De boekenkast van Thomas Heerma van Voss

Hij debuteerde op zijn 19de met De allestafel. Vorige week verscheen Stern, de tweede roman van Thomas Heerma van Voss (22). 'Ik groeide op tussen uitpuilende boekenkasten - intimiderend.'

GERT HAGE

U heeft meer hiphop-cd's dan boeken. Zegt dat iets over uw interesse?

'Ik ben laat begonnen met lezen. Niet dat er geen boeken waren in mijn ouderlijk huis, integendeel. Ik ben opgegroeid in een huis met uitpuilende boekenkasten, een intimiderend beeld. In de huizen van de vrienden van mijn ouders was het niet anders. Ik vroeg mij vaak af wanneer zij tijd hadden om al die boeken te lezen. Wat bleek? De helft van die boekenbergen was ongelezen. Voor later, zeiden ze dan. Ik heb mij al jong voorgenomen om alleen boeken te kopen die ik echt wil lezen. Eén van de eerste boeken die ik las was Nooit meer slapen van W.F. Hermans, het maakte diepe indruk op me. In diezelfde tijd, zo rond mijn 15de, begon ik met het schrijven van muziekrecensies, in het bijzonder over hiphop. Dat mondde uit in het digitale platform Hiphopleeft. Inmiddels is die interesse wat geluwd.'

Heeft hiphop uw schrijven beïnvloed?

'Er zijn er een paar die ik hoog heb zitten om hun teksten, onder wie Fresku en Ice Cube. Zij behoren tot de grote verhalenvertellers onder de hiphoppers. Maar hun thema's staan mijlenver van mij af, het gaat over echtscheidingen, kinderen en over hun gewelddadige jeugd. In de levens van mijn hoofdpersonen gebeurt niets extreems, het zijn verstilde levens van gekwetste, onopvallende mensen. Hugo, de hoofdpersoon uit Stern, glijdt langzaam af, hij implodeert. Ik houd van boeken waarin één iemand continu wordt gevolgd, waarin de lezer wordt meegenomen op een puzzeltocht door diens getormenteerde hoofd. Hermans is daar een meester in. Nadat ikNooit meer slapen had verslonden, ben ik niet meer gestopt met lezen. In de pauzes op school las ik Dostojevski en Thomas Mann, later gevolgd door Coetzee, Kafka en Grunberg. Het was een inhaalslag, versterkt door de behoefte om mij te laten gelden. Genoeg gelummeld. Na mijn eindexamen ben ik zelf gaan schrijven, eerst alleen wat losse scènes, als een soort filmscript. Maar na dertig bladzijden vond ik het tijd worden er serieus werk van te maken. Dat leidde tot mijn debuut, De allestafel.'

Zowel uw cd- als boekenkasten zijn keurig geordend. Is dat een reactie op...

'Nee, alsjeblieft geen gepsychologiseer. Maar u bedoelt natuurlijk of het een afzetten is tegen de chaotische boekenzooi in mijn ouderlijk huis, een soort stille opstand. Ik weet het niet, ik kan gewoon niet tegen rotzooi. Ik hanteer een paar vaste regels. Alles moet op alfabetische én chronologische volgorde staan. Ik heb een kast voor de Nederlandse literatuur en een buitenlandse kast. Verstopt achter de Nederlandse boeken staan mijn studieboeken. Veel zijn dat er niet, want tot mijn verbazing hoef je voor de studie Nederlands nauwelijks te lezen. De stapels naast mijn bed mogen pas de kast in nadat ze zijn gelezen. Daar ben ik streng in. Ja, ik was er al bang voor, maar inderdaad, een plank is ingeruimd voor de boeken van mijn broer, zus en mijn ouders, waarbij vooral die van mijn moeder (Christien Brinkgreve, red.) tamelijk veel ruimte opeisen. Het staat misschien een beetje raar, zoveel boeken van je familie in een relatief kleine boekenkast. Maar ik vind het nog vreemder om de boeken, als ze er toch zijn, niet in mijn kast te zetten. Het is ook niet iets om je voor te schamen, het is hooguit vervelend dat het iedereen gelijk opvalt.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden