de Assemblée redenen om jaloers te zijn op het Nederlandse parlement?

‘We hebben geen cultuur van coalities in het parlement. Die worden in zekere zin al voor de verkiezingen gesmeed. Daardoor functioneert ons parlement anders. Dat een partij met veel aanhang zoals het Front National maar weinig parlementariërs heeft, is een democratisch probleem. Wat me hier inspireert is dat ook een beperkt aantal leden een debat kan aanvragen (hij doelt op dertigleden-debatten, red.). Die formule hebben we in Frankrijk nooit toegepast.’

In de plenaire zaal van het Binnenhof maakte hij de Regelingen mee, waar de partijen op elke vergaderdag gezamenlijk de komende debatten organiseren. Zoiets kennen ze in Parijs niet. Daar is het de facto de meerderheidspartij – de partij van Macron – die de dienst uitmaakt. Rugy zegt het met iets van verontschuldiging.

In Frankrijk is het voorjaar losgebarsten, met stakingen bij het spoor en acties op universiteiten. Gaat Macron de confrontatie winnen?

‘Dit soort protest is onvermijdelijk als je hervormingen wilt doorvoeren. Zeker als je een staatsbedrijf als de Franse spoorwegen wilt aanpakken. Die reacties zijn menselijk. Het echte onderwerp is het openstellen van de markt voor concurrentie. De SNCF blijft de kampioen van het spoor, maar wordt gestimuleerd door concurrentie, en zal op tarieven de strijd moeten aangaan. Bij KLM-Air France zie je ook dat het ene bedrijf beter presteert dan het andere. Dat creëert spanning. Niet alles kan met onderhandelingen worden opgelost. Twee grote vakbonden zijn daartoe ook niet bereid.’

‘De telefoniemarkt is opengebroken, de energiemarkt net zo. Niemand verlangt terug naar de tijd van staatsbedrijven. Dan wordt het leven steeds duurder. Macron is verkozen op de belofte hervormingen door te voeren. Fransen willen die dynamiek.’

Hij laat op zijn telefoon een grafiek zien van hoe de belastingen zich als deel van het inkomen ontwikkelen, sedert 1960. Een voordurend stijgende lijn, die in 2017 op 45,6 procent uitkomt.

President Macron was drie weken geleden op bezoek bij premier Rutte, nog voor de zomer komt wellicht een groep Franse parlementariërs op werkbezoek. Wat zijn de redenen om de Frans-Nederlandse banden zo aan te halen?

‘Ook vanwege de Brexit hebben onze landen veel gemeenschappelijke belangen. Dat komt door onze havens, het Kanaal, de kuststrook. Maar ook op het gebied van energie, klimaat en defensie kunnen we veel samenwerken. Duitsland, Spanje en Italië hebben lastige verkiezingen achter de rug. We willen niet opgesloten zitten in onze relatie met Duitsland. De kaarten zijn opnieuw geschud.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.