Column

'De EU-trein dendert door richting afgrond. Daar zette een columnpje geen handrem op'

Na een half jaar columnistschap blikt Jan Bennink terug en steekt een hand in eigen boezem. Wat heeft het opgeleverd? 'Misschien heeft Rutte m'n column wel gelezen en er even om geschaterd. Om dat domme burgertje met z'n verhalen.'

Demonstratie op het Malieveld in Den Haag tegen de kabinetsplannen, maart dit jaar.Beeld ANP

Mijn 'succesvolste' column tot nu ging over een dood jongetje in Syrië. Oh, oh wat hebben we gehuild. En wat kreeg ik een complimenten.

We zijn vier weken verder. Er vallen nu fuel-air bommen op Syrische woonwijken. Op vrouwen en op kinderen.

Niet dat ik dacht dat mijn woorden daar iets aan zouden veranderen, maar ik had gehoopt op een golfje extra hulp uit Nederland voor de vergeten, verkrachte, getraumatiseerde en inmiddels rillende Syrische vluchtelingen in Libanon en Jordanië. Vergeet het maar. Die column heeft de Faisals van deze wereld voor geen meter geholpen.

Domme burgertje
Hadden mijn andere columns wel effect? Laat me niet lachen. M'n eerste ging over over een man die gierend van de pret zijn woord breekt, keer op keer. Onze premier is glorieus herkozen. Misschien heeft Rutte m'n column wel gelezen en er even om geschaterd. Om dat domme burgertje met z'n verhalen. Griekenland krijgt meer geld, de bankenunie komt er, de hypotheekrente aftrek gaat er aan. En zijn VVD? Die is de grootste partij van Nederland. Liegen loont.

Ook Gijsbert Ruiter, mijn held, die brak nadat hij jarenlang vreselijk getreiterd was door woonwagenbewoners en een vieze kliek Limburgse bestuurders is bar weinig opgeschoten met mijn verontwaardiging. Hij zit al weer maanden achter de tralies. Een column van mij loste dat niet op.

En dan de horrorpriesters en de misbruikers in de jeugdzorg. Ook zij lopen allemaal nog vrij rond. De doofpotcommissies hebben hun sussende 'werk' gedaan. Nederland tuinde er in. Mevrouw Samson heeft mijn smeekbede op Volkskrant.nl helaas naast zich neergelegd.

Revolutie
De gedachte dat Brussel zich iets aan zou trekken van mijn boze columns is helemaal een giller. Dat besef ik best. De conferentie over 'Anti EU populisme' gaat gewoon door, zonder dat iemand zich er druk om maakt. Wat boeit het dat je straks niet meer mag zeggen wat je wilt? Het ESM is inmiddels ook gewoon geactiveerd tegen alle waarschuwingen in. De geldtrein naar het zuiden kan ongehinderd gaan rijden. En de ECB kan junkbonds opkopen tot de kluis ploft. Het laatste nieuws is dat Draghi en Schauble hebben beslist dat er een EU supercommissaris komt die in kan grijpen in ons nationale budget. Wist u dat? Nee, zoiets haalt niet eens het NOS Journaal. De EU-trein dendert door richting afgrond. Daar zette een columnpje geen handrem op.

Mijn andere columns deden ook beschamend weinig. De kleine partijen wonnen niet. Van die 'revolutie' kwam niks terecht. Alleen de rijke egoïsten van de 50 Plus-partij konden zegevieren. Ik had ze nog zo vilein vermeden in mijn stuk.

En het College voor Zorgverzekeraars? Die heeft nog steeds omineuze plannen met de doodzieke patiënten met Pompe en Fabry. Hoe ziek die plannen ook zijn. Nederland zwijgt na aanvankelijke verontwaardiging.

Oh, en ik vergeet bijna mijn vrienden van Stork die twee weken de tijd hadden om te reageren op de vreemde dood van mijn vader. Ik had stiekem wel een blijk van medeleven of ontkenning verwacht. Vergeefs. Doodzwijgen heet zoiets.

Virtuele inkt
Ben ik teleurgesteld over zoveel nutteloze woorden? Nee, natuurlijk niet. Er zijn honderden, duizenden mensen met een mening die een pen vooruit kunnen duwen. Ik ben er maar eentje van. Een sliertje virtuele inkt in een oceaan van vlijtig geschreven opinieteksten. De ene nog scherper en erudieter dan de ander.

Toch hoop ik dat ik ergens in de komende 1000 columns wat mensen echt wakker weet te schudden. Tegen het vuil en de waanzin in deze wereld. Tegen Shell dat Alberta en Nigeria vernietigt, tegen de eindeloze stroom perverse graaiers in de semi overheid, tegen de zieke JSF-lobby en de waanzinnige Peace Prize winnaars van de Wetstraat.

Ik hoop dat we ooit opstaan en de straat op gaan, misschien omdat we onze privacy terugeisen van Opstelten met zijn gegluur in onze computers of van Edith Schippers die van iedereen een DNA-profiel wil opslaan.

De straat op! Met wapperende vlaggen en hooivorken om de graaiers en corrupten uit hun gouden holen te verdrijven. En bloemen om in de lopen van de oproerpolitie te steken. Op weg naar de vrijheid.

Jan Bennink is reclameman, publicist en columnist voor Volkskrant.nl

 
Toch hoop ik dat ik ergens in de komende 1000 columns wat mensen echt wakker weet te schudden. Tegen het vuil en de waanzin in deze wereld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden