De dochters van Pipi Langkous

Eindelijk weer eens een oudpoliticus die een boek heeft geschreven. Dit keer Paul Rosenmöller (GroenLinks)...

Een mooie hondenbaan heten de 300 pagina's tellende memoires zonder pikante geheimen, grote afrekeningen of saillante onthullingen. Desondanks kwam Rosenmöller op sommige momenten 'echt beroerd uit zijn schrijfhokje'. In Vrij Nederland een interview met de man die als nieuwe carrière een baan in de jounalistiek ziet. Het schrijven viel hem alleszins mee en professioneel is hij ook. LPF'er Peter Langendam, aan wie hij mede een paar maanden lijfwachtbewaking heeft te danken, kan hij straks onbevangen interviewen.

Onbevangen zijn ook de meisjes van veertig uit het gelijknamige fotoboek van Bob Bronshoff. Volgens inleidster Marja Pruis zijn de zelfbewuste dochters van het feminisme relatief laat een grotemensenleven gaan leiden. Pruis: 'Net als Pipi Langkous vonden we een grotemensenleven gelijk staan aan likdoorns en inkomstenbelasting.' De foto's die Vrij Nederland afdrukt, weerspiegelen nog een cesuur. Tot halverwege de veertig dragen de meisjes, net als Pipi, lang haar. Daarna gaan ze vaker naar de kapper.

Een generatie jonger, de dertigplus meisjes, hebben die zorgen over hun haar nog niet. Correctie. Het zijn geen meisjes, maar losbandige vrouwen, stelt Elsevier. Ze zijn 'vrijgevochten, zelfverzekerd, optimistisch, en vooral gek op seks'. Voor de duidelijkheid heeft Elsevier het over de generatie-Mabel, naar de vrouw die elders in het blad een 'would-be prinses' wordt genoemd.

En de man van die generatie dan? Die neemt de traditionele bewakersrol van de vrouwen over. Met Elseviers belegginggids van vorige week bij de hand, heeft hij een sterk argument: 'Het welvaartsniveau van stellen is hoger dan van alleenstaanden, zelfs wanneer er kinderen komen.'

Dat mag zo zijn, niet alle mannen zijn zo burgerlijk als Elsevier voorspelt.

HP/De Tijd heeft ruimte gegeven aan een aantal levende en dode exemplaren, voor wie de grootste zorg niet de maandelijkse aflossing van de hypotheek is of was. Peter Giele bijvoorbeeld, de in 1999 overleden gangmaker van de Amsterdamse discotheek Roxy, was zo iemand. Zijn laatste publieke optreden was in een open paarse kist per boot naar het kerkhof te worden vervoerd, met op zijn blote buik een breekijzer. Zijn Verzamelde Werken zijn onlangs verschenen en HP/De Tijd laat er weinig van heel. Een andere man is Nikko Norte, Nederlands enige stierenvechter. Hij heeft tot dusver 75 stieren gedood en hoopt er volgend jaar veertig aan toe te voegen. Andere speciale mannen: de secretaris-generaal van Justitie; schrijver Raymond van de Klundert; cabaretier André Manuel; communicatie-adviseur Ton Elias, weer vrijgezel en van zins monogaam te zijn. Net als Beau van Erven Dorens. Maar voor dat weetje moeten we Nieuwe Revu opslaan, waar Van Erven Dorens in zijn column veel stoute woorden gebruikt, maar benadrukt al jarenlang alleen met zijn vrouw te tongen. Een foto van de 32-jarige duizendpoot siert het verhaal over het floppen van Endemolproducties als Masterplan, Casino Kings en Sterrenbeurs. Maar Nieuwe Revu is altijd al ruimhartig in zijn fotobeleid geweest. Al zijn er sexy'er foto's te bedenken dan eentje van keeper Ed de Goey, liggend op bed met zijn schoenen aan, al laat hij ze wel netjes over de rand hangen. Het verhaal is een verademing. De Goey gaat vroeg naar bed, drinkt geen alcohol, wel koffie en voetbalhumor is aan hem niet besteed. De doelman is 36 jaar, zeg maar van de generatie-Mabel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden