Column

De boswachter in Friesland moet geduldig zijn

Aflevering 65: Natuurbeheer in Friesland is een kwestie van een lange adem.

© Studio V, met dank aan Reisboekhandel Pied à Terre, Amsterdam.

Ach, het Oudemirdumer Klif, het is natuurlijk de geschiedenis die de plek interessant maakt. Je kunt je op een bankje een voorstelling maken van hoe het ooit was, hoe de Zuiderzee hier tegen het keileem sloeg, waardoor de fossiele resten uit de voorlaatste ijstijd zichtbaar bleven. Nu is het een herinnering aan een natuurbeeld uit het verleden. Ik ga er nog een keer naartoe, met Sander Veenstra, de jonge boswachter van Natuurmonumenten. Veenstra is wat je noemt een realist, hij komt zelf uit een boerenfamilie en weet hoe de verhoudingen in Friesland liggen.

'Gaasterland is versnipperd', zegt hij gelaten. 'De grote natuurplannen gingen niet door, maar op kleine schaal kunnen we nog wel iets bereiken.' Ik wijs op een aardig grasveldje bij het Klif. 'Ach, dat zou nog zo veel mooier kunnen. Als je hier stopt met bemesten, heb je binnen een paar jaar een fantastisch weiland.' Maar, legt hij uit, er zit nog een oud pachtcontract op met een boer. 'Vijftig jaar geleden deden we dat nog, contracten afsluiten zonder veel beperkingen, toen bestonden landbouw en natuur nog gewoon naast elkaar, toen was er nog geen mestprobleem.'

Caspar Janssen loopt een jaar lang door Nederland en brengt al doende het landschap in kaart, en daarmee de planten, dieren, mensen en kwesties van het Nederlandse land.

Lees ook eerdere afleveringen uit deze rubriek.

Natuurbeheer in Friesland, het is een kwestie van niet al te hoge ambities hebben en heel geduldig zijn, weet Veenstra. 'We wilden laatst een bosrand opknappen, diverser maken. Door een boer dan een extra stuk grond te verpachten, kunnen we hem bewegen om naast dat bos geen mest uit te rijden.' Kleine stapjes vooruit. Maar verder maakt hij zich geen illusies. 'De landbouw gaat alleen nog maar intensiever worden.'

Even later, een veldje dat wel bij Natuurmonumenten in beheer is. Veenstra wijst: grasklokjes, schapenzuring, vertakte leeuwentand en reukgras. Een haas vlucht weg door het hoge gras. De uitlopers van een grote dassenburcht in een hakhoutbosje, waar zich ook vaak reeën schuilhouden. De dassenburcht loopt door tot in het maisveld van de boer achter de bomenrand. 'Deze boer vindt het prima. Het hoort erbij, zegt hij. Dat vind ik dan weer mooi, dat zie ik als een meevaller.'

Grasklokjes.
Powered by Wikiloc
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden