De Correspondent haalt forse investeringen binnen voor The Correspondent

Het journalistieke platform De Correspondent is goed op weg om het benodigde geld op te halen voor een wereldwijde ledenwerfactie, die de basis moet leggen voor een Engelstalige, en dus veel grotere variant van de website. De oprichters willen hun door lezers gevoede achtergrondverhalen in eerste instantie vooral in de Verenigde Staten aan de man gaan brengen.

Het hoofdkantoor van De Correspondent in Amsterdam Beeld AFP

Doorslaggevend waren vorige week de handtekeningen onder een contract met Omidyar Network, een filantropische investeringsmaatschappij die 950 duizend dollar in het journalistieke avontuur steekt. Met de eerder toegezegde investering van de Nederlandse Stichting Democratie en Media (600 duizend euro) en de gift van Craigslist-oprichter Craig Newmark (100 duizend dollar) hebben de oprichters van De Correspondent nu 1,8 miljoen dollar bij elkaar van de 2,2 miljoen die ze nodig denken te hebben voor hun internationale lanceerpoging.

‘We droomden al jaren van dit idee’, zegt Ernst-Jan Pfauth, de aanstaande ceo van The Correspondent, die net als mede-oprichter Rob Wijnberg sinds eind vorig jaar in New York woont om de nieuwe startup van de grond te krijgen. ‘Veel van onze onderwerpen zijn wereldwijd. Het is raar als je die alleen met Nederlandse lezers bespreekt.’

In Nederland heeft De Correspondent nu bijna 60 duizend leden (geen abonnees, het is een club) die met een contributie van 70 euro per jaar driekwart van de inkomsten fourneren – het verdienmodel is bewust advertentieloos. Er zijn 21 fulltime redacteuren in dienst, en daaromheen cirkelen enkele tientallen freelancers, ieder met een eigen thema. Nieuws maken ze niet - ze duiden het, of proberen met hulp van hun lezers nieuwe verbanden te laten zien.

Voor Amerika zou dat betekenen: niet kijken naar de continue stofwolk die door Trump wordt opgeworpen, maar naar de structurele ontwikkelingen die daardoor worden verhuld.

Gastcollege

Voor het op poten zetten van The Correspondent werken de Nederlanders nauw samen met journalistiek-professor Jay Rosen van New York University. Toen Pfauth in 2016 bij hem een gastcollege gaf vroeg een student of hij internationale ambities had. Ja, die had hij, zei Pfauth. ‘Dan moeten we praten’, zei Rosen, en de volgende ochtend zaten ze aan het ontbijt om de transatlantische oversteek uit te stippelen. Het netwerk van Rosen helpt nu bij de zoektocht naar financiële en journalistieke partners.

De nieuwe geldschieter Omidyar Network is een fonds van eBay-oprichter Pierre Omidyar, die vijf jaar geleden met 200 miljoen ook aan de wieg stond van het onderzoeksjournalistieke onlinemedium The Intercept. Omidyar Network neemt zitting in een nog te vormen raad van commissarissen die toezicht gaat houden op het bestuur van The Correspondent.

De campagne zal ergens in de komende twaalf maanden van start gaan, zegt Pfauth. De Nederlanders gaan in zee met Blue State Digital, een bureau dat eerder vormgaf aan de digitale presidentscampagnes van Barack Obama. Ook het Nederlandse bureau Momkai, verantwoordelijk voor de website en huisstijl van De Correspondent, doet weer vanaf het begin mee.

Cash

Het doel is om naar schatting enkele tienduizenden betalende leden te vinden om een volledige redactie te betalen, nog voor het eerste verhaal is gepubliceerd. Daartoe zoeken Pfauth en Wijnberg honderden ‘ambassadeurs’, prominente en minder prominente Amerikanen die als magneet moeten fungeren voor andere ‘founding members’. Een paar namen: Rosanne Cash, countryzangeres en dochter van Johnny, en Alan Rusbridger, oud-hoofdredacteur van The Guardian. De Nederlanders hebben ook enkele Hollywood-sterren op het oog die hun idee over journalistiek delen.

Ook in Nederland ging De Correspondent bijna vijf jaar geleden op deze manier van start. Het verschil is dat Wijnberg, als gezicht van NRC Next, toen al een schare fans had. In Amerika moet de aantrekkingskracht van andere gezichten komen. Er wordt onder meer gezocht naar uitbreiding van de hoofdredactie.

Er zijn veel meer verschillen tussen de Nederland en de Verenigde Staten, hebben Wijnberg en Pfauth zich de afgelopen maanden gerealiseerd. Daarom hebben ze meer tijd genomen voor de lancering, onder meer om de ‘founding principles’ van The Correspondent grondig te herschrijven. Daaraan wordt nog geschaafd.

Een groot verschil, zegt Clay Shirky, een NYU-docent die The Correspondent als werkggroepproject aan zijn studenten heeft voorgelegd, is dat Amerika veel minder homogeen is dan Nederland, zeker het Amerika van nu. ‘Op wie ga je je richten? Kan Shania Twain, de country-zangeres die zich als fan van Trump ontpopte, ook een ambassadeur worden?’

Progressief

‘Het zal onvermijdelijk zijn dat we als progressief worden gezien, maar we hopen dat op onderwerpniveau te kunnen ontstijgen’, zegt Pfauth. ‘Neem ons verhaal over de schuldenindustrie in Nederland. Dat is niet per se politiek. Het gaat over mensen die in de schulden zitten, dat kunnen SP-stemmers of Wildersstemmers zijn. Maar goed, het Shania-Twainvraagstuk staat op ons discussielijstje.’

De politieke polarisatie maakt Blue State Digital wel huiverig om de ledenwerfcampagne aan het einde van het jaar te voeren: in het rumoer van de Amerikaanse tussentijdse verkiezingen van november wordt een geluid dat ergens uit het midden komt nauwelijks gehoord.

Ook is de concurrentie met andere media groot. The Correspondent wil (net als De Correspondent) een ‘dagelijks medicijn tegen de waan van de dag’ zijn, maar dat wordt in de Verenigde Staten net zo goed geproduceerd door gerenommeerde instituten zoals The New Yorker en The Atlantic, en nieuwkomers zoals Vox en Vice - terwijl ook grote dagbladen als The New York Times en The Washington Post met hun steeds sterkere nadruk op onderzoeksjournalistiek en context veel meer bieden dan alleen ‘the daily newsgrind’.

Daarom willen de oprichters het concept benadrukken dat lezers zelf de kennis en expertise inbrengen waarop artikelen worden gebaseerd. ‘We willen een nieuwsorganisatie zijn die geoptimaliseerd is naar vertrouwen’, zegt Pfauth. ‘Vertrouwen in de media is schaars, wij hebben een model om dat te vergroten.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.