De festivallisering van de samenleving

Geachte redactie

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 8 juli.

Beeld anp

Brief van de dag: Festivallisering van de samenleving

In het artikel 'Minderheid klaagt kunst dood' beklagen Tomas Roels en Levi Smulders zich over de 'klaagcultuur' van de 'binnenstadbewoner van middelbare leeftijd die elke enigszins luidkeelse uiting van cultuur of ontspanning ziet als een reden om al klagend totalitaire regimes aan te halen'.

Bij nader inzien gaat het hier vooral om collectieve uitingen van kunst (muziek) in de publieke sfeer die geluidsoverlast met zich mee brengen en voor het gemak wordt ook de horeca daarbij in een adem genoemd. Nooit geweten dat de sluitingstijden van terrassen onder kunst vallen.

Hoewel ik in Utrecht woon, ben ik geen binnenstadbewoner, maar ik constateer wel dat de leeftijdsgroep waarover beide auteurs het hebben (18 t/m 34 jaar) ruim vertegenwoordigd is in het uitgaansleven. Niets mis mee, we wonen per slot van rekening in een studentenstad.

Wel jammer dat deze leeftijdsgroep blijkbaar zo eenzijdig geïnteresseerd is. Over muziek en horeca (met een grote H) heeft deze groep namelijk niets te klagen. De stad wordt tegenwoordig overspoeld door nieuwe cafeetjes, koffietentjes en yoghurtbarns en in de Utrechtse Cultuurnota 2017-2020 worden maar liefst achttien subsidieaanvragen van muziekinstellingen (inclusief het door de auteurs genoemde geknevelde EKKO) gehonoreerd. Dan zijn er nog de lokale festivals:

Lief, Smeerboel, Tweetakt, De Leuke Festival, Ultrasonic, Le Guess Who, Thunderdome, om er maar een paar van de komende tijd te noemen. Hier is geen sprake van 'kunst dood klagen door een minderheid', integendeel hier lijkt meer sprake van een 'festivallisering van de samenleving'.

Dit terwijl er bijvoorbeeld slechts vier aanvragen van museale instellingen in bovengenoemde cultuurnota zijn gehonoreerd. Een prachtig en uniek museum als het AAMU (museum voor aboriginal kunst aan de Oude Gracht) heeft door het afwijzen van de subsidieaanvraag onlangs zijn deuren definitief moeten sluiten. Een enorme verschraling van het museale aanbod in Utrecht, dat al niet zo breed is. Hier hoor ik beide auteurs echter niet over, gevalletje van 'wegdrukken van cultuur die door een minderheid niet als cultuur wordt gezien'?

Laura de Roos, voormalig rondleider AAMU

Even niet naar school

Het artikel over het neuzen tellen tegen schoolverzuim biedt een typisch voorbeeld van weinig zinvolle regelzucht: we handhaven de regels omdat die nu eenmaal zijn vastgesteld. Is het zo onlogisch en ongewenst om eerder met vakantie te gaan om files te vermijden of goedkopere vliegtickets te scoren?

Geef ouders de mogelijkheid om een aantal dagen per jaar te gebruiken om de kinderen van school te houden, ook voor vakanties. Dan ben je van het gezeur af van dit onwettig schoolverzuim. Het scheelt bureaucratie en de leerplichtambtenaren kunnen zich richten op de notoire schoolverzuimers. Het instellen van de leerplichtwet meer dan honderd jaar geleden was een logische reactie op het hoge schoolverzuim van kinderen, die om economische redenen vaak thuis werden gehouden.

Maar een weekje school kan de doorsneeleerling anno 2017 echt wel zonder problemen missen.

Jan Willem Dalhuisen, Huissen

Optimaal verdienen

Ik werd onlangs door mijn tandarts met spoed verwezen naar een kaakchirurg. Toen ik belde voor een afspraak zei de telefoniste dat ik pas in oktober terecht zou kunnen. Wel verwees ze me naar een particuliere praktijk. In deze maatschap zou ik eerder terecht kunnen. Er werken dezelfde artsen als in het ziekenhuis werd me gezegd. Dat vind ik raar: werken in een academisch ziekenhuis en een paar dagen in een eigen particuliere praktijk. Het lijkt me een negatief gevolg van de marktwerking maar wel een optimaal verdienmodel voor de artsen die gebruikmaken van deze constructie. Zo ontstaan er wachtlijsten in ziekenhuizen.

Lia Miltenburg, Nijmegen

Betalen!

Natuurlijk: het onterecht uit de hand lopen van schulden moet voorkomen worden. Toch wordt de verantwoordelijkheid wel erg vaak uitsluitend bij schuldeisers en incassobureaus gelegd. Ik lees weinig over de nonchalante manier waarop sommige schuldenaren zelf opereren en de gevolgen daarvan voor schuldeisers zoals ikzelf: een kleine zelfstandige ondernemer. Een onbetaalde nota van 150 euro is voor mij dus een fors bedrag.

Een voorbeeld: ouders die bij herhaling niet komen opdagen op de afspraken voor hun kinderen. Als ik hen opbel volgt vaak: 'Ja sorry, ik kon onverwachts niet, ik sta nu in de winkel' of 'ja, maar nu is mijn zoontje net zo lekker aan het spelen' of 'ach, laat maar, stuur maar een rekening'. Ik geef mijn cliënten het voordeel van de twijfel. Maar zelfs dan loopt het aantal niet nagekomen afspraken soms de spuigaten uit. Als ik dan toch een rekening stuur, krijg ik soms grove verwijten en zelfs dreigementen. Volgens mijn beroepscode mag ik de behandeling niet om financiële redenen beëindigen. Is het gek dat ik gefrustreerd raak als blijkt dat iemand al lang in de schuldhulpverlening zit, en ik geen procedure mag starten?

Imma Muris, logopedist, Nuth

Camiel Eurlings

Los van hoe de mishandeling van zijn ex door Camiel Eurlings formeel wordt afgehandeld: NOCNSF kan hem niet handhaven als bestuurder. Wat een voorbeeld voor een organisatie die seksueel misbruik door de instelling van de onderzoekscommissie van Klaas de Vries nu eindelijk serieus zegt te nemen. Alle juridische fijnslijperij ten spijt doet het niets af aan het voorbeeldgedrag dat een voorzitter van de sportkoepel dient te tonen.

Peeke de Vries, Meppel

Slavernijcijfers

Misschien moet Harriet Duurvoort het 'vuistdikke geschiedenisboek van Nederland' eerst eens lezen alvorens te beweren dat slavernij er een hoofdplot in is geweest. En dan meteen ook het vuistdikke geschiedenisboek van Afrika. Hoezo 'eeuwen ontvolking en kolonialisme'? Wanneer ontdekten Europeanen de bronnen van de Nijl? En de Victoria-watervallen?

Precies: het grootste deel van Afrika was tot in de tweede helft van de 19de eeuw terra incognita voor Europeanen en nog meer voor Nederlanders. In de column zet ze 600duizend verhandelde slaven af tegen de slechts 2 miljoen inwoners van Nederland. Leuke truc. Die 2miljoen is echter een statisch gegeven en die 600 duizend waren gespreid over pak 'm beet 200 jaar (is 3.000 per jaar), waarmee Nederland grofweg een marktaandeel had van zo'n 5 procent. Niet zoveel voor een land dat honderd jaar een van de machtigste handelsnaties ter wereld was. Een klein land als Portugal (toentertijd ook 2 miljoen inwoners) verhandelde tien keer zo veel slaven. Ontken ik het erge van slavernij of kolonialisme? Geenszins. Ik nuanceer retoriek.

Wim Wildeboer, Harlingen

Problemen in de Cariben

Met grote instemming las ik de bijdrage van Wouter Veenendaal.

Tussen 2000 en 2008 heb ik voor het VN- aidsprogramma (UNaids) zo ongeveer alle Caribische eilanden kunnen bezoeken om een samenwerkingsverband op te zetten ten behoeve van de preventie van hivinfectie en de bestrijding van aids (behandeling, onderzoek et cetera).

Het was schrijnend om toen al te constateren dat de onderdelen van het Koninkrijk der Nederlanden met geen stok te bewegen waren zich formeel aan te sluiten bij het in 2007 gevormde samenwerkingsverband.

Ook aansluiting bij Caricom (Caribbean Community, economische samenwerking) stuitte op allerlei niet ter zake doende bezwaren (ook in Den Haag). De zes eilanden hebben nog steeds een geisoleerde positie in het Caribisch gebied; deels te wijten aan onwil van de plaatselijke autoriteiten maar zeker ook van Den Haag. De achtereenvolgende ministers voor koninkrijksrelaties hadden en hebben nauwelijks oog voor deze aspecten. Met name de kleinere eilanden (waaronder met name Sint Eustatius) zouden zéér gebaat zijn bij een actievere opstelling van de koninkrijksregering, zeker als je bedenkt dat van de zes grensgebieden van Nederland er vier in het Caribisch gebied liggen (Frankrijk: Sint Maarten), het Verenigd Koninkrijk (grensgebied tussen Anguilla en Sint Maarten), Saint Kitts and Nevis : Sint Eustatius) en Venezuela (ABC-eilanden).

Veenendaals conclusie dat Sint Eustatius (en Saba en Bonaire) als onderdeel van Nederland een doodlopende weg is deel ik voor de volle honderd procent.

Hans Moerkerk, Amsterdam

Levenseinde

Daan van Schalkwijk en zijn (Opus Dei) geloofsgenoten kunnen blijven zeuren. Maar er is niemand die euthanasie of een levenseindebegeleider verplicht stelt. Iedereen behoudt het recht om tot het bittere eind in knusse familiekring te sterven. Wat hij in wezen wil is anderen het recht ontzeggen er gebruik van te maken.

Peter Visser, Uffelte

Elleboogje

Afgezien van de vraag of Sagan een fout maakte door Cavendish de hekken in te rijden, waarop een sanctie hoort te volgen, of dat Cavendish door een gat wilde dat te klein was, is de procedure vreemd verlopen. In eerste instantie heeft de de jury geconstateerd dat Sagan een ernstige fout maakte en een straf uitgesproken die bestaat uit terugplaatsing in de uitslag, een tijdstraf in het algemeen klassement en puntenaftrek voor de groene trui.

Die straf staat en vervolgens is er na enige tijd een andere, fors zwaardere straf. Dat kan dus niet. Hij is dus twee keer gestraft door dezelfde jury (dus op hetzelfde niveau) voor dezelfde feiten. Juridisch is dat niet houdbaar (ne bis in idem). Een andere straf kan alleen volgen op een beroep door een van de betrokken partijen en zou door een andere en hogere 'rechtbank' gedaan moeten worden. Een goede advocaat maakt gehakt van dit verhaal.

Albert Knop, Horn

Stemmingmakerij

Ik ben blij dat de Volkskrant wat vraagtekens zet bij de 'onzinnige stemmingmakerij' van De Telegraaf over criminaliteit onder asielzoekers (Ten eerste, 1juli). Toch ben ik nog niet tevreden. Want er staat: 'Asielzoekers plegen vaker delicten dan Nederlanders.' Bewijs: slechts 1 procent van de Nederlanders was verdachte van een delict in 2016 tegenover 2,4 procent van de asielzoekers. 'Dus asielzoekers zijn vaker crimineel dan gemiddeld.' Maar verdacht zijn van een delict betekent natuurlijk nog niet dat je de dader bent. Je bent onschuldig tot het tegendeel is bewezen. Ten tweede is er ten onrechte geen aandacht geschonken aan etnisch profileren. Helaas worden vaker onschuldige asielzoekers of Nederlanders van niet-

Westerse achtergrond aangehouden dan andere Nederlanders. Daarnaast is nog niet elke dader een 'crimineel'.

Anna Chatelion Counet (22), Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.