Opinie

De brieven van 28 november

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 28 november.

Roel Drost stelt voor om asielzoekers een hotelletje aan te bieden. Beeld thinkstock

Brief van de dag: Bied asielzoekers liever een hotelletje aan

Dat het recht op vergoeding van zorg (bed, bad en brood) tot voor de rechter uitgestreden moet worden, is een in mijn ogen toch een beschamend feit (Ten eerste, 27 november). Ook de kosten verbazen me, als ik de media volg.

Neem de burgemeester van Helmond die in een uitzending van Nieuwsuur deze week sprak over een sobere noodopvang. Er wordt een sporthal ingericht met noodbedden en er is sprake van bed, bad en brood. Natuurlijk moeten er ook wel extra stopcontacten komen voor de onmisbare mobiele telefoon, immers de vluchtelingen moeten nog wel contact kunnen houden met het thuisfront.

Er zijn uiteraard ook wel wat extra kosten voor verwarming en verlichting. Kosten per persoon liggen zo tegen de 100 euro per nacht, aldus de gemeente. Wel is er veel hulp van ongeveer driehonderd onbetaalde vrijwilligers en wordt alles uitbesteed aan de lokale middenstand die dit (geloof het of niet) tegen kostprijs doen.

In mijn ogen is dit een bizar gegeven, immers ikzelf ga met mijn vrouw twee maal per jaar genieten in een prima hotelletje midden in het centrum van Schoorl, Noord-Holland, waar wij een driedaags duin- en wandelarrangement nemen, inhoudend: drie overnachtingen op basis van tweepersoonskamer, drie keer uitgebreid ontbijt en drie keer een verrassings-driegangen-diner! Kosten per persoon 225 euro, dus ruim minder dan drie dagen bed, bad en brood van een asielzoeker.

Op de kamer voldoende stopcontacten om beiden onze mobiel op te laden en, geloof het of niet, we kunnen ook nog drie dagen elk gebruikmaken van een hotel-fiets. Eigenaar Bart met vrouw en ontzettend aardig personeel doen dit zeker niet op basis van kostprijs, nee zij leven hiervan en er komt geen vrijwilliger aan te pas. Bart koopt al zijn producten overigens wel weer lokaal in.

Mijn voorstel is dan ook: laat al deze, al dan niet genode, gasten profiteren van onze gastvrije horeca-ondernemingen. Je jaagt hiermee gemeenten niet op extra kosten, en zorgt ervoor dat de lokale kleinschalige hotel- en horeca-ondernemingen in Nederland een topjaar kunnen draaien. Ook de toeleveranciers profiteren ervan mee. En we besparen op kosten voor gemeenten.

Roel Drost, Utrecht

Klimaatalarm

Een nieuwe klimaattop nadert en in de aanloop worden we weer geconfronteerd met steeds meer naar rood verschuivende waarschuwingscodes (Voorpagina, 27 november).

De oplossing wordt niet aflatend gezocht in alternatieve en vernieuwbare bronnen om te voldoen aan de steeds toenemende energieconsumptie. Zou het niet wat zijn om eens met veel meer nadruk campagne te voeren voor matiging? Voorbeelden te over om hier een punt te maken. De veelal overbodige verlichting langs rijkswegen, etalages en kantoorpanden, maar ook thuis.

Het terugdringen van veelal overbodig gebruik van ict zoals zinloos gegoogle en delen van gesprekken, foto en filmmateriaal op de diverse (a)sociale media. Het demotiveren van vliegvakanties, het stimuleren van goedkoop openbaar vervoer en het aangaan van echte sociale contacten in de directe omgeving. Ik hoor u denken: utopie, lobby, economie. Het is dan ook kiezen of delen. Zonder matiging blijft het dweilen met de kraan open.

Het verloop kan worden teruggevonden in de verhalen van Maarten Toonders Olivier Bommel. Een eenvoudige doch voedzame maaltijd na een tumultueus einde is, vrees ik, echter voorbehouden aan de happy few die het ook nu goed voor zichzelf hebben geregeld.

Derek Berends, Vorden

Economische zelfstandigheid

De discussie lijkt misschien even uit de actualiteit verdwenen nu het belastingplan van de regering het tóch niet lijkt te halen: economische zelfstandigheid. Economische zelfstandigheid is een groot goed, maar als we consequent zijn, zit er ook een andere kant aan: het individuele recht op een (bijstands)uitkering voor een ieder die zich beschikbaar stelt voor de arbeidsmarkt.

Zolang dat niet gerealiseerd is, zelfs niet ter discussie staat, is die economische zelfstandigheid een wassen neus.

Woon je samen met een verdienende partner, dan heb je simpelweg géén recht op bijstand! Kennelijk vindt de samenleving op zo'n moment de economische afhankelijkheid van de partner geen enkel probleem meer. Sterker nog: voor mensen zonder werk die financieel moeten terugvallen op hun parter doet ook het UWV in het geheel niets. Afhankelijkheid is dan kennelijk geen probleem. Economische zelfstandigheid is een mooi beleidsdoel, maar dan wel voor iederéén!

Marion van Voorst, Houten

Molenaarsvrouw

Wat een vreugde om de krant open te slaan en naast het berichtje over immaterieel Unesco-werelderfgoed molencollega Noorlander in actie te zien (Ten eerste, 26 november). Zij is echter niet de eerste vrouwelijke molenaar, misschien wel op de Kinderdijk, maar in Nederland zijn er meer.

Margreet Versteeg, Peize, oud-molenaar olie- en korenmolen WoldZigt Roderwolde en molenaar op molen de Ster in Winsum

Molenaar Anja Noorlander bij haar molen in Kinderdijk. Beeld .

Slager keurt eigen vlees

Onder de kop 'Nog geen deal tussen zorgverzekeraars en ziekenhuizen' (Economie, 23 november) lees ik dat dit volgens de toezichthouder NZa komt door administratieve problemen. Vooral mensen met een naturapolis zouden hierdoor ernstig gedupeerd kunnen worden. Zij lopen het risico een forse naheffing te krijgen die kan oplopen tot vele duizenden euro's.

Maar als de contracten eenmaal zijn getekend doet het grootste risico zich pas voor. Met het afsluiten van een naturapolis gaat de patiënt een contract aan met een behandelaar die zijn zorgverzekeraar voor hem heeft uitgezocht. De zorgverzekeraar stelt natuurlijk dat hij de beste prijs-kwaliteitverhouding heeft weten te bedingen. Het is echter een illusie te denken dat u door uw verzekeraar naar de beste behandelaar wordt gestuurd.

Uw verzekeraar zal stellen dat hij alleen contracten afsluit met 'gekwalificeerde' behandelaars, maar die bieden geen enkele kwaliteitsgarantie. Vaak worden de keurmerken verstrekt omdat uw ziekenhuis de faciliteiten biedt voor behandeling van een bepaalde aandoening en/of gecertificeerde specialisten heeft.

Dit biedt echter onvoldoende garantie dat aan de kwaliteitsstandaard wordt voldaan, immers de medisch specialist houdt zelf de zogenoemde 'complicatieregistratie' bij, de slager keurt zijn eigen vlees.

Uiteindelijk zullen de patiënten met een naturapolis, die op basis van een verkeerde keuze van hun zorgverzekeraar behandeld worden door een minder bekwame specialist, een hoge rekening gepresenteerd krijgen. Niet declarabel!

Johan van Gurp, vasculair diagnostisch laborant, Gorinchem

Minister Koenders

Minister Koenders heeft geen zin in het bezoek van Amerikaanse parlementsleden. Hij vindt het te duur en zijn ambtenaren vinden het te veel gedoe (Ten eerste, 23 november). In oktober nog ontving hij wel 130 Palestijnen onder leiding van een man die niet aflatend geweld tegen Joden in Israël propageert. Er zijn tot nu toe 19 doden door messteken gevallen.

Pauline de Olde, Groningen

Teruggeven svp

Ik lees dat het Allard Pierson Museum in Amsterdam een in het bezit van het museum zijnde duikschat gaat teruggeven aan Sicilië (V, 19 november). Hoewel het museum stelt dat de archeologische stukken in het verleden eerlijk zijn gekocht, geeft men de duikschat terug aan de omgeving waar het thuishoort, het eiland Sicilië. Volgens het museum gaat het om een ethische zaak. Mooi initiatief.

Ik hoop al járen dat het Oudheidkundig Museum in Leiden archeologische vondsten uit Limburg vrijwillig gaat teruggeven aan genoemde provincie. Waardevolle (Romeinse) bodemvondsten, waaronder 'De Gouden Helm', soms 'eerlijk' gekocht van een turfsteker, soms brutaal meegenomen.

Maar kun je van eerlijkheid, oprechtheid, spreken als de vinder, tevens verkoper, geen benul heeft van de historische waarde en het provinciebestuur ligt te slapen? Geen getalm, die archeologische vondsten moeten terug. Hier ligt tevens een taak voor de overheid, als die zo graag zogeheten 'krimpregio's' wil helpen'. Andere regio's in het land aantrekkelijk(er) maken, betekent een eerlijke verdeling van cultureel erfgoed en banen. Niet later, maar nú.

J. Rouvray, Maastricht

Hoezo nono?

Annejet van der Zijl, van wie ik biografische bijdragen met veel plezier tot mij neem, stelt mij ernstig teleur als zij koningin Wilhelmina een 'nono' noemt (Volkskrant Magazine, 21 november).

Geboren in hetzelfde jaar als waarin de vorstin overleed en van een geheel andere generatie, is een dergelijke miskenning wellicht nog wel te verklaren.

Maar absoluut niet vanuit historisch perspectief waarbij zeker verwezen mag worden naar de rol van de vorstin in de Tweede Wereldoorlog. Wilhelmina was er zeker één die 'door roeien en ruiten' wist te gaan. En inderdaad was tijdens haar regeerperiode van vijftig jaar 'humor' niet haar sterkste wapen. Maar een nono is iemand die er niet toe doet; wat Van der Zijl persoonlijk ook mag vinden, als geschiedkundig waarnemer faalt ze in dit opzicht met deze kwalificatie.

J. Th. Lensen, Heerenveen

Seculiere ideologie

Naar aanleiding van de aanslagen in Parijs houdt Anton Mullink een hartstochtelijk pleidooi tegen religie; de oplossing is volgens hem gelegen in het seculiere denken (O&D, 21 november). Hij vergeet dan echter dat in de vorige eeuw de twee meest gewelddadige politieke systemen - het communisme en het nazisme - er een seculiere ideologie op na hielden.

Daarbij werd tot het uiterste gepoogd om alles wat met God en godsdienst te maken had uit te roeien. De gevolgen zijn bekend: joden en christenen werden gevangen genomen en gedood en hun kerken en synagogen werden verwoest.

Hoe anders luidt de oproep van Jezus in de evangeliën: 'Hebt uw naasten lief', ja zelfs: 'Hebt uw vijanden lief'. Geen gemakkelijke opgave, maar het maakt duidelijk waar het in het christendom ten diepste om gaat: niet de dood, maar het leven.

Theo Schepens, Berkel-Enschot

Gewoon Nederlands

Samen met de Zweden spreken wij het beste Engels als tweede taal (Economie, 23 november). Maar dat betekent nog niet dat zowat elk Nederlands woord uit het Engels komt. Carl Schipper beweert dat het woord 'brein' van 'brains' komt (O&D, 24 november). Toch maar even Van Dales Etymologisch Woordenboek gepakt en wat blijkt? Het woord 'brein' werd hier, in de Nederlanden dus, al rond 1550 gebruikt. In het oud-Engels bestond het woord 'bræn'.

Waarschijnlijk heeft dus zowel 'brein' als 'bræn' hetzelfde stamwoord, maar komt 'brein' niet uit het Engels. Het is misschien een verrassing (een eyeopener zogezegd), maar sommige woorden zijn gewoon Nederlands.

Bert Trap, Hendrik-Ido-Ambacht

Schaamteloze Sepp Blatter

De zelfverklaarde 'vechter' Blatter kan niet tegen de stress. Zou zelfs bijna dood zijn geweest. 'Ik was bijna dood. Ik bevond mij tussen zingende engelen en het vuur van de duivel.' (Sport, 24 november) Ik weet wel wat dit is: meneer ziet dat hij niet meer aan vervolging zal kunnen ontsnappen, en begint een medisch dossier op te bouwen dat hem te zijner tijd ongeschikt moet laten lijken voor de cel.

Die man schaamt zich nergens voor.

Jan de Later, Amsterdam

Laatste sprankje hoop

In zijn Voetnoot (20 november) schrijft Arnon Grunberg over de film Son of Saul van László Nemes. Hoofdpersoon is een Hongaarse Jood, Saul Ausländer, die als lid van het 12de Sonderkommando andere Joden de gaskamers in leidt. Tussen de doden die hij naar de verbrandingsoven sleept ontdekt hij zijn eigen zoon. Psychologisch twijfelachtig, historisch onjuist en dramaturgisch zwak, zo meent Grunberg.

Grunberg lijkt er daarbij van uit te gaan dat de jongen daadwerkelijk Sauls zoon is. Dat blijft echter de hele film ongewis. 'Je hebt helemaal geen zoon', confronteert een medegevangene hem. Saul sputtert tegen, erg overtuigend is het niet. Later herhaalt een andere gevangene dat hij geen zoon heeft.

Saul bedriegt zichzelf om in leven te blijven. Hij verzint een zoon om waardig te begraven. Zelfs in de hel zoekt de mens naar een doel om zijn innerlijke vlam brandend te houden. In deze moordfabriek zonder hoop heeft Sauls innerlijke stem hem gesommeerd in opstand te komen. 'Niet fysiek maar moreel', zoals regisseur Nemes in een interview toelicht. Als daad van verzet.

De danteske trip die volgt, is een zoektocht naar betekenis in een absurde, betekenisloze wereld. Met een leugen als laatste sprankje hoop, dat in een nieuwe vorm van onschuld aan het einde van de film de bossen in vlucht.

Son of Saul is niet alleen een beklemmende en belangwekkende film, maar ook een waarschuwing. Een boodschap aan nieuwe generaties voor wie de Holocaust binnenkort even ver af zal staan als de Tachtigjarige Oorlog. Gaat die film zien, kortom.

Kijktip voor Grunberg: kijk het zielsmooie, onbarmhartige oeuvre van Béla Tarr, leermeester van Nemes.

Rogier de Blok, Amsterdam, scenarioschrijver

Acteur Géza Röhrig in de film Son of Saul Beeld .

Door en door verrot

Het interview met Peter Gøtzsche trok mijn aandacht, hij heeft nota bene een heel boek geschreven over het vakgebied waarin ik mijn toekomst zie ('Vertrouw de arts, maar niet de pil die hij voorschrijft', Sir Edmund, 21 november). Het pleidooi van Gøtzsche is zo negatief (hij noemt de farmaceutische industrie een 'door en door verrotte'), dat ik graag wil reageren. Ook ik geloof dat er in bepaalde takken in de farmacie niet juist wordt gehandeld.

Wat ik wel graag duidelijk wil maken is dat ik ervan overtuigd ben dat er een nieuwe generatie farmaceuten onderweg is die niet is verpest. Ik, en met mij een groep studiegenoten, werk hard om mijn studie te halen.

Het komt me niet aanwaaien, maar doordat ik geboeid ben door wat ik leer over ziektebeelden, werkingsmechanismen van medicatie, celbiologie en ja, ook bijvoorbeeld de opzet van zogeheten 'clinical trials', lukt het me aardig.

Ik ben niet van plan in de toekomst deel te gaan uitmaken van een industrie die door en door verrot is. Ik word kundig opgeleid en zal er enorm mijn best voor doen om Gøtzsche en ieder ander die het wil weten, te laten zien dat de farmaceutische wereld die ik zo interessant vind, láng niet zo verrot is als men denkt.

Dorien Smeets (20 jaar), derdejaars student farmacie, Utrecht

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden