De Boer werkt voor universum, de reiskosten betaalt hij dus zelf wel

Ook Suriname probeert zich te kwalificeren voor het WK voetbal in 2010. In de eindfase van de competitie valt de trainingsopkomst tegen....

Vanaf zeven uur ’s ochtends staat bondscoach Kenneth Jaliens voor de klas. Hij geeft gymnastiek op een middelbare school in Paramaribo-Noord. Ook nu het Surinaamse onderwijs deze weken op halve kracht draait om de nieuwe looneisen kracht bij te zetten. Volgens de bonden staan de salarissen geenszins in verhouding tot de steeds hogere kosten voor levensonderhoud.

Zo is de prijs voor rijst deze maand met 100 procent gestegen en zijn ook de brandstoftarieven fors omhoog gegaan. En de leraren hebben vorig jaar ook al geen enkele compensatie gekregen voor inflatie en oplopende vaste lasten. Toch werkt Jaliens gewoon door. Hij moet wel. Bij de aanvaarding van zijn baan als bondscoach heeft hij met het ministerie afgesproken om dit schooljaar voldoende uren te maken.

Anders krijgt hij geen vrijstelling voor de trips met de nationale ploeg. Dat zijn er nog twee de komende periode. Eind mei reist hij met de selectie naar Curaçao voor een toernooi met onder meer FC Groningen. Een maand later zit hij met zijn ploeg in Guyana voor de volgende WK-ronde.

Om één uur rijdt Jaliens naar huis om te baden, te eten en te rusten. Tegen zonsondergang meldt hij zich in het Essed stadion. De selectie traint twee keer in de week, op dinsdag- en donderdagavond. Weer of geen weer. De kunstgrasmat mag dan zijn versleten, en niet voldoen aan de eisen van de FIFA; trainen kan altijd. Van de week stond Jaliens in de stromende regen zijn pylonnen uit te zetten.

Precies elf spelers kwamen opdagen. Die lage opkomst heeft alles te maken met de eindfase van de competitie. Met nog twee wedstrijden te gaan in de hoofdklasse is de strijd om kampioenschap en degradatie nog in volle gang. Waarbij aantrekkelijke winstpremies op het spel staan. Dat is leuk meegenomen voor de spelers want alle ambitieuze plannen ten spijt; betaald voetbal is nog ver weg in Suriname.

De internationals krijgen bijvoorbeeld per training een vergoeding van zo’n twintig Surinaamse dollar van de bond. Nog geen vijf euro.

De beslissende competitiewedstrijden leiden ook tot blessures binnen de selectie. Spits Wensley Christoph en middenvelder Cleon Wondel hebben allebei een spierverrekking opgelopen en de knie van Marlon Felter is nog altijd niet volledig genezen. Een kwestie van overbelasting, overhaaste revalidatie of zit het tussen de oren?

Volgens Jaliens heeft zijn captain wel eens lekkerder in zijn vel gezeten. Daar gaat wat aan gebeuren. Deze week meldt mental coach Bouke de Boer zich bij de selectie. De Boer (60) was jarenlang fysiotherapeut bij AZ en stortte zich daarna op de mentale begeleiding van sporters. Zo profiteerde onder meer het Nederlands hockeyteam van zijn aanpak.

Werken met Surinaamse voetballers beschouwt hij als een interessante uitdaging. Het wordt in elk geval een ander verhaal dan dat van de hockeyers. Dat zijn jongens die vaak nog thuis wonen, van wie de ouders nog gewoon bij elkaar zijn en voor wie alles netjes is geregeld. Toch een andere achtergrond dan die van de Surinaamse voetballer.

De Boer heeft al wel een idee hoe hij daarmee moet omgaan. Immers, bij een sporter die alles in zijn omgeving voor elkaar heeft, is het vooral zaak positieve agressie op te wekken. Terwijl jongens die uit gebroken gezinnen komen, moeten knokken voor hun bestaan of voor wie in elk geval lang niet alles vanzelf spreekt, mentaal vaak ijzersterk zijn. Dan is de kunst om hun energie zo goed mogelijk te sturen.

De Boer krijgt geen vergoeding voor zijn diensten. Wil hij ook niet. Van de bondsvoorzitter begreep hij dat daar absoluut geen geld voor was.

‘Bij de bond moeten ze het grotendeels van vrijwilligers hebben. Of er dan misschien ruimte was voor een extra vrijwilliger? Nou, daar keek de voorzitter wel even van op. Ik vind namelijk dat wij Hollanders al genoeg hebben weggehaald in Suriname.

‘Vergis je niet in het lot van de Afro-Amerikaanse Surinamer. Het slavernijverleden zit nog heel diep. Ik hou het er maar op dat ik werk voor het universum. Mijn reis- en verblijfkosten betaal ik zelf; misschien krijg ik nog iets terug van de Nederlandse ambassade, maar daar hoeft de bond zich niet druk om te maken.’

Dit is de zesde aflevering van een serie

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden