De Doris Day van de bloemen

'Proberen niet te groot te worden', zei Reintje Gianotten over de opzet van haar bedrijf in een vraaggesprek onlangs in Cicero....

En inderdaad heeft Gianotten voor haar eerste uitgave enkele grote namen uit de Nederlandse literatuur weten te strikken. In geuren en kleuren bevat verhalen van onder anderen Adriaan van Dis,Renate Dorrestein en Rutger Kopland.

Het boek is een bundeling van stukken met telkens een bloem als inspiratiebron. Iedere schrijver - het zijn er 43 - geeft in een kort stukje van een pagina of vijf of in een gedicht zijn of haar visie. Zo schrijft Desanne van Brederode over de papaver - 'de onplukbare. De broze' - en Atte Jongstra over de tot zijn verbazing bij velen ongeliefde chrysant.

Niet alle verhaaltjes geven een beschrijving van een bloem of de herinnering eraan - 'een hoekje in mijn vaders moestuin'; het blauw van de 'fabelachtige' monnikskap -, sommige planten geven aanleiding tot vertellingen over iets heel anders.

Over Nell van Soest-van Stock tot Ballengooyen bijvoorbeeld. Deze yorkshireterriër vertelt in het verhaal 'Tulpen', geschreven door Marijke Hilhorst, over haar leven met het baasje Pieta en de belevenissen met haar 'lovers'. Het is Nells taak om Pieta te troosten als haar liefde haar weer eens heeft verlaten. 'We waren nog niet uit geweest maar ik wist dat het beter was daar nu niet over te zeuren. Ik sprong op de bank, kroop naast haar, legde mijn kop op haar schoot en bleef zo liggen tot ze zich door mij liet troosten.'

Deze verhaaltjes, die slechts zijdelings met de bloem te maken hebben, wekken de indruk wat verkrampt naar het thema te zijn toegeschreven. Een verhaal over seks zonder liefde of over bedplassen doet toch niet meteen aan het voorjaar denken.

Niettemin heeft In geuren en kleuren een originele opzet en is het boek amusant om te lezen. Enkele bijdragen bezorgen je een vrolijke glimlach. De orginele contact & advertentiebrief van Barber van de Pol bijvoorbeeld en het stukje van Renate Dorrestein, die een lofzang op de dotter weggeeft. 'De Doris Day onder de bloemen' die iedereen 'subiet' de kriebels geeft. 'Zo degelijk als zij bij al haar goedlachsheid in de grond is, zo zie je ze niet vaak. Maar toch zoemen de bijen verliefd om haar heen, dronken van haar stuifmeel. Toch persen de kikkers, de ogen bol van adoratie, hun dril tussen haar wortels. Toch krijgen meisjes bij haar op de oever elk voorjaar hun eerste zoen.

'Die dotter toch. Ze weet niet half hoe onweerstaanbaar ze is.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden