Reportage

De Foo Fighters? Geen moment gemist

Op het laatste moment moesten de Foo Fighters verstek laten gaan - zanger Dave Grohl brak zijn been. Toch was er op Pinkpop met stevige shows van Muse en Robbie Williams en een fabuleuze biervangst meer dan genoeg te beleven.

Festivalgangers in Landgraaf. Beeld Marcel van den Bergh

Het bericht kwam vrijdagavond binnen via sociale media, vlak voordat de Britse rockband Muse de eerste dag van de 46ste editie van Pinkpop zou afsluiten. Dave Grohl, voorman van de Foo Fighters, had zijn been gebroken. Kon hij twee dagen later nog wel optreden in Landgraaf, waar zijn band bovenaan op het affiche stond?

Nee, werd zaterdagmiddag vlak voor het optreden van Anouk door Pinkpopvader Jan Smeets bekendgemaakt. Met het wegvallen van de Foo Fighters kwam daarmee de tweede grote act van de slotdag te vervallen. Eerder moest popzanger Sam Smith al afzeggen. Eén uitvaller is vervelend, twee al snel funest. Was de zondag nog wel te redden?

Beste concert: Muse

Het muzikale hoogtepunt kwam vroeg dit jaar. Vier keer eerder speelde Muse al op Pinkpop, nooit eerder klonk het Britse rocktrio zo overtuigend. Hard, compact en bij aanvang zelfs overdonderend was de rockshow van Muse. Razend knap was het samenspel altijd al, maar net als hun platen willen concerten weleens inzakken, dan wil zanger Matt Bellamy te veel. Klassiek pianist uithangen én Freddie Mercury vocaal naar de kroon steken én zijn dystopische wereldvisie met het publiek delen. Vrijdagavond koos de band zijn sterkste, bondige songs, en wist zo vriend en vijand voor zich in te nemen.

Ja, bleek gisteren al snel. Met een paar verschuivingen (Pharrell als slot-act, De Jeugd Van Tegenwoordig wat later op de dag en Triggerfinger als toevoeging) werd het blokkenschema opnieuw ingevuld en eigenlijk leek alles gisteren al snel alsof het zo hoorde.

De Vlaamse rockbeesten van Triggerfinger kwamen vroeg in de middag zelfs als geroepen, want zo heel veel moddervette, vuig klinkende rock-'n-roll had het publiek nog niet te horen gekregen.

Los van Muse dan, die vrijdag hun beste Nederlandse concert ooit gaven. Zo stevig, solide en opzwepend klonk het Britse trio de vier keer dat ze Landgraaf eerder aandeden niet. Zanger-gitarist Matthew Bellamy heeft zijn Queen/Freddie Mercury fixatie ingeruild voor Led Zeppelin/Jimmy Page, getuige geweldige gitaarriffs als die van Psycho.

Tekst loopt door onder de afbeelding.

Slechtste optreden: Avicii

Natuurlijk hoort dance op een festival als Pinkpop thuis. Het was groot feest bij de toch behoorlijk platte beatsalvo’s van Above & Beyond. Maar Avicii, een van de allergrootste of in ieder geval duurste dj/producers van dit moment, bakte er niets van. Zijn lomp achter elkaar ingestarte radiohits zetten nauwelijks aan tot dansen. De vlammenwerpers werkten snel op de zenuwen, de visuals op de beeldschermen waren spuuglelijk. Wat naar een climax had moeten groeien, liep uit op totale apathie. Het Pinkpoppubliek houdt wel van dansen, maar dit was echt te kinderachtig, en eigenlijk gewoon slecht.

Matthew Bellamy, zanger en gitarist van de band Muse, in actie op het hoofdpodium. Beeld Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Verder werd de vrijdag vooral gedomineerd door jarennegentignostalgie. Ice T's Body Count, Faith No More en Slash amuseerden hooguit een beetje. Elke urgentie ontbrak verder. En hoe mooi verzorgd de dramatische rocksongs van Elbow ook klonken, recenter materiaal dan dat van hun succesalbum The Seldom Seen Kid (2008) kreeg op het grote veld nauwelijks respons.

Nee, dan kwam Muse echt als geroepen met stevige rock die ook nog eens helemaal van nu was. Geen nostalgie, gewoon er hard tegenaan met precies de beste nieuwe nummers van hun pas een week oude nieuwe album Drones.

Vervolgens was het dus bijna twee dagen wachten op nog zo'n stevige actuele rockband op de hoofdpodia. Kensington deed het goed zaterdag, met hun weinig oorspronkelijke maar goed meezingbare rockliedjes als War en Streets. Meer moeite had even daarvoor Dotan op het hoofdpodium. Zijn repertoire bleek net iets te eenvormig, met zachtmoedige folkliedjes die veelal dezelfde opbouw hebben. Het wachten op de hit Home duurde velen te lang.

Verkeerde plek: Typhoon

De juiste plek voor artiesten op Pinkpop vaststellen blijkt ieder jaar weer lastig. Dit jaar hadden Dotan en Kensington beter van plek kunnen ruilen, want Kensington op het tweede podium bracht veel meer teweeg. Waarom Typhoon zondag het hoofdpodium niet mocht betreden, is een raadsel. Alle festivals heeft de Zwolse rapper al ingepakt en zondag was dat niet anders. Met een warme mix van feestelijke Surinaamse klanken, hiphop en pop bleek hij de ideale attractie in de brandende zon. De vraag kwam zelfs op waarom Typhoon niet als afsluiter de plek van de uitgevallen Foo Fighters kon innemen.

Typhoon treedt op tijdens de laatste dag van het Pinkpop festival. Beeld anp

Het vereist ook bijzondere kwaliteiten om het grote veld bij de les te houden. Weinig artiesten is het gegeven, en het kost de organisatie elk jaar meer hoofdbrekens de plekken op het hoofdpodium te vullen. Maar juist uit Nederland is het aanbod de laatste tijd groeiende. Voor Dotan was het nog een maatje te groot, Kensington lijkt er rijp voor. De Jeugd Van Tegenwoordig had er zondag in de vroege avond evenmin moeite mee. Maar het gemak waarmee Anouk zaterdag het veld bespeelde, was echt opvallend.

Ze koos vooral voor haar oudere werk, kwam wat moeizaam los, maar eenmaal op stoom pakte ze toch weer iedereen in. Haar stem reikte tot ver achter in het veld. Ze gaf veel nummers een stevig bluesgevoel, zong een intens Lost en tot grote blijdschap van het publiek een geïnspireerd klinkend Nobody's Wife.

Het was haar zesde Pinkpopshow, niemand stond er zo vaak als Anouk, die met reden Pinkpopkoningin genoemd mag worden. Tot die royalty zal Avicii in elk geval nooit doordringen, want zijn 'concert' was een regelrechte aanfluiting. De grote Zweedse dj-producer zou dit jaar de platte maar zeer populaire dancestroming EDM vertegenwoordigen. Het was voor het eerst dat er uit de peperdure dj-vijver, waartoe ook Afrojack, David Guetta en Martin Garrix behoren, werd gevist. En Avicii zal mogelijk de laatste zijn, want niet alleen was het ondermaats wat hij bracht, het sloeg ook totaal niet aan.

Er werd nauwelijks gedanst op zijn dj-set, die bestond uit het ongemixt instarten van zijn hits. Het publiek werd gaandeweg apathischer en sjokte verveeld naar het hoofdpodium, waar Robbie Williams de avond moest redden.

Het biervangmoment: John Coffey

Hét moment van Pinkpop 2015, dat door tv-camera’s werd vastgelegd en sociale media deed ontploffen, vond zaterdagmiddag plaats tegen een uur of 6 tijdens het optreden van de metalpunks uit Utrecht, John Coffey. Zanger David Achter de Molen staat op handen van het publiek (al een knappe prestatie). Dan komt er in een fraaie boog van links een plastic bekertje bier aanwaaien. Zonder te morsen vangt Achter de Molen het op, neemt een slok en gooit het weg. 13 onvergetelijke seconden die onmiddellijk de wereld overgingen. Pinkpop 2015: dat was het jaar van John Coffey en het bekertje bier.

Een betere kandidaat leek niet denkbaar. Zodra de piano van Let Me Entertain You werd ingezet was al het chagrijn verdwenen. Meer dan anderhalf uur presenteerde Robbie Williams zijn beste liedjes. She's The One, Millennium en Angels zijn al jaren oud en Williams' solocarrière zit al tijden in het slop. Maar het is Williams zelf die daar de spot mee drijft. 'Jullie geven me het gevoel alsof het 1999 is, toen ik een superster was', herinnert hij het publiek aan zijn optreden toen op hetzelfde podium. Williams bracht een afwisselende popshow. Vol humor en met de gave echt iedereen bij de les te houden. Laagdrempelig maar nooit plat.

Van dat soort artiesten, die met hun verschijnen alleen al elke keer weer nieuwe vrienden maken, zijn er bar weinig. Pharrell, die het festival nu mocht afsluiten, heeft het, maar ook Typhoon gaf iedereen zondag op het heetst van de dag even dat gelukzalige gevoel dat hoort bij een groot geslaagd popfestival. En de Foo Fighters? Geen moment gemist.

Gezond festivalvoedsel

Pinkpop bleef wat betreft keuze aan (gezond) eten lang achter bij andere popfestivals, maar de laatste jaren hebben ze dat in Landgraaf aardig gecompenseerd. Nieuw op Pinkpop dit jaar was de bestelauto waaruit insecten werden verkocht. Ja, ‘krekels op stekels’, meelwormloempia’s en - pannenkoeken. Heel gezond, en in trek, zo bleek. Gevoel voor humor hadden de Amsterdamse uitbaters ook. Er stond ook ‘meloen zonder beesjes’ op de kaart. Vegetarisch, veganistisch, glutenvrij.De jaren dat je op het festivalterrein van Landgraaf alleen maar kon kiezen tussen frites en kroketten zijn definitief voorbij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden