De briljantjes van rechten

Het puikje van de circa achthonderd rechtenstudenten in Utrecht is uitverkoren voor het Utrecht Law College. Weg met het massakarakter van de rechtenstudie....

Het college rechtsgeschiedenis van het Utrecht Law College begint keurig op tijd. Van het academisch kwartiertje is slechts vijf minuten overgebleven. Alle 22 eerstejaars (van wie 18 meiden) in het volgepropte zaaltje aan het Utrechtse Jans Kerkhof doen geconcentreerd mee met het vraag-antwoordspelletje waarmee Jaap de Visser de stof behandelt.

Het is het tweede college in deze reeks, maar de studenten schrikken niet van termen als corpus iuris civilis, verlicht absolutisme en habeas corpus. Er wordt gepraat over de middeleeuwen en de Romeinse tijd, de Duitse grondwet, de oorsprong van het Huis van Oranje en over Guantánamo Bay. Nergens in deze flipperkast door de geschiedenis raakt de docent zijn studenten kwijt.

Het Utrecht Law College (ULC) is een nieuw concept van de Universiteit Utrecht. Van haar ruim achthonderd eerstejaars rechtenstudenten heeft de universiteit er 75 uitverkoren voor deze premium-opleiding. Dit concept moet de studie rechten van haar massakarakter én van haar parttime karakter ontdoen. Anders dan de doorsnee-student heeft de meerderheid van de ULC`ers dan ook geen baantje van betekenis.

Zvjerdzana Martic¿ (19) solliciteerde vol zelfvertrouwen naar een plekje bij het ULC, want de criteria waren duidelijk. Je moest gemotiveerd zijn, en Zvjerdzana raast van de ambities. En je moest goed zijn op school. Dat was ze altijd al. Toen ze 6 was vluchtte ze uit Bosnië, twee dagen voordat hun dorp werd vernietigd, naar haar opa en oma in Servië. Toen ze zich twee jaar later bij haar moeder in Alphen voegde, bleek dat de Servische scholen een stuk verder waren dan de Nederlandse. Zvjerdzana vond school een makkie en stoomde, met alleen een jaar tijdsverlies om de taal onder de knie te krijgen, door naar haar vwo-diploma.

Bij het ULC voelt ze zich als een vis in het water. `Vorige week gaf een van ons een presentatie, die deed dat echt heel goed. Maar de hele groep deed suggesties hoe het nog beter zou kunnen. We proberen echt elkaar beter te maken.`

Ze voelt zich verwend met de beste docenten: `Wij krijgen de mensen die de studieboeken hebben geschreven.` Eén college per week hebben de ULC`ers samen met de gewone rechtenstudenten, in een van de grote collegezalen. De ULC`ers pik je er zo uit. `Wij zijn op tijd en zitten op de voorste rijen. Achterin hoor je gepraat en geroezemoes, maar wij luisteren.`

Ze zit midden in de concurrentiestrijd van het leven. Natuurlijk wil ze weer bij de besten behoren. Dat betekent niet alleen dat ze zestien uur college trouw volgt, maar ook dat ze thuis nog eens 20 à 25 uur studeert. Ze heeft ook nog tijd om elke ochtend vijf kilometer hard te lopen, en om drie avonden in de week in een eethuis te werken. Inmiddels heeft ze ook al advocatenkantoren benaderd om te informeren naar de mogelijkheden. `Straks gaan ze allemaal op zoek naar stageplaatsen, dus laat ik alvast maar beginnen.`

Docent en coördinator Peter Rijpkema vindt het ULC een verademing. Al die toewijding van de studenten. `In mijn eerste college hadden we een discussie over de verhouding tussen rechter en wetgever bij de rechtsvorming. In de reguliere opleiding komen de studenten daar nooit aan toe.`

Hij vond het een eye-opener, het idee dat niet alle achthonderd eerstejaars hetzelfde hoefden te worden behandeld. `De niveauverschillen tussen de studenten waren zo groot, dat was voor iedereen vervelend. De briljantjes zaten zich te vervelen, terwijl de mindere studenten het nauwelijks nog konden volgen.`

Het programma dat de 75 ULC`ers krijgen, is in wezen niet anders dan dat van de gewone studenten. Het diploma zal ook hetzelfde zijn. Maar naast het studieprogramma gebeurt veel extra`s. Er zijn pleitwedstrijden, er worden studiegroepjes opgericht, en er is veel aandacht voor de praktijk. De `oefenrechtbank` speelt een grote rol. Er zijn contacten met advocatenkantoren en met de rechtbank om concrete zaken te behandelen. En al die extra's zullen resulteren in een getuigschrift van het ULC. De markt zal bepalen wat daarvan de waarde is, maar Rijpkema weet het nu al zeker: `Onze mensen zullen moeiteloos toegang krijgen tot de topmaster-opleidingen.`

Intussen wordt al gewerkt aan een nieuw college, recht en maatschappij, dat volgend jaar begint met veel sociologie en geschiedenis. Uiteindelijk denkt hij dat de faculteit vier of vijf van zulke colleges zal bevatten, die idealiter ieder een eigen gebouw zullen hebben. `Een beetje zoals in Cambridge`, etaleert hij zijn ambities. Een naam voor het huidige college is in de maak. `We denken aan Sirius. De helderste ster.`

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.