De boekenkast van Dido Michielsen

In mei verscheen van Dido Michielsen Moscow Times, over de Moskouse avonturen van Derk Sauer en Ellen Verbeek. Haar echtgenoot is journalist/schrijver Auke Kok.

'We hadden niet veel dubbel destijds. Eén boek, denk ik. De vuilnisroos van Ben Borgart heeft bij mij wel bijgedragen aan liefde voor de literatuur. En daarmee verraad ik ook gelijk hoe oud ik ben (1957, red.).

'Hier beneden staat vooral fictie, zoals je dat wel vaker zult zien, van de A van Abdollah tot de Z van Zwagerman. We wonen hier nu vijf jaar, in de Amsterdamse Watergraafsmeer. In ons vorige huis in Bloemendaal stonden de boeken op de overloop, maar ik vind het toch maar kaal, een woonkamer zonder boeken. Ik heb dan wel weer bewondering voor mensen die kleiner wonen en er dan met discipline in slagen hun boekenbezit beheersbaar en beperkt te houden.

'Deze boekenkast is van Ikea, op elkaar gestapelde kasten van het type Expedit. En er is een trapje bij, ook van Ikea. Het is nogal een gedoe om de boel op alfabet te houden, als er dan weer een nieuwe Grunberg is, moet de hele rest opschuiven. En wat ik ook altijd een beetje een probleem vind - heel voorspelbaar overigens - is of je een boek over W.F. Hermans nu bij zijn romans moet zetten of bij de non-fictie. Bij de romans dus maar, want los van wat genre-indeling staat de non-fictie min of meer door elkaar, waardoor je zo'n boek nooit meer zou kunnen vinden.

'Eigenlijk hanteren we de regel dat er voor een nieuw boek een oud exemplaar weg moet. Dat lukt maar zeer ten dele. Soms brengen we dingen naar de Weggeefwinkel in Amsterdam-Noord. Thrillers van Patricia Cornwell, gedateerde boeken van Doris Lessing, werk van Iris Murdoch, werk van de jonge Wolkers toen we dat in een verzamelband kregen.

'Maar als de vraag of je dingen ooit nog zult gaan herlezen het criterium zou wezen, dan zou het hier heel veel leger worden.'

Schrijven gebeurt elders?

'Ja. En dat het boekenbezit tamelijk overzichtelijk is, komt doordat we het hier zelf hebben kunnen inrichten. We hebben er een verdieping bovenop laten bouwen en daar bevindt zich nu Aukes werkkamer. Ik heb zijn plek, een verdieping lager, overgenomen. Daar doen onze oude Billy's van Ikea nu dienst. Daarin staat veel over adoptie en psychologie, omdat ik daar veel over heb geschreven. Hier op de vloer struikel je over een doos met exemplaren van de nieuwe drukken van Moscow Times. Er zijn er nu 6.500 gemaakt, dus we mogen niet klagen. Daar staat wat ik verder zelf heb geschreven en ik realiseer me nu dat de boeken die Auke heeft geschreven hier nog staan. Die kunnen, nu hij ruimte zat heeft, dus best naar boven.

'In Aukes werkkamer gaat het vooral over de Tweede Wereldoorlog en over voetbal - die antieke Statenbijbel die hij van zijn grootvader heeft geërfd daargelaten. Vroeger kocht ik voor hem nog weleens wat tweedehands dingen over voetbal, maar dat doe ik niet meer sinds hij echt een almaar completere voetbalbibliotheek heeft. Die gele briefjes geven aan dat hij daar ook veel gebruik van heeft gemaakt.'

Auke heeft een jaloersmakend uitzicht op het park Frankendael en De Kas, het restaurant dat Herman Koch als decor gebruikte voor Het diner.

'Ja. En dan is hij nu óók nog een weekje zeilen in de Turkse zon .'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden