Ter redactieRob Gollin

‘De crisis is niet voorbij op het moment dat de statistieken normaliseren’

Weken na het hoogtepunt van de corona-uitbraak liep verslaggever Rob Gollin een dag door het zwaar getroffen Brabantse dorp Erp. ‘Ik hoop dat zo’n verhaal als dit laat zien: het ergste is misschien achter de rug, maar de crisis is nog niet voorbij.’

Rob Gollin, verslaggever de Volkskrant.Beeld Klaas Jan van der Weij

Op de begraafplaats van Erp trof hij een drietal nabestaanden bij de verse graven. ‘Ik zag dat ze heel verdrietig waren’, zegt Gollin. ‘Ik voelde me toch wat beschroomd om op ze af te stappen.’

Het was een vrijdag een paar weken na het hoogtepunt van de virusuitbraak in Brabant, dat Rob Gollin ‘redelijk op de bonnefooi’ naar het Brabantse dorp Erp reed. In navolging van Volkskrant-fotograaf Marcel van den Bergh, die de graven van de coronaslachtoffers wilde vastleggen. Erp staat bekend als een van de eerste dorpen die zwaar werden getroffen door het virus.

Middels een wandeling door het dorp werd Gollin duidelijk dat het verdriet bij de dorpelingen nog zeer rauw is. Desondanks, of misschien wel daarom, wilden de Erpenaren best vertellen over hoe het was geweest, die afgelopen weken in het getergde dorp. Hoe ze bij het geluid van de ambulance of van beierende kerkklokken nog steeds de schrik om het hart slaat. Gollin: ‘Ze hebben het ook nog niet breed kunnen delen met andere mensen, door al die maatregelen. Dan willen mensen misschien toch laten weten: dit is ons overkomen.’

Wat hoop je dat je lezers met dit verhaal brengt?

‘Het is altijd een beetje pedant om te denken dat je verhaal iets teweegbrengt, maar het idee achter dit verhaal is dat we tot dusver heel erg in the heat of the moment hebben gezeten. Verslaggevers zijn natuurlijk eerder in Brabantse dorpen geweest, maar dat zat heel erg op de actualiteit. Ik hoop dat zo’n verhaal als dit laat zien: het ergste is misschien achter de rug, maar de crisis is nog niet voorbij.

‘Ik had de laatste tijd van meer mensen in mijn omgeving gehoord dat zij het gevoel hebben dat elders in het land wordt onderschat wat er in Brabant is gebeurd. Dat maakt dit soort verhalen misschien meer duidelijk. Het is niet klaar op het moment dat de statistieken aan het normaliseren zijn.’

Niet alleen het hoogtepunt maar ook de nasleep doet ertoe.

‘Ja. Volgens mij is het ook heel goed te verdedigen als je over een paar maanden nog een keer teruggaat. Hoe is het nu? De arts die ik sprak nam daar al een soort voorschot op. Die zei: het is zo heftig geweest, dat krijg ik nog wel terug in de spreekkamer.’

Je bent normaal sportverslaggever, dit was een uitstapje?

‘Klopt. Ik had bij de hoofdredactie aangegeven dat ik ook voor andere verhalen wilde inspringen. In de afgelopen maanden keek ik bijna jaloers naar mijn collega’s, die voor mijn gevoel aan de frontlinie stonden en de ene na de andere aangrijpende reportage of interview maakten. Op dat moment had ik wel het gevoel dat ik als sportverslaggever aan de zijlijn stond.’

Lees hier het verhaal dat Rob Gollin schreef
Op het kerkhof van het Brabantse Erp verraden de vele vers gedolven graven wat zich hier heeft afgespeeld. In het dorp zijn de kinderen van Harry Opheij bezig het huis van de clubicoon van de voetbalvereniging Erp uit te ruimen. Een gegadigde heeft zich al gemeld. Hoe is Erp eraan toe, nu de eerste schreden naar een nieuw normaal zijn ingezet?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden