De eretitel gouddelver ligt in menig mond bestorven

De inzet is duidelijk: drie olympische titels. Maar wat gaat daar eigenlijk aan vooraf? Een jaar in het spoor van een van de beoogde blikvangers in Sotsji.

Drie keer goud is het doel van Ireen Wüst bij de Winterspelen van Sotsji, 'maar met één ben ik tevreden'. Dan heeft ze als eerste Nederlandse schaatser op drie achtereenvolgende olympische evenementen gezegevierd. Het record staat op twee. Dat is al van haar.


Na de WK afstanden van maart 2013 in Sotsji, de generale repetitie voor de Spelen, lijkt het opportuun om voor meer te gaan. De hardrijdster uit Heerenveen werd in de Adler Arena, de strak vormgegeven 400-meter ijsbaan van de Russische badplaats, drie keer wereldkampioen: op de 3 kilometer, de 1.500 meter en de ploegachtervolging. Ze greep er tweemaal zilver. De titel gouddelver ligt in menig mond bestorven.


Ireen Wüst is voorzichtig. Ze kent haar valkuilen. Ze trapte er in het verleden vol in. Altijd was er weer een volgende wedstrijd die minstens zo belangrijk was en waar ze weer in volle training voor moest. Verliezen was geen optie.


De handrem was vaak zoek. Ze leek de halfzus van Sven Kramer, ook zo'n sporter die een nederlaag verafschuwde en uiteindelijk, tussen 2010 en 2011, een jaar uit de running was door zijn ongebreidelde trainingsijver. Hij is bij TVM haar teamgenoot. Het is 'Sven en Ireen', maar soms ook 'Ireen en Sven'.


Wüst was ook zo'n liefhebber van de enorme omvang in training. Ze raakte overtraind in 2008 en keerde pas in 2010 terug op niveau. Tot ieders verbazing stond ze er weer op het uur U, op de middelste zondag van de Olympische Spelen in Vancouver. Ze greep het goud op de 1.500 meter. Het gold als haar wederopstanding.


Daarna werd Wüst wijzer. De jaren gingen op positieve wijze tellen. Haar coach Gerard Kemkers had zijn lessen geleerd. De aanloop naar Sotsji, haar derde olympische cyclus, werd voor vier jaren geheel in kaart gebracht. Het adagium is: fit worden, gezond blijven en verstandig zijn. Als dat lukt, dan ligt er meer dan één goud in het verschiet.


30 maart

Het voorolympische seizoen is pas vijf dagen voorbij als Ireen Wüst haar eerste, mogelijk beslissende stappen neemt in de voorbereiding op 'Sotsji', zoals het codewoord luidt waaronder elke activiteit de komende maanden valt te categoriseren. Ireen Wüst gaat naar het ziekenhuis voor een neusoperatie, niet om mooier te worden, maar om de hinderlijke beperkingen van haar ademhaling op te heffen.


In het topsportziekenhuis van Ede, Gelderse Vallei, wordt ze begeleid door sportarts Peter Vergouwen. De operatie wordt die dag gedaan door Wilbert Boek, afdeling keel, neus en oorheelkunde. Wüst kan plastisch vertellen van de ingreep onder volledige narcose. Het gaat over de neus optillen, de sinussen wijder boren, een bobbel op het neusschot en een grote kamer maken van vele kleintjes.


Waarom dat allemaal nodig was? Nou, ze kon maar matig ademhalen door de neus. 'Ik zat continue met infecties van de neusholtes en de bijholtes. Er is veel troep uitgekomen. Ik heb nog grotere kanalen gekregen.'


Het moest zegt ze. Het kon alleen maar beter. 'Ik kijk niet naar de dingen die fout kunnen gaan.'


10 april

In april gaat ze met vakantie naar Curaçao. Het hotel heet Lions Dive. Ze wordt in de watten gelegd. Er moeten nieuwe kracht worden opgedaan, maar het lichaam is nog in de opperste staat van conditie. Ze doet drie duurloopjes. Het is wat iedere sporter met een groot doel voor ogen in de stille periode probeert: een beetje fit blijven, het lijf niet verslonzen.


Zelf benoemt ze die teruggang in conditie als een voorwaarde voor haar functioneren. 'Je moet minder worden, om straks weer beter te worden.'


Haar verblijf op Curaçao is niet meer dan de touwtjes laten vieren. Een echte vakantie heeft ze eigenlijk al acht jaar niet gehad. Altijd is er het vizier op een nieuw doel. Ze weet: dit moet in 2014 toch echt eens anders. Wüst belooft zichzelf: er komt een pas op de plaats. Want daarna wachten er nog eens vier intensieve jaren.


Ze weet nog niks van haar plan voor na Sotsji, maar ze denkt één ding zeker te weten: ze gaat door tot en met de Winterspelen van 2018, in Pyeongchang. Dan is het schluss, voorbij. Tegen die tijd is ze 31. Aan rondrijden als 41-jarige zoals de Duitse Claudia Pechstein wil ze niet denken. Meer wil ze er niet over zeggen. Over Pechstein is ze altijd voorzichtig.


16 april

Uit Oslo komt het bericht dat de jury van de Oscar Mathisen-trofee haar prestatie op de 3 kilometer tijdens de wereldbekerfinale in Heerenveen heeft beloond met een prijs. De uitreiking is nog maanden weg. Want zomaar naar Oslo reizen voor het afhalen van een beeldje, zelfs een trotse sportvrouw heeft wel iets anders te doen. 'Het was een geweldige eer.'


Op vakantie wordt ze aangesproken over haar prestaties in de voorbije winter: vier wereldtitels, plus een Europees kampioenschap allround. Dat is met grote zeges in het gaande seizoen wel anders. Dan duikt Wüst na een half glas champagne weer in de competitiemodus. 'Word ik wereldkampioen allround, dan ben ik de volgende dag bezig met de WK afstanden.'


Achteruit kijken is voor na de carrière. Nu is het vooral vooruit kijken.


24 april

Het olympisch seizoen begint vandaag echt. Het regent in de omgeving van Ootmarsum, als Sven Kramer en nieuweling Christijn Groeneveld gas geven op de racefiets. De groep van TVM test even het hartlong-systeem. Wüst rijdt attent op de tweede rij. Kleine, groen-wit gekleden vrouw op een zwartwitte Giant.


Linda de Vries is haar maatje. Een derde vrouw is er niet gekomen. Die derde zij is een hij. Hij heet Freddy Wennemars. Hij is een gangmaker voor de TVM-vrouwen die wel wat steun kunnen gebruiken in hun olympische voorbereiding.


Coach Gerard Kemkers vertelt in het rustieke Twente van het nut van de trainingsstages. 'Het aankomend jaar', zegt hij, 'zijn we vaak op reis. Ik geloof heilig in het effect van trainingskampen.'


Het is de aankondiging van een voortdurend wisselend landschap. Paspoorten bij de hand, zoals dat heet. Twee weken op, twee weken af. Het begint met Mallorca, dan zomerijs Heerenveen, St. Moritz, Inzell, Wolfheze, weer Inzell en dan nog eens Inzell. Het Ortnerhof, op de doorgaande weg van Inzell naar Ruhpolding, wordt voor vele weken geboekt.


18 mei

Het openingskamp in Mallorca, zon, zee, en veel werk op de fiets en skeelers, leidt tot een eerste opgewonden stemming. Alles voelt goed bij de gebruinde Brabantse. De operatie aan de luchtwegen heeft zijn effect gehad. 'Ik heb het idee dat ik nog nooit zo sterk aan de zomer ben begonnen.'


Dat ligt voor een groot deel aan de voorbije winter. Normaliter komt Wüst na een afmattende gang langs de vele toernooiafspraken 'aan gort' en 'helemaal klaar' uit het seizoen vandaan. Dan was het lichaam opgebruikt. 'Nu heb ik reserves', zegt ze.


Dat heeft allemaal te maken met de vertraagde start die ze in de voorolympische winter meemaakte. Toen was ze voortdurend ziek. Ze vertelt erover, zo lijkt, met cynische napijn. Het 'griepje' waarmee ze een gedwongen herstelperiode inging in de vorige winter, is volgens haar door de buitenwereld 'te ideaal' gemaakt. 'Zo van: Ireen lag thuis op de bank te chillen, zich te sparen. En toen kwam ze weer kijken en reed ze weer hard.'


Het was in haar ogen 'dramatisch'. Ze moest toen een heel seizoen medicatie slikken om haar luchtwegaandoening onder controle te houden. Geen mens wil dat. Het enige dat ze eraan heeft overgehouden is vertrouwen.


Vorig jaar was ze misschien nog in paniek geraakt bij een onverwachte ziekte. Nu niet. 'Nu denk ik, het komt wel goed. Die pauze door de griep heeft goed uitgepakt. Maar ideaal is het niet.'


3 juni

IJs in de zomer. Schaatsbond KNSB en het nationaal olympisch comité NOC*NSF financieren de ijsvloer die voor zes weken in Thialf wordt gelegd: kosten een ton. Het is 3 juni als Ireen Wüst gaat proeven van dat zomerijs. Ze jubelt. Net van het ijs zegt ze: 'Ik houd van schaatsen, dat sowieso. Het is voor mij het mooiste dat er is.'


Ze is een dikke twee maanden van het ijs geweest. Ze weet weer dat niets het qua 'zware benen' haalt bij een stevige schaatstraining. Haar techniek was in de laatste maanden van het voorbije seizoen zo goed dat ze de rest van de wereld versteld deed staan. Op Wüst stond geen maat.


Nu is het weer zoeken naar de afzet. Eén troost, het hoeft nog niet hard. Met opzet laat coach Kemkers zelfs geen trainingswedstrijden rijden of de training eindigen met een meting. Het is voelen, pielen en focussen - een stopwoord van Wüst - op techniek.


Ze legt de vrijheid uit waarmee ze zich over het zomerse ijs van Thialf beweegt. 'Als je een wedstrijd rijdt, ga je focussen op je rondetijd. Je vindt dat het zo hard mogelijk moet. Maar dat moet je in de zomer juist niet doen. Dan ben je bezig met technisch iets te vinden, waardoor straks die rondetijden sneller kunnen.'


In de winter is er ook wel tijd voor zulke tests, maar dan kan ze het niet. Het hoofd laat alleen maar de gedachte toe: het moet sneller, 'want ik moet winnen'. Ze vertelt het met een lach. Ze heeft één piepklein griepdagje achter de rug. Maar het goede humeur kan niet verdreven worden.


3 juli

De zomer lijkt rimpelloos voorbij te gaan. Ze traint op hoogte in Sankt Moritz. Ze zijn er met de TVM-ploeg al voor de achtste keer. Op het Zwitserse vliegveld kan geskeelerd worden, een voorrecht wegens trouw bezoek. Sankt Moritz ligt 1.800 meter boven zeeniveau. Het lichaam van Wüst reageert daarop. Ze lijdt niet aan hoogteziekte, maar ze heeft wel meer tijd nodig voor herstel.


Een rimpeltje is de enquête van de atletencommissie, waaruit blijkt dat 85 procent van de schaatsers de regeling van twee wildcards voor de ploegachtervolging afwijst. Wüst zegt per telefoon vanuit Zwitserland dat die afspraak al van 12 juni 2012 dateert. Dus wat zeuren die jongens nu nog?


'Topsport is geen democratie. Topsport is keihard.' Of dat maar even in de Volkskrant van de volgende dag geschreven kan worden. Stemmen ging haar eigenlijk te ver, maar ze heeft toch meegedaan. En dan nog een relativering: 'Laten we er eerst maar eens om gaan schaatsen. Dan zien we weer.'


25 juli

Ze gaat na het eerste trainingskamp in Inzell enkele dagen op vakantie naar het Gardameer, naar Torbole, een oude pleisterplaats van TVM. Vriend Bastiaan gaat mee. Ze gaan met de auto de Alpen over, van Zuid-Duitsland naar Noord-Italië. Het is 25 juli, als ze een woedende sms stuurt. 'Lekker die krant van jullie. Wat een K**stuk van Boris! Mijn naam zonder te vragen even gebruikt. Ik had toch wat meer verwacht van een krant als de Volkskrant! Ireen.'


Ze doelt op een ingezonden stuk van Boris Dittrich met de kop: 'Ook Wüst kan in Sotsji in de cel terecht komen.' Het gaat over de 'afwijking van de gezinsnorm' die een vergrijp is in Rusland.


Dittrich heeft het over interviews van Wüst bij Paul de Leeuw en bij Villa Morero. Ze sprak daar openhartig over haar liefde voor mannen en vrouwen. 'Wüst legde uit waarom ze het normaal vindt dat ze van iemand als persoon houdt, of het nu een man of een vrouw is. In Rusland zou zo'n interview onder de reikwijdte van de nieuwe wet vallen en gezien worden als het promoten van biseksualiteit.'


Het kan haar in Rusland op een boete, vijftien dagen hechtenis en een uitzetting komen te staan.


Dat Dittrich haar naam gebruikt, is een vervelende samenloop van omstandigheden. De krant zal hem vragen contact met haar op te nemen en zijn excuses te maken. Wüst: 'Dat mag hij zeker! Wat een eikel.'


Ze draaft door. Ze vraagt of de Volkskrant de nieuwe Privé is. 'Hadden ze dat niet aan mij kunnen vragen? Vier jaar geleden heb ik ook al dat gezeik gehad over mijn seksualiteit. Daar was ik niet blij mee. Begint het nu weer.'


Tijdens de Spelen van Vancouver had Wüst een relatie met een shorttrackster, die ook deel uitmaakte van de Nederlandse olympische ploeg. Ze weet niet meer wat ze daar toen allemaal over heeft gezegd tegen Paul de Leeuw. Het zal wel. Ze heeft nu sinds een half jaar een relatie met een man. 'Voor hem is dit ook niet leuk', beëindigt ze de uitval.


29 augustus

Als Sven Kramer in Hotel Bilderberg te Wolfheze rebelleert en KNSB-voorzitter Doekle Terpstra ten val brengt, spreekt Ireen Wüst nog een keer - en wat haar betreft de laatste keer - over de kwestie-Dittrich. Ze wil geen rol in deze politieke strijd. Tussen sport en politiek staat wat haar betreft een stevige muur. 'Ik ga naar Sotsji om hard te schaatsen. Politieke zaken moeten politici maar lekker zelf uitzoeken. Van mij komt er geen statement met regenboognagels of zo. Dat is zeker niet aan mij. Ik wil me ervan distantiëren. Ik hoop dat iedereen mij nu daarover met rust laat.'


Wüst, beducht als BN'er het middelpunt te zijn van een extrasportieve rel, heeft het liever over haar zomer. Ze vestigt persoonlijke records bij de krachttraining, 72,5 kilo bij het 'voorslaan' waarbij een halter in een beweging tot schouderhoogte wordt getild.


10 oktober

In Inzell schaatst ze haar eerste wedstrijd. Ze is kritisch op zichzelf, maar ook weer niet te hardvochtig. Haar tegenstandster Beixing Wang rijdt een baanrecord (37,77) en kruist na 200 meter over haar heen. Dan ziet 39,45 op de 500 meter er ook niet uit, legt ze uit.


Wüst ratelt op de tribune tegen de moeder van Sven Kramer, Elli, over haar aanstaande commercial voor KPN, en dat zij haar vader en moeder niet zou toestaan in een reclame op te treden, zoals Elli Kramer doet. Ze kan behoorlijk ongeremd zijn bij zulke uitlatingen.


Ze spreekt over haar vriend Bastiaan, die moet leren vliegen. Hij heeft last van een opspelende vliegangst en moet daar van af. Want ze wil hem mee hebben naar Spanje en later in het seizoen naar Sotsji. Dat is van belang, want nu ze verliefd is, rijdt ze harder dan ooit.


Dan gaat het plots over junior Antoinette de Jong die zo hard gaat. 'Die was 10, toen ik in Turijn olympisch kampioen werd.' Wüst lijkt zich opeens oud te voelen.


25 oktober

Op de openingsdag van de NK afstanden verliest Wüst op de 1.500 meter, haar specialiteit, van shorttracker Jorien ter Mors en van Lotte van Beek. Het lijkt een dreun, maar ze vangt het verlies gladjes op. 'Ik ben een slow starter. Altijd geweest. Ik heb wedstrijden nodig. Ik ga ervan uit dat Jorien door haar World Cups in het shorttracken drie keer zoveel wedstrijden rijdt als ik.'


Ze is zeker niet aangeslagen. 'Het is 25 oktober en ik heb nog nooit in mijn leven op die datum 1.56,3 gereden.' Waarna zij een uitgebreide lofrede houdt over het talent van Ter Mors. Dat is bizar. 'Hoe zij de overstap maakt van shorttrack naar langebaan. En terug. Van vaste ijzers naar klapschaatsen.'


Zij zou het zelf ook doen in de training, shorttracken, maar het paste niet in haar programma, 'mijn vierjarenplan'. Dan had ze het in 2012 al moeten proberen. Toen ging het niet door wegens fysiek malheur. Ze liet een spiraaltje plaatsen en kon toen een aantal dagen niet het ijs op.


Wüst wijst op de onbevangenheid, waarmee Ter Mors het ijs op kan. 'Zij kan het nooit fout doen. Zo reed ik in 2005 ook iedereen naar huis. Alles mag, niks moet. Maar bij mij is het: huh, die Wüst wordt er door een shorttrackster afgereden?'


Een dag later wint ze de 3 kilometer, in een rechtstreeks duel tegen Ter Mors. Ze zegt: 'Ik haat verliezen.'


7 november

Ze drinkt in Calgary koffie in haar vaste barretje achter hotel Alma, de Starbucks. Het wereldbekerseizoen staat op aanbreken. Er liggen nederlagen tegen Pechstein (3 km) en Van Beek (1.500 meter) in het verschiet, maar dat weet Wüst nog niet als ze in haar macchiato roert.


Ze vertelt over de verwachtingen. 'Als ik drie keer zilver win in Sotsji, heb ik een mislukte Spelen gehad.' Ze verhaalt van het gebrekkige vertrouwen dat er in 2010 bestond over haar kansen op de Spelen van Vancouver. 'Dat jullie meenden dat ik daar geen olympisch kampioen kon worden, dat zegt al genoeg. Ik geloof in mezelf hoor, maar als anderen je afschrijven, dan wordt dat heel lastig. Nu kan het me niet meer schelen wat anderen vinden. Ik schaats voor mezelf.'


Het sportleven aan de top vraagt uiterste toewijding. In de middag gaat ze anderhalf uur onder zeil. Het is het ideale herstel. Ze heeft de wekker nodig om wakker te worden, zo zeer is dat middagslaapje geworteld in haar dagritme.


Het gaat over haar krachttraining en haar lijf. Ze wil geen bodybuilder worden. Zware schouders dat is voor zwemsters. 'Ik hoef dat niet. Ik hoef alleen maar te zwaaien met de armen en leg ze bij voortduring op de rug.'


Wüst baalt alleen van de omvang van haar billen, een echt lichaamstrekje bij schaatsers. Het is zoeken naar een passende spijkerbroek. Ze heeft de merken, ze kent de winkels waar ze kan slagen. Een schaatsster loopt vooral in trainingsgoed rond. Casual is voor de avond. De uitgaanskleding voor Sotsji, is niet aan haar besteed. 'Ik vind het lelijk. Ik ben niet zo van de ruitjes en het klassieke.'


16 november

Ireen Wüst, winnares van dertien wereldtitels, reed nog nooit een wereldrecord. Dat gegeven komt voorbij, wanneer zij bij de tweede wereldbeker van deze winter, in Salt Lake City, de Nederlandse records op de 1.000 en de 1.500 meter scherper stelt. Ze jammert dat ze alweer naar de dopingcontrole moet. Ze moeten altijd mij hebben, zegt ze tegen bondsarts Van Enst. Onmiskenbaar groeit zij naar een eerste topvorm. 'Kleine piek bij het olympisch kwalificatietoernooi, grote piek bij de Spelen', blijft ze herhalen.


Dan is het snel het vliegtuig in. Salt Lake City, Minneapolis, Amsterdam, Malaga. Er is geen tijd de was weg te brengen. Er moet zonne-energie worden getankt aan de Spaanse zuidkust. Die vitaminestoot maakt onderdeel uit van het vierjarenplan van Kemkers. Even van het ijs, fysiotherapeut mee, vriendje aanwezig. Zo gaat dat in het moderne, zeer geoutilleerde sportleven.


7 december

Er komt een aanpassing in het programma. Gerard Kemkers meent dat het goed is indien zijn pupil bij de vierde wereldbeker in Berlijn in december toch wedstrijdritme opdoet. Eigenlijk waren de wedstrijden in Astana en Berlijn niet opgenomen in het schema. Wüst, rijdend in de A-groep, wordt in Hohenschönhausen voortdurend vergeleken met Jorien ter Mors die in de B-groep moet acteren. Als Ter Mors het baanrecord op de 1.500 meter verbetert, dan zegt Wüst, een halve seconde langzamer op die afstand, dat het 'appels en peren' vergelijken is.


Ze heeft last van de nek, een oud litteken van een auto-ongeval met een whiplash als gevolg. Ze heeft er deze winter nog geen woord over gezegd. Na de derde plaats op de 3 kilometer komt het ter spraken. Na de zege op de 1.500 is de pijn weer geleden.


17 december

Zapp Sport moet Ireen Wüst hebben. Ze rent door de catacomben van Thialf. Er wordt een opname gemaakt door Ron Boszhard die voor het Sportgala 2013 bestemd blijkt. Wüst, een van de drie genomineerden, wordt bij de neus genomen door een jong ventje die, als de camera's uit lijken, nog wat nieuwsgierige vraagjes stellen. Hij verleidt Wüst tot de onthulling dat ze van spanning voor een wedstrijd naar de wc moet, om te poepen. Het wordt haar na de opname verteld. Of ze instemt met uitzending van de beelden. Wüst wel.


Op de avond van het Sportgala, 17 december, stuurt ze haar vader en moeder. Ze spaart de benen voor het het olympisch kwalificatietoernooi in Heerenveen.


2 januari

Op Papendal wordt de olympische ploeg voor Sotsji gepresenteerd. Niemand wordt zo vaak geïnterviewd als Sven Kramer. Ireen Wüst is een goede tweede. Ze is voor vijf afstanden gekwalificeerd, doel 1 is bereikt. Ze krijgt vragen over hoeveel familie ermee reist naar Sotsji. Niemand vraagt haar iets over de olympische schoenen, die vindt ze foeilelijk.


De olympische overdracht, inclusief de overhandiging van een enorm kledingpakket, is bij haar derde deelname een plichtpleging geworden. Ze moet vertellen over haar vorm en verwachtingen. Ze is slechts geraakt als het over het jonge, in de knop gebroken leven van marathonschaatser Sjoerd Huisman gaat. Ze heeft meegeschaatst in de herdenkingsronde op Thialf. Toen was Sotsji even ver uit gedachten.


9 januari

Het is het eerste schaatsweekeinde van 2014 en meteen het laatste voor het aanbreken van de Spelen van Sotsji. De Europese titelstrijd in Hamar wordt een vingeroefening voor de gearriveerde sportvrouw uit Goirle. Ze is zeldzaam ontspannen. In de voorbeschouwing gaat het over de grijze haar, 'de eerste', die ze in de ochtend uit het hoofd heeft getrokken. Ze wordt oud, is de conclusie van de 27-jarige.


Ze mijmert over later. Of ze als bijna 42-jarige ook nog voor de twintigste keer aan de EK zal meedoen, zoals Claudia Pechstein. Ze noemt haar de 'über-Oma'. Als zij zo gek zou zijn, 'dan moeten de men en mij persoonlijk van het ijs trekken'. Als Ireen Wüst 42 is, dan heeft ze drie kinderen, 'twee misschien'. Ze verwacht een tweeling. Haar moeder is van een tweeling en dat slaan één generatie over. 'Dan ben ik de klos.'


Dan gaat het alweer over schaatsen, over het tussendoortje van Hamar. Het is aftellen tot Sotsji. 'We vertrekken op 2 februari, 9 februari is mijn eerste race.'


Ze zegt het zonder een spoor van opwinding. Ze is er klaar voor.


24 januari

Een olympische campagne kan ook op een ongelukkige ochtend zomaar voortijdig eindigen. Zo wordt duidelijk op de voorlaatste dag van het laatste trainingskamp van Wüst en haar team TVM in Inzell. Om kwart over 11 begint zij haar training in de Max Aicher Arena, om vijf over half 12 vliegt ze uit de bocht.


De schaatshal vol trainende toppers schrikt. Wüst glijdt een stuk door en belandt met een rotvaart in de kussens, wat tegenwoordig een uiterst veilig opblaasbare boarding is. Ze heft in een eerste reactie de benen, om haar kostbare schaatsen te sparen. Ze treft met de bips de onderkant van de boarding en slaat daarna met het hoofd tegen de kant. Ze ligt versuft op het ijs. Peter Mueller, coach van de commerciële ploeg CBA, snelt als eerste toe.


Wüst wordt door vele handen naar het middenterrein geholpen. De schade wordt vastgesteld door fysiotherapeut Arthur Bennink. Teamgenoot Linda de Vries zegt dat Ireen hoofdpijn heeft, maar dat het verder meevalt. Haar pak is kapot, dat valt van een afstandje vast te stellen. Als ze uiteindelijk weer kan staan, gaat ze voorzichtig rondjes rijden, haar gevoel in de bocht weer opzoeken. Coach Gerard Kemkers schaatst zelfs een stukje mee, achter haar aan. Zoiets doet hij werkelijk nooit. De bezorgdheid wijkt even later. Ireen Wüst wandelt naar buiten. Ze kan naar Sotsji. Maar een vlekkeloos jaar had zomaar een onverwacht einde kunnen hebben.


Programma Ireen Wüst

zondag 9 februari, 12.30 uur: 3.000 meter


donderdag 13 februari, 15.00 uur: 1.000 meter


zondag 16 februari, 15.00 uur: 1.500 meter


woensdag 19 februari, 14.30 uur: 5.000 meter


vrijdag 21 februari, 14.30 uur: ploegenachtervolging


Favorieten voor olympisch goud

Sven Kramer (27) 5 en 10 kilometer en ploegenachtervolging


Michel Mulder (27) 500 meter


Mark Tuitert (33) 1.500 meter

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden