De concullega's

Vooraf dit: met de tegels is het uiteindelijk allemaal goed gekomen. Na de episode Kaaslul begrepen ze bij Wout's ook wel dat ze het een beetje bont hadden gemaakt, dus ze boden nog wat korting aan en stuurden een Itali aan se natuursteenspecialist om de vloer na legging alsnog te...

Maar goed, we hadden het over de rol van goodwill en vertrouwen in zo'n bouwproces. Ik deed inkopen bij de Gamma (leve de KlusCard) en stelde een vraag aan iemand van het personeel. Hij wist het antwoord niet.

Even verderop stond een kleine man in een trainingspak. Toen de verkoper weg was sprak hij me aan, in het Duits, en beantwoordde mijn vraag. Hij stelde zich voor als Julek, aannemer. Julek komt uit Polen.

Nederland zit in een boom, het voormalige Oostblok zit in een bust (laten we dat woord dan ook maar overnemen), hier komen we bouwvakkers tekort, daar zitten er tallozen zonder werk, dus die laden hun gereedschapskistje in de Zastava en rijden westwaarts. Sommigen werken officieel voor Ne der land se bouwbedrijven, maar de meesten zwart, via een ondernemende landgenoot die zich heeft opgewerkt tot middle man. Zo iemand is Julek.

Het liefst nemen deze internationale flexwerkers hun intrek in het huis dat ze verbouwen. Het spaart logieskosten en, ook niet onbelangrijk, ze hoeven niet in werkkleding over straat, zodat ze minder in de gaten lopen. Als ze toch naar de V & D willen om een stofzuiger voor hun vrouw te kopen, of echte Adidas-jasjes voor de kinderen, boenen ze zich blinkend schoon en trekken gewone kleren aan. Als de politie vragen stelt, zijn ze toerist.

Julek had een pand onder handen waarin niet te slapen viel, geen dak, geen ramen, en was op zoek naar een project waar dat wel mogelijk was. De verbouwing was al vrijwel helemaal aan Interex uitbesteed, alleen het schilderwerk was nog niet geregeld, en er moest nog wat gesloopt worden.

Julek deed een voorstel: als drie van zijn mensen tijdens de bouwvak bij ons op zolder konden slapen, zouden ze in ruil daarvoor het sloopwerk doen. We gingen akkoord, en twee dagen later verschenen Marek, Sergei en Lech. Ze demonteerden een marmeren schouw, ze hakten tegels van de vloer in de keuken en de badkamer, en op zolder krabden ze de verf van een houten wand. Rotwerk waarvoor je in Nederland niemand krijgt, tegen een reële prijs althans.

Sylvester en zijn mannen kwamen terug van vakantie, op zolder hadden ze voorlopig weinig te zoeken, er was nog wel wat schuurwerk, dus we spraken af dat de Polen nog even konden blijven. Op een avond kwamen ze thuis en bekeken het stucwerk.

'Mooi hè', zei ik.

'Hmmm', zei Marek.

'Mooi toch?'

'Is eh... is okay.'

'Something wrong?'

Hij draaide er wat omheen, maar als ik het écht wilde weten, vond Marek dit stucwerk toch eigenlijk niet écht helemaal in orde. Het had wel wat... gladder gemogen, en kijk eens hier - hij wees op een buts, en hier - hij wees op een kras - ...eígenlijk kon dat natuurlijk niet zo.

Sylvester en Henri kwamen langs, inspecteerden het stucwerk en toonden zich tevreden. Ik wees op de buts, ik wees op de kras en informeerde of de afwerking wellicht niet toch iets té korrelig was. Waarbij ik mij (stom!) beriep op het commentaar van Marek. Die Poolse verfafkrabber!?

Syl en Henri waren kwaad. Terecht natuurlijk.

'Dat bedoel ik nou', zei Henri later, toen we het uitgepraat hadden. 'D rom werken wij het liefst met ons eigen clubje. Daar zullen ze elkaar nooit afvallen. Je kunt wel iets aan te merken hebben, maar dat hou je onder elkaar, en dan komt dat goed. Maar je zegt nooit iets tegen de klant.'

Mooi, zo'n bondgenootschap, maar is het ook goed voor de klant? Waren die opmerkingen van Marek alleen maar jalouzie de métier, of misschien ook wel een klein beetje terecht?

Dat eerste, zeiden Sylvester en Henri.

Toch zijn de muren die daarna gestuukt werden nét iets gladder dan de eerste. Of lijkt dat maar zo?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden