De EU doet aan verwerpelijke koehandel met Turkije

De ingezonden brieven van woensdag 9 maart.

De Turkse premier Ahmet Davutoglu bij de Migratietop in Brussel. Beeld afp
De Turkse premier Ahmet Davutoglu bij de Migratietop in Brussel.Beeld afp

Brief van de dag: Huidskleur als misdaad

Elke keer als ik met mijn zonen uit Turkije voet op Nederlandse bodem zet en door de vliegtuigslurf loop, weet ik dat we aan het eind opgewacht worden door de Nederlandse douane. Ik weet dat ze mij vriendelijk doorwuiven jij bent een van ons, dat zie ik zo maar mijn kinderen daarentegen terzijde zullen manen voor een identiteitscheck jullie horen er niet bij, dat zie ik zo, dus kom maar even aantonen dat je hier mag zijn. Elke keer wanneer dit gebeurt, zie ik mijn zoons ineenkrimpen en ik krimp mee. Want zij zijn vogelvrij en ik ben beschermd. Daar staan ze dan, voor het oog van de wereld met drie uniformen om zich heen alsof ze een misdaad hebben begaan. Hun misdaad is dat ze een andere huidskleur hebben; iets anders is het niet. Dat is de reden dat zij niet ik aangehouden worden in hun auto, dat zij niet ik zich op straat moeten identificeren, dat zij niet ik moeten uitleggen wat ze op een bepaalde plek doen. Bijvoorbeeld op familievisite gaan in een keurige Haagse wijk. De Nederlandse geest is steeds verder aan het gettoïseren. Wat doen we eraan? Net als Jeroen Pauw tamelijk luchtig reageren, zoals wanneer hij vertelt dat zijn vriendin 'ja, ook als ze naast me loopt' die extra identiteitscontrole overkomt? Ik ben benieuwd hoe zij dat ervaart en ik hoop dat Pauw weet hoe zij zich voelt.

Jannet van der Hoek, Leiden

Vluchtelingentop

Bert Wagendorp spreekt wanneer hij het over de vluchtelingentop heeft van ruilhandel. Ik ervaar het zo: de EU doet aan verwerpelijke koehandel met Turkije.

Misschien kunnen we het referendum van 6 april beter laten gaan over de vraag of de Nederlandse burger het eens is met deze koehandel en met de toelating van Turkije tot de EU. Ik ben zeker voorstander van een EU waarin landen gezamenlijk werken aan de oplossing van problemen, maar van EU-leiders verwacht ik wel een meer volwassen opstelling.

Simone Wellens, Breda

Vluchtelingentop (2)

Terwijl tienduizenden vluchtelingen in Griekenland al wekenlang in de openlucht bivakkeren en zich niet kunnen douchen, liggen honderden legertenten en mobiele velddouches ongebruikt in de opslag. Niemand in Den Haag die daaraan denkt. Hoe is het mogelijk?

Willem Heijster, voormalig militair psycholoog, Breda

Vluchtelingentop (3)

De vluchtelingenopvang wordt als een Europees probleem gezien. Een internationale verdeling van vluchtelingen zou een veel betere optie zijn, en zou de gewenste draagkracht van ieder land verminderen. Ook kan hiermee ernstige ophef van lokale burgers vermeden worden.

De opvang van vluchtelingen zou in de eerste instantie moeten plaatsvinden in de rijke Arabische landen omdat zij het dichtst bij het conflictgebied liggen. Daarnaast spreken de inwoners dezelfde taal als die van de vluchtelingen en hebben ze min of meer dezelfde cultuur.

Opvang in de regio zelf is ook een optie, maar het allerbelangrijkste is toch wel het beëindigen van de oorlog. Het lijkt er echter op dat de internationale politiek alleen maar bezig is met symptoombestrijding en het aanpakken van de werkelijke oorzaken van het vluchtelingenprobleem helemaal niet aan de orde komt.

Safeer Siddiqui, imam, Nunspeet

Hand in eigen boezem

Uitgerekend op Internationale Vrouwendag verschijnt een onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) naar de tijdsdruk die vooral vrouwen ervaren in de verdeling van zorg en werken. De participatiemaatschappij werpt haar wrange 'vruchten' af en een onverbiddelijke natuurwet profileert zich: je kunt niet alles tegelijk. En werken en zorgen gaat al helemaal niet samen als je door een bijna ziekelijke vorm van perfectionisme denkt dat het leven maakbaar is en dat je zowel op het werk als thuis (wat betreft zorgtaken) onmisbaar bent.

Uit het onderzoek van het SCP blijkt dat aanzienlijk meer vrouwen dan mannen daar last van hebben. Jet Bussemaker vindt dat hierdoor veel vrouwelijk talent verloren gaat en legt de verantwoordelijkheid hiervoor bij mannen en werkgevers. Maar perfectionisme en overbezorgdheid zijn dingen waarmee je als vrouw zelf aan de slag moet om uiteindelijk een goede balans te kunnen vinden tussen zorgen en werken.

Die mannen doen het zo slecht nog niet...

Wim Stolk, Kampen

Minister Jet Bussemaker van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap trapt Internationale Vrouwendag af met het Topontbijt, een jaarlijkse traditie waarbij vrouwen in topfuncties op Vrouwendag met elkaar in gesprek gaan. Beeld anp
Minister Jet Bussemaker van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap trapt Internationale Vrouwendag af met het Topontbijt, een jaarlijkse traditie waarbij vrouwen in topfuncties op Vrouwendag met elkaar in gesprek gaan.Beeld anp

Flexers liften mee

De zoektocht naar oplossingen voor de doorgeschoten flexibilisering van arbeid is weer in volle gang. Terecht, al is het wel een beetje hijgerig zo kort na de introductie van de nieuwe wetgeving. Kalshoven en Phlippen wijzen op regels die goed bedoeld zijn, maar averechts uitpakken. Het is inderdaad zaak om daar goed naar te kijken, maar er zijn ook regels die buiten de Flexwet liggen en grote neveneffecten hebben voor de flexibilisering van de arbeid.

Minister Asscher noemde vorige week zelf al een belangrijk punt. Hij overweegt de wettelijke regeling loondoorbetaling bij ziekte (maximaal twee jaar) aan te pakken. Volledig terecht, want het gaat hier om een draconische verplichting aan het adres van werkgevers. Ooit met de beste bedoelingen ingevoerd, maar nu ook een killer van vaste banen. De 'oude' Ziektewet bestaat nog, en kan dus ook worden aangepast.

Losse contracten concurreren thans bestendige contracten de tent uit, terwijl het andersom zou moeten zijn. Een afroepkracht mag goedkoper zijn, maar vergeten wordt dat korte arbeidsrelaties ook tot steeds weer nieuwe claims op de WW en bijstand leiden. Betalen de 'vervuilers' wel genoeg mee? Of liften ze goedkoop mee met de andere premiebetalers? Dat moeten we, los van het menselijk leed dat verlies van werk met zich meebrengt, niet willen.

Lei Bodelier, Zandvoort

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden