De combinatie van stress op het werk en stress thuis vormt vaak de laatste druppel

De ingezonden brieven van maandag 19 februari.

Een moeder aan het computeren aan de keukentafel, naast haar is haar zoontje aan het vingerverven. Beeld Iris Loonen/Hollandse Hoogte

Brief van de dag: Druk, druk, druk

Uit een onderzoek van het CBS blijkt dat vrouwen iets vaker dan mannen lijden aan werkgerelateerde burn-outklachten (Economie, 14 februari). Vooral zijn er veel burn-outs in de leeftijdscategorie van 25 tot 35 jaar. De werkdruk is hoog bij vrouwen in deze leeftijdscategorie. Niet alleen van buitenaf, maar ook vaak van binnenuit bij henzelf. Het is bij uitstek de leeftijd van het carrière willen maken. Ook hebben zowel mannen als vrouwen last van fomo (fear of missing out), waardoor ze er ook nog eens een druk sociaal leven op na houden. Druk, druk, druk, dus! Totdat het echt niet meer gaat en ze opgebrand zijn. Waarom dat bij mannen iets minder vaak gebeurt dan bij vrouwen, ligt aan het feit dat vrouwen ook nog vaker dan mannen lijden aan combinatie-stress. Zij willen/moeten vaak meerdere balletjes tegelijk in de lucht houden, want nog steeds zijn zij het die voor de meeste zorgtaken thuis opdraaien. Bovendien krijgen zij in deze leeftijdsfase vaak kinderen. De combinatie van stress op het werk en stress thuis, vormt vaak de laatste druppel waardoor ze een burn-out krijgen.

Marijke van den Berg-Leydesdorff, stress-counselor, Monnickendam

Remco Campert

Hoe kan veel berichtgeving van de laatste maanden beter samengevat worden, dan met de schijnbaar terloops geformuleerde, weergaloze zin van Remco Campert (Sir Edmund, 17 februari): 'Dat mensen zuiver op de graat zijn, daar kan men alleen naar verlangen.'

Marijke Heijloo, Heemstede

Opluchtend

Ja, dat is het! Schrijvers en dichters zijn voorbestemd om gedichten te schrijven en verhalen te vertellen. Dank je wel, Remco Campert, voor je openhartige column over Lucebert. Wat moet die man bang geweest zijn, zich misschien ook vreselijk geschaamd hebben. Ontroerend en opluchtend dat Lucebert onder anderen een man als Campert tot vriend heeft gehad.

Frouwkje Zwanenburg, Edam

Met mijn rug naar Lubbers

Ook ik stond, weliswaar huilend, met mijn rug naar Lubbers (Ten eerste, 17 februari). Een paar jaar geleden heb ik hem een excuusbrief gestuurd. Ik had intussen ontdekt, dat je altijd naar je tegenstander moet luisteren.

Lineke Schakenbos, Amersfoort

Waarschuwing

Laat de afschaffing van het raadgevend referendum een waarschuwing zijn. Wanneer we bij de volgende Tweede Kamerverkiezingen weer voor zo'n krakkemikkige coalitie kiezen met een minimale meerderheid, dan lopen we het risico dat die Tweede Kamerverkiezingen worden afgeschaft omdat ze 'niet hebben gebracht wat ervan werd verwacht'. En die afschaffing is dan niet meer referendabel...

Frank Hoedemakers, Zoetermeer

Hoera voor Henriëtte Prast

Hiep hiep hoera, eindelijk iemand (hoogleraar Henriëtte Prast in Sir Edmund, 17 februari) die er voor pleit om consumentengoederen die milieubelastend zijn op de bon te slingeren, dat wil zeggen: per persoon gereguleerd beperkt toe te staan. Voor de moderne mens is 'minderen' moeilijk. Daarom moet de overheid daarin veel meer sturend optreden, bijvoorbeeld in de vorm van rantsoenering. Dat kunnen we niet zelf. Het vlees is immers zwak, ook dat van mij.

J.J.Q. Lampe, Haarlem

Leven is compenseren

Een halve eeuw geleden konden mensen niet zonder schuldgevoel leven als ze niet zoveel mogelijk kinderen op aarde zetten, braaf ter kerke gingen en zich bij de juiste clubs aansloten. Dat juk hebben we afgeschud, maar nu mogen we niet meer zonder wroeging een stukje vlees eten, op buitenlandse vakantie gaan, een lekkere douche nemen of zelfs maar nieuwe kleren kopen. U belast daarmee namelijk het milieu en dat is zondig, immoreel. Compenseren mag ook niet. Zoals wegens aangeschafte zonnepanelen iets langer douchen. Het glas is dan niet halfvol, maar half leeg volgens de milieukerk.

Ik zeg: compenseren is exact wat het leven ís. Minder leuke dingen afwisselen met leuke dingen doen. Werken én weekend. Bezuinigen én spenderen. Vervuilen én opruimen.

Zelf maak ik elke dag de straat vrij van zwerfafval en rij in een oude V6. Blijf in de zomer in Nederland, maar vlieg in de herfst naar de zon. Fiets 6.000 km per jaar woon-werkverkeer, en eet bijna elke dag vlees. Koop zelfs nieuwe kleren soms! Niemand gaat mij het gevoel aanpraten dat dit onwenselijk leefgedrag is.

Gert Klein, Amsterdam

Meneer Lettera

De Voetnoot 'Typemachine' van 17 februari, waarin Arnon Grunberg in New York een typemachine koopt voor zijn vriendin, deed me denken aan de laatste schrijfmachinewinkel van Amsterdam, de firma Lettera.

Mijn vader, die zijn hele leven op mechanische schrijfmachines heeft gewerkt (liggend op de bank, met de machine op schoot), was er klant. Zo ook Jan Wolkers en misschien ook Jan Cremer en Remco Campert.

De eigenaar wilde weerstand bieden aan de opmars van de computer, want volgens hem zouden er altijd mensen zijn die op schrijfmachines wilden werken, al was het maar voor de geur.

De winkel verhuisde begin deze eeuw van het Roelof Hartplein naar een straat bij de tramremise naast het Haarlemmermeerstation. Daarna ontbreekt ieder spoor. Zou meneer Lettera nog leven?

Heere Heeresma jr., Hilversum

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden