De bus als mobiel anker

Talent is er in overvloed op Theaterfestival Boulevard. Maar het mag allemaal wel een beetje spannender...

DEN BOSCH Zelfs als je tien dagen zou bivakkeren in Den Bosch en fulltime het Theaterfestival Boulevard zou bezoeken, kun je nog niet alle voorstellingen zien. Zo veel producties telt deze 24ste editie, die vrijdag werd geopend door minister Plasterk (OCW). Van kleinkunst tot kinderspel, van beeldende dans tot dansend beeld en van muzikaal theater tot theatrale muziek. Voorstellingen van opvallend veel jonge, onbekende makers.

Het is dus zoeken naar je doel op het bedrijvige festivalterrein in hartje centrum. De bus biedt echter uitkomst. Eenmaal vertrouwd met de reisschema’s van de pendelbussen, arriveer je vanzelf bij de talentenfabriek, het Paleiskwartier, het paardenkerkhof of het middeleeuwse Kruithuis.

Er rijdt zelfs een bus als doel op zichzelf: de voorstelling As tears go by voltrekt zich tijdens een rit door Bossche wijken en industrieterreinen. Uitstappen mag niet. Hoofdpersoon Marianne Faitfull stond het zichzelf ook niet toe, tijdens haar bijna fatale trip door de Britse popwereld rond Mick Jagger.

Actrice Tanya Zabarylo kruipt zonder opsmuk in de huid van Faithfull, met een door Anna Rottier geschreven monoloog. Zwoel zingend zwalkt ze door de bus en leidt ons van haar bloedende buik naar haar bloedend hart. Onderwijl vormt gitarist Tjeerd van Zanen met rustige Stonestunes de motor van deze theatrale roadsong. Soms mag het intiemer en persoonlijker – we zitten tenslotte huid aan huid in een bus. De close ups beperken zich nu tot videobeelden boven de stoelen. Maar de festivaltour fascineert wel.

De bus dus als mobiel ankerpunt van de Boulevard. Geen wonder dat ook minister Plasterk in een bomvolle Paradetent vrijdag plaatsnam op de bok van een wagen, al kwam die niet van zijn plaats. Daar toonde hij zich – hoewel niet meer gelovig – dankbaar jegens de Bossche paters en de katholieke families die kort voor de Tweede Wereldoorlog zijn gevluchte Duitse vader en diens broer (van Joodse origine) op het juiste moment bescherming boden.

Minder dankbaar toonde artistiek leider Geert Overdam zich bij de opening. De door het nieuwe fonds NFPK+ geadviseerde subsidie van 140 duizend euro per jaar is slechts een fooi op de (huidige) begroting van 2 miljoen (met veel eigen inkomsten). Plasterk zette de deur naar meer subsidie voor zomerfestivals op een kiertje met de opmerking: ‘De subsidies zijn nog niet verdeeld. Naar de festivals moeten we nog goed kijken.’

Of nog hoop gloort voor de negatief beoordeelde Bossche theatergroep De Wetten van Kepler blijkt pas aan het eind van de zomer, wanneer bekend wordt of het negatieve advies stand houdt. De jonge regisseuse Kim Zonneveld bewijst in ieder geval tijdens de Boulevard het bestaansrecht van de Wetten met haar degelijke muziektheaterregie van Country Music, een typisch Brits drama rond een jonge moordenaar die zijn levenskoers niet recht krijgt. Lief en broer vibreren mee op zijn fatale keuzes op foute momenten. Willem Schouten, Floor van Berkestijn en Bram Gerrits maken het drama voelbaar, te midden van een bikkelharde bakstenen omgeving. Vet aangezette muziek loodst de toeschouwer door verschillende tijdsepisodes.

Wel mag het allemaal gevaarlijker en dat geldt voor veel voorstellingen op de Boulevard. Met muziek worden toeschouwers lekker gemaakt en binnen gelokt. Daarna durven de jonge makers echter geen harde klappen uit te delen. De kleinkunsttalenten Marlijn Weerdenburg en Yora Rienstra blijven hun toeschouwers tijdens hun solo’s in de watten leggen. Terwijl ze met hun fabuleuze presentatie en fantastische stemmen – vooral Weerdenburg – over veel zwaardere zaken kunnen zingen dan liefde, vinexwijken en caissières.

Ook de jonge Sanne Zweije (Theatergroep DOX) heeft met haar voyeuristische voorstelling Gluur een leuke vondst maar stopt net wanneer het spannend wordt.

Zo eindigen al die bustochtjes net iets te vaak op veilig terrein. Talent is er in overvloed op de Boulevard. Nu nog het lef om van leer te trekken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden