De brief aan de premier en vier Tegelnominaties voor Volkskrantjournalisten

De week van hoofdredacteur Philippe Remarque.

Mark Rutte.Beeld anp

Telefoongesprek

'Hallo, met Mark.' Ik wist heel even niet wie ik aan de lijn had, tot hij zijn achternaam erbij zei en ik me weer herinnerde dat ik de premier een brief had geschreven die politiek redacteur Frank Hendrickx hem na het lijsttrekkersinterview zou overhandigen.

Ik vertelde Rutte dat zijn campagnestaf zich voor het karretje van De Telegraaf had laten spannen. Ons was te verstaan gegeven dat wij alleen een interview met de VVD-lijsttrekker zouden krijgen als we vooraf beloofden dat niet op zaterdag af te drukken, zoals we wel hadden gepland. Het is namelijk de wens van De Telegraaf om de premier dan exclusief te hebben. Ik had een medewerker voorgehouden dat de premier zich hiermee leent voor het afdwingen van een flauw staaltje powerplay van één krant tegenover andere kranten.

De voorwaarde bleef: geen interview zonder belofte. De neiging om 'Stik er dan maar in' te zeggen was er, maar die onderdrukten we. Want voor de lezer is een evenwichtige reeks lijsttrekkersinterviews belangrijker dan mediaspelletjes achter de schermen. Het is al jammer dat Wilders en Kuzu weigeren deel te nemen. Dus wij gaven ons woord, maar in die brief vroeg ik Rutte het verbod terug te draaien.

Aan de telefoon noemde de premier me op een verhit discussiemoment 'lieverd', bij mij thuis meestal geen teken van vrede. Verder was hij alleraardigst maar onvermurwbaar. Het was zijn eigen besluit, zei hij. Het siert hem dat hij me daarmee opbelde. Ik begrijp ook dat er electoraal meer voor hem te halen valt bij De Telegraaf. Maar zijn redenering blijf ik typisch vinden: De Telegraaf heeft nu eenmaal altijd die wens bij interviews, zei hij. 'Ik heb besloten daarin mee te gaan, dat doe ik al zesenhalf jaar.' Dus u krijgt Rutte op maandag, als slotstuk van de reeks.

De tegel

Deze week kwamen de nominaties binnen voor de Tegel, de belangrijkste journalistiekprijs van Nederland. Een nominatie betekent dat het werk door een vakjury is gekozen tot een van de drie beste prestaties van het afgelopen jaar in die categorie (er worden zeven Tegels uitgedeeld). Dus dat is eervol.

Wij veerden op toen verslaggevers Huib Modderkolk en Maud Effting genomineerd bleken in de categorie Interview, voor hun exclusieve gesprekken met de gevallen PVV-woordvoerder Michael Heemels. Deze werkte nauw samen met Wilders, tot bekend werd dat hij in de partijkas had gegraaid om zijn cokeverslaving te bekostigen. Heemels bood een zeldzaam inkijkje achter de schermen van de PVV, waar het er kil aan toe bleek te gaan. Het ging ook over de overmoed van iemand die te hoog grijpt, een klassiek verhaal.

Een dag later kwam de volgende nominatie, in de categorie Onderzoek, alweer over Wilders. Nu betrof het een langdurig onderzoek van Tom Kreling en Huib Modderkolk (ja, die heeft er twee) naar de gespannen verhouding tussen de geheime diensten en Wilders. Ze schilderden de dilemma's rond Wilders' bewaking en onthulden dat de geheime dienst die rol weleens gebruikt om hem in de gaten te houden.

De dag erna kwam nominatie nummer drie: Midden-Oosten-correspondent Ana van Es, in de categorie Nieuwsverslaggeving. We hadden haar reportages in Libië en Irak voorgedragen, onder andere dat magistrale verhaal over een nachtelijke treinreis van Bagdad naar Basra. Niets ontgaat Ana, schreef plaatsvervangend hoofdredacteur Pieter Klok in zijn voordracht. 'In haar reportage over de bevrijding van Mosul beschrijft ze niet zozeer de euforie, maar registreert ook dat er een bijltjesdag aanstaande is. Je kunt Van Es niets wijsmaken. Ze laat haar blik niet vertroebelen door wensdenken of ideologie.' Ik feliciteerde haar aan de telefoon, ze was in Damascus. Ze is nog geen jaar bezig in het Midden-Oosten, en al genomineerd als Journalist van het Jaar en nu dus voor de Tegel.

Ten slotte kwam gistermiddag V-redacteur Haro Kraak mijn kamer binnengelopen: hij is genomineerd in de categorie Talent. Haro is op jonge leeftijd in staat om de grote culturele onderwerpen van onze tijd te beschrijven, zoals het post-truth-tijdperk, het taalgebruik in het asieldebat of de beïnvloeding van onze smaak door Spotify en Netflix. Dat doet hij scherpzinnig en in een toegankelijke stijl. Hij is een van de jonkies bij de krant die Pieter en mij weleens doen verzuchten: zo konden wij niet schrijven op die leeftijd. Ik ben er bijzonder trots op dat Volkskrant-talenten nu al zes jaar op rij tot de drie genomineerden behoren in deze categorie: Sara Berkeljon, Anneke Stoffelen, Ana van Es, Willem Feenstra en Gidi Heesakkers gingen Haro voor. Dat duidt op structurele aanwas van jong talent, en dat is goed voor een krant.

p.remarque@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden