De Correspondent & Rik

De Correspondent zoekt openlijk naar allochtonen en Rik Felderhof verlangt naar het goeie, ouwe Afrika zonder blauwe enveloppen.

Beeld © 2013 Momkai All Rights Reserv

De Correspondent presenteerde woensdag een plan. De strekking: het roomwitte gymnasiumkliekje van Rob Wijnberg wil graag een betere afspiegeling van de maatschappij worden. Concreet wil het platform hun waanvrije tuintjes openstellen voor twee fulltime-journalisten met een andere afkomst.

Waanalarm!

Aan beide uiteinden van het spectrum klonk er kritiek. Op de rechtse site Jalta verscheen een satirische column over het voornemen om de redactie korter te maken.

Hasna El Maroudi moest op VARA-vehikel Joop.nl 'een beetje binnensmonds kotsen' van het initiatief, dat zo 'groots aangekondigd' werd. Bij Joop is de diversiteit sinds het begin een vanzelfsprekendheid, borstklopte zij verder. 'Niet omdat we ernaar op zoek gaan, maar omdat het nu eenmaal zo is.' En bedankt voor de constructieve bijdrage.

Zelfs de semi-neutrale commentators Rick Nieman en Bert van der Veer moesten in het Mediaforum op Radio 1 zuchten bij de gedachte aan een quotum. Bovendien wist Nieman dat allochtonen met een diploma liever arts, advocaat of ondernemer worden.

Dat zou kunnen, maar dat ontslaat de journalistiek nog niet van de plicht de werkvloer diverser te maken. Positieve discriminatie mag in het verleden mislukt zijn op redacties, maar in het heden wordt er nog steeds met smart gewacht op uitstekende journalisten die een Arabische Facebookpagina kunnen lezen.

Probleem is: dat duurt lang. Het is gênant om dat toe te geven, maar dat hield De Correspondent niet tegen. Gelukkig. Hopelijk bereikt de grootse aankondiging een geschikt talent. Diegene mag mensen die het nu over 'excuusnegers' hebben de mond snoeren.

Haro Kraak

Het goeie, ouwe Afrika

Vanuit het opvanghuis van vergeten en verdwenen tv-sterren klonk deze week de stem van Rik Felderhof. En hoe.

Felderhof, bekend van het interviewprogramma Villa Felderhof (Gouden Televizier-Ring in 1998) en een kortstondige relatie met dieetkoningin Sonja Bakker (eierkoeken), heeft een huis in Tanzania. Nog wel, want het loopt daar behoorlijk uit de hand.

Hartstochtelijk verlangt Felderhof terug naar het goeie, ouwe Afrika zonder 'blauwe enveloppen'. De verbeterde werkomstandigheden van zijn werknemers kosten hem klauwen met geld. Alsof het niet al erg genoeg is dat hij - als villabezitter - verplicht is mensen in dienst te nemen, is in Tanzania ook nog eens het minimumloon geïntroduceerd en moet het personeel worden verzekerd. 'Daar heb ik echt geen zin in.'

En dan heeft hij het nog niet eens over de tarieven van de vliegtickets gehad, die hij betaalt voor zijn familieleden. 'Ik nodig hen uit natuurlijk. En dan willen ze allemaal, natúúrlijk, op safari. En dat is óók aan de prijs.'

Enfin, al dat mals heeft iedereen natuurlijk al gelezen. Talloze media, van PowNed tot Spits tot Quote, stortten zich op de uitspraken van de voormalige Mister NCRV, naar aanleiding van een stukje op Mediacourant.nl.

Daarin werd de bron onthuld, weekblad Privé. Wie dieper groef, ontdekte dat het ging om een zes weken oud interview. De stem van Felderhof was een echo uit het verleden, maar dat had slechts een enkeling in de gaten.

De rest diende de ranzige, oude prak triomfantelijk op, daartoe aangespoord door pret- en jatsite Mediacourant en een uiterst onbetrouwbaar weekblad. Smakelijk eten.

Paul Onkenhout

Rik Felderhof Beeld ncrv
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden