De Buddy's zetten Charles een hak

Ze dragen houten klompen, Oudhollandse boezeroens en zwarte pofbroeken, en volgens de Britse krant The Sunday Times, die afgelopen weekend een verhaal aan De Buddy's uit Delft wijdde, zijn ze 'big stars' in Nederland....

Niemand bij wie we maandag te rade gaan, heeft er ook maar ooit van gehoord. De popredacteur niet, de specialist dames-en heren vocaal niet, en ook de collega's niet bij wie we op grond van hun leeftijd of muziekvoorkeur een speciale belangstelling voor jongenszanggroepen durven te veronderstellen.

De paniek is groot, want als een instituut als The Sunday Times meent iets beroemds aan de andere kant van het Kanaal te hebben ontdekt, dan kan het natuurlijk niet zo zijn dat dat onopgemerkt blijft in het land dat die beroemde Buddy's heeft voortgebracht.

En ja, wat wil dan vervolgens het ongelooflijke toeval? Er dwarrelt ineens een fax over een bureau waarin De Buddy's zich op de valreep aan het thuispubliek voorstellen: wij weten het dan gek genoeg niet, maar het schijnt dus allemaal echt waar te zijn, dat van die enorme beroemdheid, enzo.

Ze werden al in 1966 in een 'volksbuurt' in Delft opgericht, De Buddy's, maar de toenmalige groep van 9- tot 15-jarigen manifesteerde zich nog als ingetogen knapenkoortje. Onder invloed van het succes van de Franse jongenszanggroep Les Poppy's werd langzaam maar zeker een wat frivoler repertoire gekozen, met dito showy presentatie. De Buddy's, zo staat het in hun fax, treden dus nooit statisch op 'maar altijd met dans en beweging'.

Een greep uit de triomfen die De Buddy's zoal hebben gevierd: optredens in het antieke tv-programma Stuif-es-in en Telekids van RTL 4, samenwerking met de gelauwerde componist Hans van Eijck, en optredens in onder andere Duitsland, Engeland, België, Zuid-Afrika en de Verenigde Staten.

Laatste wapenfeiten van de groep: er is, met het oog op de Amerikaanse verkiezingen, een plaat gemaakt met de titel Will the Elephant make a Monkey? (die song scóórde op de recente tour in de VS). En er ligt nu een cd-single waarop De Buddy's over de scheiding van 'hun favoriete Britse prinses, Lady Di' zingen.

Dat Camomile, kamille gedoopte nummer was voor The Sunday Times de aanleiding om haar licht eens over De Buddy's te laten schijnen. De portee van het toch Engelstalige plaatje is Rachel Cooke enigszins ontgaan, maar de journaliste heeft zich dan ook moeten laten uitleggen dat dat woord 'kamille' ('camomile' in het Engels) in de titel verwijst naar de de maîtresse van Prins Charles, Camilla Parker Bowles. Hilarisch, constateert ook Rachel Cooke, als die grap haar door Buddy-dirigent Ton Buitinga eenmaal aan het verstand is gebracht.

The Sunday Times smaakte twee dagen geleden het genoegen de wereldprimeur: de tekst van de nieuwe hitsingle van De Buddy's stond integraal in die krant, en de Nederlandse media hadden mooi het nakijken. De grote schare Buddy-fans zal het lied inmiddels al wel kunnen meezingen, maar voor wie het grote nieuws per ongeluk heeft gemist hierbij alsnog een paar versregels uit Camomile, kamille:

I feel a proper charlie

It might well be said

That camomile, kamille

Is my King Charles's head.

This 'c' or 'k'

Word of the day,

It scans with Aston Villa

No, nothing makes me quite so sick

As camomile, kamille

I'd rather snif vanilla

You look like a gorilla

No, nothing makes me

Quite so sick,

Oh how I loathe kamille!

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden