De fitte Vughtenaar als redder in nood

Olaf Tempelman bericht tot aan de Tweede Kamerverkiezingen van 15 maart vanuit Vught over de stand van het land. Aflevering 4: het succes van de Seniorenbus.

In de Kerkstraat stopt de Seniorenbus Vught om mevrouw Kuijpers op te pikken. Beeld Marcel van den Bergh

Mevrouw Van Engelen uit de Van Sonstraat hoef je niet uit te horen. Haar levensverhaal rolt er spontaan uit zodra de sterke chauffeur Henny Boselie haar de Vughtse Seniorenbus heeft in getild en haar rollator heeft ingeklapt. 'Vroeger was ik zélf overal vrijwilliger', vertelt mevrouw Van Engelen als de Seniorenbus zich in beweging zet.

In 1953 was ze bij de slachtoffers van de Watersnoodramp, in 1956 bij Hongaarse vluchtelingen in Deurne. In die jaren werkte ze ook op een boot van het Rode Kruis die over de Maas voer en alle kwalen behandelde die langs de oevers voorkwamen, van druipers tot likdoorns. In 1959 trouwde ze, haar eerste kind werd keurig negen maanden en tien dagen later geboren. Al op haar 44ste werd ze weduwe, dat is nu 42 jaar geleden. Ze bleef achter in een huurhuisje in Vught met vier opgroeiende kinderen, ze rooide het in haar eentje. Breed had ze het nooit, maar haar hoorde je niet klagen, met alleen AOW en een paar tientjes weduwepensioen. Pas toen ze de 80 voorbij was en geen auto meer mocht rijden, dacht ze: ik heb in mijn leven zo veel mensen geholpen, nu heb ík hulp nodig en nu is er niemand voor mij. 'En precies toen ik dat dacht kwamen ze me helpen.'

In de Kerkstraat stopt de Seniorenbus Vught om mevrouw Kuijpers op te pikken. Die is 88 jaren jong en 10 jaar weduwe. Waar mevrouw Van Engelen een paar jaar terug nog met de auto naar de bingo kwam, pakte mevrouw Kuijpers de fiets. Op haar 86ste moest ze die aan de wilgen hangen.

De tekst gaat verder onder de foto.

Beeld Marcel van den Bergh

Voor de deur van Ons Home, het Vughtse clubhuis van de Katholieke Bond van Ouderen (KBO) in een rijtjeswoning in de Esschestraat, overtreft het aantal rollators ruimschoots het aantal fietsen. Om de twee weken is het hier op woensdagmiddag bingo. Deze bingo wordt stoer en kordaat geleid door Jan Schellen, 76 en altijd scherp als er iemand door het spel heen kletst. Ruim twintig vrouwen en twee mannen geven acte de présence. 'Je bent er echt even helemaal uit', zegt mevrouw Van Engelen. 'Je knapt ervan op', zeggen haar buurvrouwen aan de bingotafel.

Als de bingo begint, is de Seniorenbus al op weg naar andere Vughtse ouderen die hem hebben besteld - voor ritjes naar de huisarts, het ziekenhuis, de supermarkt, de dagbesteding, de biljartmiddag en wat al niet meer. De Wet maatschappelijke ondersteuning (WMO) geeft de gemeente opdracht het vervoer voor ouderen te regelen. Vóór de Seniorenbus anderhalf jaar geleden ging rijden, konden Vughtse ouderen een beroep doen op regiotaxi's, ook wel deeltaxi's of WMO-vervoer genoemd. Dat was vaak lang bellen en lang wachten. De Seniorenbus is dankzij vijftig Vughtse vrijwilligers altijd dichtbij.

'We zijn veel harder gegroeid dan verwacht', zegt Jozef Kok, initiatiefnemer namens de KBO. Eén busje reed er vorig jaar zomer, drie busjes rijden er nu, en nog altijd overtreft de vraag het aanbod. Belangstellenden uit andere Nederlandse gemeenten togen al naar Vught om dit vervoer te bestuderen. Vught is een van de meest vergrijsde gemeenten van Nederland. Een kwart van de inwoners is ouder dan 65. Die moeten zoals elders thuis blijven wonen zolang het kan. Bejaardentehuizen-oude-stijl worden opgedoekt, er zit geen schakel meer tussen zelfstandig wonen en het verzorgingstehuis. Het gestaag groeiende gezelschap zelfstandig wonende ouderen kampt vaak met twee problemen, zegt Jozef Kok: gebrekkige mobiliteit en eenzaamheid.

Zo ontstond de Seniorenbus. Bijna alle vrijwilligers zijn zelf de 65 gepasseerd, soms zijn ze ouder dan de mensen die ze helpen. Fitte ouderen die iets doen voor minder fitte - hier vangen we een glimpje op van de participatiesamenleving. Bij fitte Vughtenaren die zich als chauffeur melden, wordt altijd gecontroleerd of ze niet té fit zijn en dat laten zien in de vorm van een stoere rijstijl. De Seniorenbus, dat is geen formule 1. 'Je vervoert veel kwetsbare mensen', zegt Jozef Kok.

Klokslag kwart voor vijf worden mevrouw Van Engelen en mevrouw Kuijpers bij de bingo opgehaald door Seniorenbusbestuurder Harrie Princée, bij Vughtenaren van weleer bekend als slager. Deze boomlange chauffeur geef je geen 75, zeker niet als hij twee dames van boven de 85 moeiteloos in de bus zet. In gematigd tempo rijden we naar de Van Sonstraat. Mevrouw Van Engelen moet nog een geheimpje kwijt: ze bestelt de Seniorenbus ook voor ritjes naar de Albert Heijn. Vlak bij haar flat is een Lidl waar ze met de rollator nog net kan komen, 'maar daar heb je alleen van die grote Duitse porties voor gezinnen met pubers. Voor mij zijn vier plakjes kaas genoeg.'

Olaf Tempelman bericht tot aan de Tweede Kamerverkiezingen van 15 maart vanuit Vught over de stand van het land. Aflevering 4: het succes van de Seniorenbus.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden