De Britten willen van alles terug

Vrijdag komt de Britse premier naar Amsterdam voor een rede over Europa waarnaar in spanning wordt uitgekeken. Hij staat onder grote druk van zijn achterban veel bevoegdheden van Brussel terug te eisen. Hoever zal hij gaan?

VAN ONZE CORRESPONDENT PATRICK VAN IJZENDOORN

LONDEN - De Britse premier David Cameron houdt vrijdag in Amsterdam een rede die uiteindelijk kan leiden tot uittreding van de Britten uit de Europese Unie. Onder druk van de eurosceptici binnen zijn partij, de UK Independence Party, de conservatieve pers en een groeiend deel van de Britse bevolking zal de Conservatief een status aparte voor het Verenigd Koninkrijk bepleiten, gekoppeld aan een referendum.

De Britse premier wil zoveel mogelijk macht uit Wetstraat terughalen naar Whitehall. Op het Britse ministerie van Buitenlandse Zaken inventariseren ambtenaren welke wetten, verdragen en richtlijnen in aanmerking komen. Dit zijn enkele voorbeelden:

Het aanhoudingsbevel

Enkele weken na de mislukte metro-aanslagen van 21 juli 2005 - twee weken na de wél gelukte - arresteerde de Italiaanse politie één van de vier voortvluchtige terroristen, die vervolgens meteen naar Londen werd gestuurd om te worden berecht. Deze goede ervaring heeft niet mogen verhinderen dat er binnen Conservatieve kringen een grote weerstand bestaat tegen deze vorm van internationale samenwerking. De Britse politie zegt de handen vol te hebben met triviale uitleveringsverzoeken, met name uit Oost-Europese landen. Aan de andere kant heerst binnen juridische kringen veel scepsis over de rechtsgang in, alweer, Oost-Europa.

De arbeidstijdenrichtlijn

De werkweek van maximaal 48 uur is zeer impopulair bij de minister van Volksgezondheid. Hoewel de Britten gebruik kunnen maken van een opt-out-clausule zou deze bepaling toch negatieve gevolgen hebben voor artsen en vooral voor hen die nog in opleiding zijn. Uit een rapport van het chirurgengenootschap is gebleken dat er gaten in het rotatiesysteem vallen als chirurgen maar 48 uur per week mogen werken. Tevens brengen aankomende chirurgen dan minder tijd in de operatiezaal door. Er zou een generatie van 'horlogekijkers' zijn ontstaan, die zich niet meer persoonlijk verantwoordelijk voelt voor de patiënten.

De uitzendkrachtenrichtlijn

Deze wettelijke bescherming van tijdelijk personeel wekt de toorn van het bedrijfsleven en haar politieke vleugel, de Conservatieve Partij. Wanneer tijdelijke arbeidskrachten na een dienstverband van twaalf weken dezelfde rechten krijgen als werknemers in vaste dienst - bijvoorbeeld op het gebied van salarissen, vakantiedagen en ouderschapsverlof - zou dat 2 miljard pond per jaar kosten. Volgens de regering brengt dit het herstel van de Britse economie in gevaar. Grote bedrijven, zoals supermarkten, nemen minder uitzendkrachten aan of beperken de contractduur tot maximaal drie maanden.

De arbo-kaderrichtlijn

De Britse ambtenaren staan erom bekend dat ze Europese richtlijnen sierlijk kunnen optuigen. Een Brusselse richtlijn van twee kantjes is een klein boekwerk als Britse regelneven klaar zijn met hun interpretatie. Dit is zeker het geval waar het gaat om health & safety. Geen werkplek in Europa is zo veilig als de Britse. De overdreven interpretatie van de richtlijnen zorgen voor veel ergernis. 'Health & safety gone mad', klinkt het bijvoorbeeld als een stationschef geen keukentrapje mag gebruiken om bloembakken te begieten. Dat heeft echter alles te maken met de uit Amerika overgewaaide claimcultuur. Maar 'Brussel' is de zondebok.

De vogel- en habitatrichtlijn

Kikkers, mollen en vleermuizen zijn aardig en wel, maar ze moeten wel hun plaats kennen in het green & pleasant land van de Conservatieven. En dat is niet altijd het geval. De beschermde dieren bevinden zich maar al te vaak op plekken waar de 'groenste regering ooit' supermarkten, snelwegen en stuwdammen wil aanleggen. Tot grote ergernis van premier Cameron en zijn ministers (niet in het minst die van Milieu) weet de levende natuur zich beschermd door Brussel.

Waar komt Cameron?

De toespraak van David Cameron wordt al aangeduid als een 'keerpunt' en een 'waterscheiding', maar waar de Britse premier zijn rede gaat houden, was gisteravond nog onbekend. In Amsterdam, meer wilde de Britse ambassade niet vrijgeven. Onder zijn gehoor is een aantal Nederlandse genodigden, maar zeker ook een flink contingent Britse journalisten. Het is een traditie voor Britse premiers geworden een locatie in het buitenland te zoeken voor belangrijke toespraken over Europa. Dat Cameron zijn oog heeft laten vallen op Nederland was volgens het Britse blad The Sun omdat hij premier Rutte als zijn voornaamste bondgenoot in de EU beschouwt.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden