De dag waarop de combines worden gesloten

Sinds de dag dat de kat van honger bijna omviel, dansen de muizen over de Franse wegen. Anders gezegd: sinds de Opstand van de Zesde Juli heeft de Tour de France geen patroon meer en dat zal de komende dagen, misschien wel tot in Parijs, aanleiding geven tot een spervuur...

Van onze verslaggever

GAP

Miguel Indurain kreeg zaterdag in de beklimming naar Les Arcs de hongerklop (nog zo'n mooie wieleruitdrukking) en de gele trui blijkt nu opeens vele schouders te passen. Nog één zo'n gekke dag en de nummer tien wordt nummer één, of andersom. We hebben lang moeten wachten op zo'n ongewisse afloop van de Tour de France. De 83ste aflevering is nu al de meest dramatische van dit decennium.

Vandaag gaan de renners die de slijtageslag hebben overleefd, alleen maar op de fiets zitten om de benen soepel te houden. Verder zal er op deuren worden geklopt en zullen er ook veel telefoons rinkelen. Er moeten zaken worden gedaan. De wielersport is niet alleen heroïek, het is ook combines sluiten. Wie helpt wie, wie rijdt tegen wie.

Een aantal kanshebbers moet in elk geval krachten van elders mobiliseren om in de Pyreneeën staande te blijven. Misschien zijn de steuntroepen trouwens wel harder nodig in de verraderlijke etappes door het Centraal Massief, met hun smalle wegen en venijnige klimmetjes.

Gele-truidrager Bjarne Riis en nummer drie Tony Rominger hebben de minste aanleiding om met derden gemene zaak te maken. De Zwitser heeft al zijn acht kornuiten nog in koers. Met wereldkampioen Abraham Olano heeft Mapei zelfs twee ijzers in het vuur. De Spaanse kampioen Manuel Fernandez Gines en Arsenio Gonzalez kunnen in de bergen uit de voeten, Wilfried Peeters en Andrea Tafi op het vlakke.

Team Deutsche Telekom is in vergelijking misschien iets minder sterk dan de duurste ploeg van het peloton, maar nog altijd goed genoeg om Riis in het geel naar Parijs te loodsen, ook zonder de afgestapte Kummer. De jeugdige Jan Ullrich staat vijfde in het klassement, hoog genoeg om de concurrentie op stang te jagen met een demarrage. Gisteren was hij al mee in een ontsnapping met Virenque en Oegroemov. De gele trui lag voor het grijpen, maar die behoort nu nog zijn kopman en bovendien dienen de twee medevluchters op afstand te blijven.

Normaal gesproken, voor zover dat kan in de 83ste Tour, blijven er twee uitgesproken favorieten over: Evgeni Berzin en Miguel Indurain. Berzin kreeg maandag een behoorlijke tik in de etappe naar Sestrieres. Sneeuw op de Isseran en de Galibier maakten het nodig de start naar Le Monetier-les-Bains, 46 kiiometer voor de finish, te verplaatsen. Een nieuwe discipline werd in noodweer geboren, maar was zo leuk dat de Tour-leiding misschien wel besluit tot een herhaling. Het werd door toedoen van Riis een langgerekte sprint die Berzin in de laatste klim fataal werd. Hij verloor bijna anderhalve minuut en de gele trui.

Berzin stond er maandag al vrij snel alleen voor in het grensoverschrijdende etappetje toen Riis hem tot drie keer toe attaqueerde. Hij is ploegmaat Gotti, vorig jaar vijfde in de Tour, sinds donderdag kwijt en kan misschien alleen nog wat verwachten van Frattini als het bergop gaat.

Berzin zal dus door andere ploegen moeten worden bijgestaan, niet alleen met daad, maar ook met raad. Vergeleken met Rominger (35), Indurain (32) en Riis (32) komt Berzin (26) net kijken. Deze Tour vergt niet alleen fysiek drie weken lang het uiterste, maar ook mentaal.

Berzin heeft zich de afgelopen jaren niet erg populair gemaakt in het peloton. Oegroemov, vorig jaar tweede, ging weg bij Gewiss vanwege Berzins a-collegiale gedrag. Op de deur van Roslotto zal dus wel niet geklopt worden.

Miguel Indurain zal wellicht ook wat steuntroepen mobiliseren, al was het maar voor de zekerheid. Zijn ploegmaats lieten het er in de Alpen lelijk bij liggen. Hij ligt een stuk beter bij de andere renners. Indurain is altijd bereid wat kruimels te laten vallen als hij het brood stevig in handen heeft. Die houding loont. Zo bleek in 1991 Indurains belang opeens een Spaans belang toen concurrende ploegen hem te hulp schoten in de jacht op Bugno. Wellicht dat er nu een beroep wordt gedaan op Kelme, al was het maar omdat de belangen van Indurain en Escartin nu parallel lopen.

Opvallend trouwens hoeveel wielrenners Indurain tippen als eindwinnaar, ook al is het verschil met Riis ruim viereneenhalve minuut. Alsof ze zelf nog niet in hun eigen revolutie geloven. Het zou ook niet de eerste keer zijn dat die haar eigen kinderen opeet.

Bart Jungmann

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden