De doofpotten van Egypte

JE KUNT je vraagtekens plaatsen bij het kabinetsbesluit om iemand die nog niet eens fatsoenlijk een doofpot kan onderzoeken, tot minister van Staat te benoemen....

Maar wie is in 's hemelsnaam ooit op het idee gekomen om de godsdienstwaanzinnige prof. dr.F.Rutten als secretaris-generaal van het departement van Economische Zaken aan te stellen?

Vorig jaar om deze tijd voorspelde de inmiddels gepensioneerde topambtenaar dat op 11 april 2002 om half negen 's avonds in het Spaanse bergdorp Garabandál een miraculeus licht zou ontbranden, waarmee de wederkomst van Jezus Christus op aarde zou worden aangekondigd. Via vier boerenmeisjes die de heilige maagd al eens persoonljk waren tegengekomen, had hij die boodschap van Maria zelf ontvangen.

In religieuze doofpotten zit ook altijd wel wat.

Dat Rutten afgelopen donderdag naar Spanje was afgereisd kun je in dit verband moeilijk een wonder noemen - je bent mesjoche of je bent het niet.

Maar hij was niet alleen.

'In de stromende regen', las ik in een krantenbericht, 'hebben ongeveer tweehonderd zieke en voor een deel zwaar geestelijk en lichamelijk gehandicapte volgelingen - de beoogde voorhoede van een nieuwe beweging van echte rooms-katholieke gelovigen - op een heuveltop tevergeefs staan wachten op het beloofde Teken.'

Dat verheft het incident tot het niveau van getverderrie.

Toen het in Garabandál tenslotte goed donker was geworden, sprak de professor niettemin onverstoorbaar: 'Nu uit waarneming blijkt dat er niets is voorgevallen, moet je als goed econoom de conclusie trekken dat het dus niet klopt.' En ter verklaring van z'n vergissing: 'Die meisjes moeten iets hebben verzonnen.'

Dat is ook eigen aan de doofpot: anderen de schuld geven.

Nee, dan Frank de Grave, dacht ik gisteren toen ik hoorde dat de minister van Defensie overwoog zijn zogenaamde verantwoordelijkheid te nemen, en door af te treden de schuld van én Relus ter Beek, én Joris Voorhoeve, én minister van staat Van Kemenade op zijn eigen smalle schouders te tillen.

Halverwege de ochtend zag ik Jan Pronk, op weg naar de Trêves-zaal, nog een verslaggever afsnauwen die hem durfde te vragen of hij - de grote faler (snik, snik) nietwaar? - nou eindelijk eens het besluit zou nemen om af te treden. Maar bij zo'n mirakel zou het Licht van Rutten pas goed verbleekt zijn.

Maar Frank?

De hele dag heb ik hem op de radio horen prijzen om zijn staatsrechtelijke zuiverheid, tot hij om een uur of half zeven eindelijk naar buiten kwam, en meedeelde:

'Er zijn vandaag geen conclusies getrokken, en ik heb vanochtend mijn portefeuille niet ter beschikking gesteld.'

De pot weer dicht.

Hoe dat moet worden als hij eindelijk toch nog eens opengaat zou ik niet meteen weten, maar ik denk in dat verband vaak aan de Israëlieten die onder leiding van Mozes nota bene onderweg waren naar het Beloofde Land, maar zoals we in Exodus 16:3 lezen tòch morden:

'Och, dat wij door de hand des Heren in het land van Egypte gestorven waren, toen wij bij de vleespotten zaten en volop brood aten, want gij hebt ons in deze woestijn geleid om de gehele gemeente van honger te laten omkomen.'

Juist in de woestijn van openheid, zal Kok denken terwijl hij ons recht in de ogen kijkt, zouden we de doofpotten nog ontzettend missen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden