Bellen metonze man in Londen

‘De Britten zijn bang om hun kinderen weer naar school te sturen, maar bij voetbalwedstrijden blijft weinig over van de coronazorgen’

De scholen in het Verenigd Koninkrijk gaan weer open en dat gaat niet zonder zorgen bij veel mensen. Het resultaat van maanden bangmakerij door de Britse regering, zegt correspondent Patrick van IJzendoorn. Bij voetbalwedstrijden blijft van die bangheid echter weinig over, ervoer hij aan den lijve in Noord-Londen.

Het heropenen van de scholen is een belangrijke prioriteit van de Britse regering. Drie miljoen kinderen hebben een half jaar geen les gehad.Beeld AFP

Hoe gaat het openen van de scholen? In juni had dat nog wat voeten in de aarde.

‘De scholen openen deze en volgende week. Dat gaat vooralsnog goed. Er is een belangrijk verschil met de opening van de scholen in juni: destijds kregen alleen klas 1 tot 6 van de lagere school weer les, nu gaan alle scholen open.

‘Dat ging niet zonder slag of stoot. Om te beginnen lagen de vakbonden dwars. Ze maken zich zorgen over de gezondheid van de leraren. Daarnaast voeren de vakbonden al langer oorlog tegen de regering van Boris Johnson, waar ze een hekel aan hebben. Juist de onderwijsvakbonden zijn prominent en hebben veel macht. Je ziet dan ook dat de minister van Onderwijs vaak probeert in te binden. 

‘Ook zijn er ongeruste ouders. Relatief veel ouders waren tegen het openen van de scholen. Dat past in een breder plaatje: in het Verenigd Koninkrijk zijn mensen erg bezorgd over het virus, ze zijn bang.’

Waar komt die bangheid vandaan?

‘De regering heeft de bevolking angst aangejaagd. Er heerste een oorlogsstemming. Daarnaast is premier Boris Johnson erg ziek geweest, dat heeft ook een rol gespeeld. De Britten zijn overigens op alle gebieden redelijk risicomijdend. Dat is een handicap bij het heropenen van de maatschappij. Je ziet het bijvoorbeeld aan de lege treinen en de lege ondergrondse.

‘Voor de regering is de situatie problematisch. Zij moet een draai maken en vertellen: de situatie is nu veilig in plaats van onveilig. Ondertussen roept de minister van Volksgezondheid om de paar dagen dat de tweede golf eraan komt en kondigde hij aan dat familieleden elkaar waarschijnlijk ‘aan het einde van het jaar’ weer kunnen knuffelen. Dat draagt natuurlijk niet bij aan het gevoel van veiligheid. Het beleid is ambigue, je wordt er geen wijs uit.’

Wat heeft de Britse regering gedaan om de ouders en vakbonden gerust te stellen?

‘Er wordt lesgegeven in zogenoemde bubbels van vijftien à twintig leerlingen. Ze blijven de hele tijd apart en mogen niet onderling mengen in de pauze. Daarbij wordt in Noord-Engeland, waar meer besmettingen zijn, leerlingen opgedragen om in de gangen mondkapjes te dragen. Maar niet tijdens de les. Dat kan wel, maar dat bepaalt het schoolhoofd. 

‘In gebieden waar het aantal infecties laag is, zoals hier in London, mag het schoolhoofd zelf bepalen of er überhaupt mondkapjes op school worden gedragen of niet. Dat verschilt per school: ik sprak één ouder van een school waar het wel moest, bij de volgende weer niet. En op de school van mijn zoon hoeft het bijvoorbeeld ook niet. Het mondkapje is naast het voorkomen van verspreiding van het virus vooral bedoeld als geruststelling voor de ouders en de vakbonden: een bijna symbolische maatregel.

‘Het heropenen van de scholen is een belangrijke prioriteit van de regering. Drie miljoen kinderen hebben een half jaar geen les gehad. De particuliere scholen zijn er goed in geslaagd om onderwijs op afstand te geven, maar de staatsscholen doen dat bijna niet. Een scenario waarbij de particuliere scholen wel open kunnen en de staatsscholen gesloten blijven, zou fataal zijn voor het imago van de regering. Dat proberen ze ten koste van alles te voorkomen.

‘Of er ook op de staatsscholen plaats is voor kleine bubbels leerlingen, is onduidelijk. Scholen in het Verenigd Koninkrijk hebben veel ruimtegebrek. Er kan ook wel gesmokkeld worden met de grootte van de bubbels. Voor leerlingen is het in elk geval erg vervelend. Je hebt hier niet alleen klassen, maar ook ‘huizen’, waar verschillende klassen en jaargangen samenkomen, een beetje Harry Potter-achtig. Dat kan nu niet. En dan is er nog de assembly, de gezamenlijke opening en sluiting van de school, dat kan ook niet plaatsvinden.’

Onlangs was je bij een voetbalwedstrijd. Hoe was de sfeer daar?

‘Ik was in Noord-Londen, bij een wedstrijd tussen twee amateurteams. Het amateurvoetbal is weer toegankelijk voor publiek, tot een bepaalde limiet. Het betaald voetbal moet over een week open gaan. Er was plek voor 500 mensen. Met een vriend telde ik ongeveer 430 toeschouwers. Achteraf werd vermeld dat er 200 mensen waren, de officiële limiet. Die is volgens mij genegeerd. Het viel me op dat andere wedstrijden ook heel goed bezocht werden. Er is dus wel een enorme drang om weer naar het voetbal te gaan, daar zijn mensen duidelijk minder bang.

‘Er werd geen afstand gehouden en ik heb ongeveer drie mondkapjes gezien. De supporters juichten, zongen, schreeuwden; het voelde aan als een bevrijding. Afgaand op wat ik gezien heb, zitten de stadions van het betaald voetbal straks vol als ze weer open gaan. De voetbalfans willen graag gaan: het is een gemis.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden