De boekenkast van Thierry Baudet

Rechtsfilosoof en historicus Thierry Baudet (29) schreef het als 'brisant' gekenschetste De aanval op de natiestaat. Hij is redacteur van Buitenhof en heeft een column in NRC Handelsblad. 'Veel van wat hier staat, gonst in me.'

'In deze kamer, waarin de vleugel de meeste plaats inneemt, staan vooral romans en gedichten. Die wil ik bij me hebben, omdat ik er nu eenmaal mee leef. Ik zal misschien niet alles herlezen, maar veel van wat hier staat gonst in me. Hier, een bundel van T.S. Eliot, dat is echt een kwestie van bestuderen en daarvan getuigen al die aantekeningen in de marge.


'Normaal gesproken kras of streep ik niet in boeken. Ik leg er soms wel een papiertje in, zoals je dat hier ziet bij deze eerste druk van Doktor Faustus van Thomas Mann uit 1947. Dat papiertje ligt bij de passage van de onvergetelijke dialoog tussen de hoofdpersoon en de duivel.


'In een door mijzelf gebouwde constructie op de gang staat vooral non-fictie. De rest staat op mijn werkkamer op de rechtenfaculteit in Leiden. Sinds een jaar woon ik samen en de aanwezigheid van almaar meer boeken is een van de redenen dat we hier in Amsterdam op zoek zijn naar een ander huis.'


Komen de boeken van de partners dan ook bij elkaar te staan?

'Zij heeft maar weinig boeken hier staan. Maar het is een goeie vraag. Ik weet het eigenlijk niet, maar denk het wel. Kranten lees ik steeds meer digitaal. Anders dan ik leest mijn vriendin ook boeken op haar tablet. Maar als ze tegen me zegt dat ik een bepaald boek ook moet lezen, dan blijf ik toch de neiging houden het dan in druk te kopen. Ik ben niet zo happig op verandering. Ik vind een boek nu eenmaal lekker, het gevoel dat je hebt bij het omslaan van de bladzijden, de dikte, het soort papier, de geur ervan.


'Maar anders dan mijn vader en veel andere familieleden ben ik geen bibliofiel. Mooie of lelijke editie, gebruikt of ongelezen - het maakt mij niet veel uit. Ik snor vooral dingen op, bij antiquariaten, op boekenmarktjes, op internet. Zo heb ik iets met Oswald Spengler en heb ik uiteraard zijn hoofdwerk, Der Untergang des Abendlandes, gelezen. Ook zijn obscuurdere geschriften wil ik dan hebben. Zo'n boek met speeches van Spengler als dit, dat is moeilijk te vinden. Kijk, ook leuk: een boek van Maurice Barrès, een van de voormannen van het romantisch nationalisme, eind negentiende eeuw verschenen ten tijde van de Franse Derde Republiek. Hoewel ik dat zoveelstehands heb gekocht, zitten er nog veel pagina's in die nooit zijn opengesneden. Een raar idee dat niemand dat exemplaar van mij ooit eerder heeft gelezen.'


Strekt de bewaarzucht zich ook uit tot de boeken uit uw kinderjaren?

'Ik heb nauwelijks kinderboeken gelezen. Die vond ik vaak zo bedacht, een beetje neerbuigend naar de lezer. Ook thrillers zul je hier niet aantreffen. Ik lees ze niet. Dat genre draait om het aanwakkeren van angst en onrustgevoelens en daar heb ik weinig behoefte aan. Ik heb nu acht jaar geen televisie meer en sindsdien slaap ik veel rustiger.


'Ja, natuurlijk maakt internet ook onrustig en het is bovendien een levensgevaarlijke bron van afleiding. Ik probeer mijn afhankelijkheid ervan in te perken. Ik wil tenminste één keer per dag het gevoel hebben niets te doen te hebben. Verveling is een heel creatieve staat van zijn.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden