De euro

Wie doet het goed in het nieuws? En wie schiet tekort in het oppoetsen van zijn imago? Communicatiedeskundigen - de beste stuurlui aan wal - geven hun oordeel....

Arthur Thielen, directeur reclamebureau Thielenpeters: 'De campagne voor de euro is heel goed verlopen, mede door de publiciteit in de media. De bedoeling was een hoge awareness te bereiken, en dat is volgens mij gelukt. Je mag er ook niet méér van verwachten dan: de euro komt eraan. Het kan natuurlijk altijd beter, maar de omstandigheden waarin zo'n campagne moet worden gevoerd, zijn al moeilijk genoeg. Er zijn altijd heel veel haken en ogen: er zijn dingen die je móet zeggen en dingen die je niet mág zeggen. Technisch gesproken zouden wij het anders hebben gedaan. Het had voor mij wel spectaculairder gemogen. Ik bedoel: het is mij nogal niet wat. We krijgen een nieuwe munteenheid, en je had in zo'n campagne evengoed afscheid kunnen nemen van de gulden. Ik zou hebben geprobeerd meer op de emotie te spelen om de mensen er meer bij te betrekken. '

Bert Cocu van bureau Warner, dat marketing doet in de non-profitsector: 'Het is achteraf verduveld ingewikkeld om te meten op welk moment mensen nou een attitude hebben ontwikkeld die past bij de euro. Er is zó'n stortvloed aan uitingen op ons afgekomen. Persoonlijk denk ik dat de stroom aan gekochte reclame niet zoveel invloed heeft gehad. Alleen de tv-commercials, die zijn wel overgekomen. Ik hoor het in mijn omgeving: zelfs kinderen van zes hebben het erover. Ik geloof sterk in communicatie die persoonlijk is. Daarom vond ik die gratis eurokit, die bedacht is door minister Zalm , ijzersterk. Op 14 december zag ik rijen mensen buiten staan om die eurokit op te halen. Kennelijk speel je dan goed in op de emotie van mensen. Dat is veel sterker dan al die massacommunicatie, waarin ik het zelf veel minder zou hebben gezocht. Ik denk dat één op één-communicatie beter werkt. Bovendien zou ik meer vertrouwen op free publicity in kranten en actualiteitenrubrieken. Dat heeft misschien wel meer effect dan gekochte reclame.'

Hans Rietveld, communicatiedeskundige met design als specialisme: 'De euro-campagne is een degelijke, keurige, informatieve campagne vanuit de overheid. Duidelijke beelden, heldere boodschap: de euro is van ons allemaal. Bekijken we de campagne van de kant van de consument, dan kan ik een reactie van schouders ophalen en doorzappen heel goed begrijpen. Wat namelijk ontbreekt is een van de basisdingen: de zogenoemde Unique Selling Point. Wat is mijn voordeel u Waarom willen we dit eigenlijk? Wil ik dit wel? Als gebruiker kom je daar niet helemaal achter. De boodschap is een dienstmededeling die te weinig emotionele waarde bevat om er binding mee te krijgen, om jezelf te herkennen en om het ook nog ''leuk'' te vinden. Waarschijnlijk is het nieuwtje van de euro het enige dat belangrijk wordt gevonden. Het is niet de campagne die emoties oproept, maar de euro zelf. De bijbehorende emotie is die van angst - wordt alles duurder, is de Spaanse euro straks echt hetzelfde waard, kan ik bij de slager al betalen met euro's? De campagne voor de euro zegt me dan weinig .'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.