Column

De Democratische worsteling

Beste Hillary, Donald Trump heeft jou een unieke gelegenheid gegeven om een wereldhistorisch figuur te worden! Als je hem in deze verkiezing verplettert, kun je een nieuwe Democratische meerderheid tot stand brengen en de Republikeinen reduceren tot een steeds onbeduidender brokje etnisch nationalisme. Aan de andere kant, als je Trump niet verslaat, zul je de geschiedenis ingaan als Amerika's ergste politieke mislukkeling, die een tijdperk van Amerikaans Poetinisme heeft mogelijk gemaakt.

Hillary Clinton. Beeld afp

Veel plezier in Philadelphia!

Om aan de goede kant van de vergelijking terecht te komen, moet je drie neigingen onderdrukken.

In de eerste plaats moet je de materialistische mentaliteit van je partij bestrijden. Dit is 2016, niet 1992. De economische en maatschappelijke angstgevoelens zijn gesublimeerd tot een existentiële crisis. Amerikanen hebben niet langer vertrouwen in hun nationale project. Dit is een crisis omtrent de missie van de natie. Het gaat over persoonlijke identiteit en herstel van een gezond gemeenschapsleven. De boosheid en het pessimisme van de Amerikanen zitten dieper dan kan worden verklaard met statistieken over het bruto nationaal product.

Veel Democraten kunnen niet in deze termen denken. Elk complex vraagstuk wordt gereduceerd tot een materialistische oorzaak. Terrorisme wordt verklaard uit gebrek aan economische kansen. De neergang van het huwelijk komt door werkloosheid. Deze materialistische mentaliteit maakt dat Democraten voortdurend worden verrast door gebeurtenissen die te maken hebben met cultuur en nationale identiteit. Waarom gingen de Britten uit de EU? Het gaat toch in tegen hun economische belang?

Reductionisme

Het is een reductionistische mentaliteit. Er is een neiging om nationale vraagstukken in kleine stukjes te hakken, precies op de maat van belangengroepen die gepaaid worden met beleidsvoorstellen. Als de Democraten hun campagne richten op allerlei deelbelangen, dan zullen ze dit jaar verliezen. De kiezers zijn bang dat de hele samenleving uit elkaar valt. Als de Democraten denken dat ze een crisis van de nationale identiteit kunnen aanpakken door middel van specifieke aftrekposten voor de belasting, leven ze in een andere eeuw.

Om een kans te maken, Hillary Clinton, moet je leren net zo natuurlijk te praten over bedreigingen van de persoonlijke waardigheid als je praat over kinderopvang. Je zult moeten laten blijken dat je begrijpt dat mensen die minder hoog opgeleid en minder kosmopolitisch zijn, zich geminacht voelen door mensen van jouw klasse.

Sanders

In de tweede plaats zul je weerstand moeten bieden aan de aanhang van Sanders, die op de eerste dag van de conventie onverwacht sterk van zich deed spreken. Veel Democraten zijn vijanden van het kapitalisme geworden. Volgens peilingen staat 60 procent van de Democraten welwillend tegenover het socialisme. Dat is natuurlijk zelfmoord in een landelijke verkiezing.

Je zult met een vernieuwd, gespierd Clintonisme voor de dag moeten komen. Jouw naam staat sinds dertig jaar voor een stijl van regeren die internationalistisch is, gematigd sociaal en pro integratie op wereldschaal. Die open, optimistische benadering moet gecombineerd worden met een grotere inspanning mensen te helpen zich staande te houden in de nieuwe economie.

Kwetsbaarheid

In de derde plaats moet je haat gaan beantwoorden met liefde. Tot dusver in je loopbaan heb je de neiging vijandschap te beantwoorden met wantrouwen en geheimzinnigheid. Je straalt kilheid en gekwetstheid uit. Mensen die een muur om hun gevoelens heen bouwen als ze met conflicten te maken krijgen, doen dat uit angst, niet uit kracht. Gaandeweg heb je jezelf enorm impopulair gemaakt. De peilingen laten zien dat je door het Amerikaanse volk net zo word gewantrouwd als Trump.

Je zult uit je emotionele bunker moeten breken door je kwetsbaar op te stellen. Het is een teken van kracht om de 'Sluit Haar Op!'- vijandigheid van de Trumpaanhang te beantwoorden met een eerlijk verhaal over hoe het voelt om Hillary Clinton te zijn, midden in het politieke gevecht, gevangen in de rol van een beroemdheid, maar authentiek in een wereld die tegen je samenspant.

Deze conventie in Philadelphia gaat over het vernieuwen van verbroken relaties: het tot stand brengen van vertrouwen tussen jou en de kiezers, het herwinnen van het optimisme dat we in de moderne economie kunnen gedijen en opnieuw geloof in het Amerikaanse project brengen in de geesten van de mensen.

David Brooks is columnist van the New York Times.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.