De Chinese droom van Mister Djoep

Tussen Shanghai en Hongkong groeit en bloeit een nieuwe wereldmacht. Deze zomer reist de Volkskrant door het gebied dat aanspraak mag maken op de titel meest ambitieuze regio ter wereld....

Van onze correspondent Hans Moleman

Geweldig gezellig, die Felix Beer Garden. Terwijl in zaal 2 China's jeunesse dorée, zichtbaar geholpen door pillen, host op boem-boemklanken, komt in zaal 1 de stemming tot een hoogtepunt onder de bezielende leiding van de zangervan-dienst.

'Ik ben rijk, jij bent arm', galmt hij. Dat laat het publiek aan de tafeltjes vol lege flessen Chivas, Barcardi Breezer en Heineken zich geen twee keer zeggen. 'Ik ben rijk, jij bent arm', klinkt het uit de kelen van honderden twintigers.

'Jij bent ziek, ikke niet', vervolgt de entertainer. Allemaal! Handjes de lucht in! 'Jij bent ziek, ikke niet', schalt het rond.

Welkom in Nanchang, b o o mtown in het achterland van Shanghai. Bijna twee miljoen inwoners, hoofdstad van de provincie Jiangxi. Bij de liefhebbers van historie ook bekend als 'Heldenstad': in 1927 vond hier een communistische opstand plaats en riep Mao zijn Volksbevrijdingsleger formeel in het leven. Een intimiderend monument, formaat wolkenkrabber, herinnert er aan.

Dat was vroeger, toen kapitalisten en landbezitters nog met verve over de kling werden gejaagd. Tegenwoordig omhelst de leiding van afdeling Nanchang van de Communistische Partij de ondernemende medeburger weer innig, als het zo uitkomt. Zo is de stad aan de traag voortvloeiende Gan-rivier een beetje Joep City geworden. Want uitgerekend hier heeft Joep van den Nieuwenhuyzen zijn vleugels uitgeslagen.

Dat kwam zo. Mister Djoep – ook in Nanchang kennen ze hem bij zijn voornaam – kocht een paar jaar terug MD, een zieltogende Amerikaanse helikopterfabriek in Mesa, Arizona. En, verrassend genoeg, via een Taiwanese zakenrelatie kwam de 'bedrijvendokter' op een mooie dag in contact met de vijand, in de vorm van het Chinese defensiebedrijf Hongdu.

Hongdu heeft in Nanchang een immens industrieel complex, dat vooral trainingsvliegtuigen bouwt. De ambitieuze leiding had wel oren naar een nieuwe divisie voor heli's met moderne Amerikaanse technologie. Er werd een jointventure opgezet, en in een staatshangar in Nanchang wordt nu gesleuteld aan een paar bouwpakketten uit Mesa. Dat loopt wat moeizaam, want wie dacht dat je in China even snel helikopters kunt laten vliegen, laat staan verkopen, die komt van een koude kermis thuis. Maar dat is een ander verhaal.

Joep zou Joep niet zijn als hij ondertussen geen andere tremendous opportunities had waargenomen in Nanchang. De eens zo suffe provicincieplaats wil krachtig voorwaarts in de vaart der volkeren, wat vooral te danken is aan de nieuwe partijleider Meng Jian Zhu. Meng, een ambitieus man die zijn palmares verdiende in Shanghai, nam een heel team Shanghaise gogetters mee, en sindsdien is de provincie Jiangxi volop in beweging.

Joep speelt daarin een markante rol. Eerst waren er de heli's, er kwam een uitstapje bij in de autobranche, maar het meest indrukwekkend oogt toch de projectontwikkeling. Dat blijkt als we na een tocht van driehonderd kilometer over de hoogvlakte van Ruijin de grote nieuwe brug over de Gan passeren.

Rechts voor de brug wordt een compleet nieuw stadsdeel uit de moerassige grond gestampt, naar het voorbeeld van Shanghai's nieuwe zakenwijk Pudong. Honggutan (Rode Graan Polder) heet de wijk, en Joep's Mingya European Resort moet er het prestigieuze middelpunt van worden.

Prestigieus is bijna een te bescheiden woord: Mingya is met een omvang van ruim vijfduizend hectare het grootste villaproject van de provincie. In de waterrijke enclave komen honderden appartementen en villa's met tuinen aan een 18 hole-golfbaan, een internationale school, een privé-hospitaal en een winkelcentrum. En ja, natuurlijk is ook aan een helikopterveldje gedacht.

Het grootste deel van het resort is nu nog een modderige affaire met betonskeletten, maar de entree van Mingya mag er al zijn. Het is een kopie van de triomfpoort van Leopold II in het Jubelpark van Brussel. Het geheel staat nog in de steigers, maar de zegekar op het dak troont al trots onder de loodgrijze hemel, in de zompige hitte van zomers Nanchang.

'Eind 2007 moet het resort klaar zijn', meldt verkoopleider Rick Ren. De duurste villa's zijn omgerekend een miljoen euro. 'Volgens Joep nog een heel aantrekkelijke prijs, vergeleken bij soortgelijke villa's op zijn golfresort in Aruba.' 0 De doelgroep is, naast de plaatselijke elite, de internationale zakenwereld: Nanchang telt inmiddels zo'n duizend expats.

Joep zelf 'probeert een keer per maand langs te komen', vertelt Ren, 'Dan inspecteert hij zijn activiteiten in de Asia Pacific-regio. De liefde van de Nederlandse ondernemer voor Nanchang wordt gloedvol beschreven in Europe Life, het huisblad van Mingya.

Weet men in Nanchang eigenlijk dat Joep thuis niet meer zo goed ligt en door het Nederlandse ministerie van Defensie wegens zijn 'Zuid-Amerikaanse' handelwijze in de ban is gedaan? 'Joep heeft zeer goede contacten met de regering, ook in Peking', aldus Ren. Nee, men heeft weinig interesse voor zijn problemen in Nederland. In Nanchang houden ze wel van een vleugje Zuid-Amerika.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden