De fighters leggen zich nooit bij hun leeftijd neer fighters

Ze smeert niets op en ze smeert niets aan. Ze adviséért. Achterin de drogist kun je haar vinden door af te gaan op haar zangerige stemgeluid....

Haar grijze haar heeft ze vastgezet met twee kammen en een wokkel. Haar lippen zijn roze, haar wimpers zwart, ze zweert bij het Etos-huismerk. Want als ze al die jaren één ding heeft geleerd, is het dit: goedkope merken hebben hetzelfde effect als peperdure. Crèmes met kaviaar, met botox-effect* ‘je betaalt vooral de reclamecampagne.’

Tuurlijk, haar merk heeft ook anti-rimpelcrèmes met een nieuwe DNA-techniek. Maar zij beloven niets dat ze niet kunnen waarmaken. Je hebt fighters en accepters, heeft ze geleerd. Fighters leggen zich nooit bij hun leeftijd neer. Haar merk is voor accepters die er toch verzorgd uit willen zien. Net als zij. Je uiterlijk is je visitekaartje, leerde ze van haar moeder, ‘en je moet er zo lang mee dóen.’

Met die boodschap reist ze het land door. Elke dag is weer anders. Gisteren stond ze in Enter, waar de meeste vrouwen alleen water en zeep gebruiken. En vandaag is ze in Hoorn. Voor het geld hoeft het niet, hoor, ze is hertrouwd. ‘Maar ’t is zo héérlijk om zelfstandig te zijn.’

Zelfstandig is ze haar hele leven al. Op haar achttiende liep ze als mannequin coutureshows in Amsterdam. ‘Verschrikkelijk stóm werk waarbij je alleen maar mooi moest zijn.’ Ze rolde de modewereld in. Van mantels van Berghaus via japonnen van Sin Fashion tot de Bonneterie. ‘Da’s bovenkleding, gebréid’, zegt ze nadrukkelijk. ‘Japonnen, jumpers, vesten, trois pièces* Op een gegeven moment wist ik alles over elk naadje, elk knoopje en elk zoompje. Toen had ik er genoeg van en ben ik afgezakt naar de panty’s.’

Candlelight-panty’s, om precies te zijn, van Jan van Veen, van dat romantische radioprogramma. ‘Over panty’s valt héél veel te vertellen. Hoe ze geweven en gebleekt worden. Dat het zwart van panty’s altijd twee keer wordt ingekleurd, waarbij de stof een beetje krimpt – dus zwarte panty’s altijd een maatje groter nemen’, vertrouwt ze me toe.

Na de panty’s kwam het tulpenparfum, ‘maar dat heeft het niet gered’, zegt ze spijtig. ’t Was ten tijde van de parfumoorlog. Als je geen Dior of Estée Lauder was, kon je het in de parfumerie vergeten. ‘Toen heb ik een ander kanaal aangeboord: de Golden Tulip en Tulip Inn hotels. Dat was natuurlijk gewéldig voor gasten die een cadeautje mee naar huis wilden nemen.’

Nu doet ze, naast deze huidverzorging, koffie en koelkasten. En hierna? Haar man is al met pensioen, samen wandelen en fietsen ze veel. Ze wonen langs een toeristische route in Spakenburg. Misschien beginnen ze er een bed & breakfast. Lijkt haar érg leuk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden