De blunder die Djordy Latumahina het leven kostte

Het OM eist celstraffen tot 30 jaar voor deze Amsterdamse 'vergismoord'

De Amsterdamse dj Djordy Latumahina werd in 2016 per ongeluk doodgeschoten omdat hij in dezelfde auto reed als een bekende drugsdealer. Zeven verdachten staan deze week terecht. Ze ontkennen alles, maar het OM eist nu celstraffen tot dertig jaar voor de 'vergismoord'. Lees hieronder het rechtbankverslag terug dat we vorige week schreven.

Een gedenkteken voor Latumahina bij de Amsterdamse club Bitterzoet, waar hij programmeur en dj was. Beeld Hollandse Hoogte / Ingrid de Groot

'Wat dacht u dan dat u aan het doen was?', vraagt de rechter. Voor haar zit Ulrich B. (45). De man - met her en der een grijze haar in zijn donkere krulletjes - kijkt niet op of om. Terwijl naast hem nog zes verdachten zitten, van wie in ieder geval sommigen bekenden van hem zijn.

Allemaal staan ze deze week terecht voor de Amsterdamse 'vergismoord', waarbij op 8 oktober 2016 een 'jong gezin aan flarden werd geschoten' in een parkeergarage. Per ongeluk. Dj Djordy Latumahina overleefde de aanslag niet.

Ulrich B. is een van de weinigen die iets hebben verklaard over zijn rol bij dit misdrijf. Hij was degene die de schutters eerder die dag naar de parkeergarage bracht, en vervolgens wachtte in een verderop geparkeerde vluchtauto. Dat het om een liquidatie ging, zegt B. pas achteraf te hebben ontdekt.

'U hield zich schuil in een auto. Dat komt op mij niet over als het gedrag van iemand die zich bezighoudt met onschuldige dingen?', reageert de rechter.

'Ik moest auto's ophalen', antwoordt B. Dat is wat hem werd verteld, en meer wil hij niet kwijt.

Kramp

'Mag ik de benen strekken?' Het is 17.28 uur op 8 oktober 2016 als Ulrich B. dit sms'je stuurt aan de veronderstelde coördinator van de liquidatie. B. zit al ruim een uur te wachten in de vluchtauto. Hij heeft kramp.

Maar veel tijd om de benen te strekken is er niet. Op datzelfde moment rijdt, even verderop, de Mini Cooper van de familie Latumahina de parkeergarage binnen aan het Amsterdamse Koningin Wilhelminaplein. Twee schutters zitten te wachten in een Volkswagen, zeer waarschijnlijk op een drugshandelaar die in dezelfde flat woont en ook in een Mini Cooper rijdt.

Wat volgt, is een fatale blunder: tijdens een dertig seconden durende kogelregen wordt dj Djordy Latumahina dodelijk getroffen in zijn Mini Cooper. Ook zijn vriendin wordt geraakt door zes kogels, maar ze overleeft de aanslag. Hun 2-jarige dochtertje blijft ongedeerd.

Vluchtwagen

Meteen erna scheuren de schutters in de Volkswagen de garage uit - op weg naar Ulrich B. De liquidatiewagen wordt later uitgebrand teruggevonden. En de vluchtauto van B.? Die Seat Leon krijgt een lekke band en strandt in Hoofddorp. De daders gaan er te voet vandoor - en laten onder meer het dna van Djurgen W. (42) achter.

W. ontkent iets met de liquidatie te maken te hebben. Althans: op die 8ste oktober liep hij in Aalsmeer 'iemand' tegen het lijf. Die vroeg hem om wat mensen op te halen - ze waren gestrand met pech in Hoofddorp, hoorde W. Achteraf, zegt hij woensdag in de rechtszaal, begreep hij dat dat de schutters moeten zijn geweest.

Wie het waren? Daarover wil W. niets kwijt. Justitie gelooft er niets van, en denkt dat deze Djurgen W. zelf een van de schutters was. Hoe kan zijn dna anders in de vluchtauto zijn gekomen? En waarom zit het ook op een gevonden colaflesje met een brandbare vloeistof, wil de aanklager weten.

'Ik moet een keer in die Seat Leon hebben gezeten', antwoordt W. kalm. 'En een keer uit dat colaflesje hebben gedronken.' Volgens hem is zijn dna niet op 8 oktober in die auto beland, maar eerder, in de zomer.

De aanklager schudt haar hoofd. Onmogelijk. De recherche heeft de verkeersregistraties van alle betrokken auto's nageplozen. En daaruit blijkt dat deze Seat Leon in die maanden niet gebruikt is. De gestolen auto stond geparkeerd in Alkmaar. 'En bewoog niet meer tot vlak voor de moord.'

Die verkeersregistraties vormen, samen met telefoongegevens, de belangrijkste pijlers onder het bewijs in deze strafzaak. In combinatie met de telefoongegevens blijkt dat de verdachten bij elkaar over de vloer kwamen. Laat op de avond, of in de nacht. Enkele verdachten zouden vier dagen voor de moord een voorverkenning hebben gedaan in de omgeving van hun doelwit.

Softdrugs

Onzin, stellen de beklaagden, dit bewijs zegt niets. Sommigen zeggen dat ze met elkaar pokerden of gameden. Een ander zegt dat hij bij een medeverdachte weleens klusjes in de tuin deed. Maar moordenaars? Nee.

Wat zijn ze dan wel? Handelaren in softdrugs, antwoorden enkelen nadat de rechters aanhoudend vragen blijven stellen. Zo zegt Tony D. (35) - een van de veronderstelde schutters - dat hij in de dagen voorafgaand aan de moord hasj en wiet kocht bij Cedric R. (40), de veronderstelde coördinator van de liquidatie.

Veel details over hun contact geven de verdachten tijdens de eerste twee zittingsdagen niet. Tony D. claimt bang te zijn. Voor wie? Dat wil hij niet zeggen.

Waarom, wil de rechter weten, komen ze nu pas met deze verklaring? De verdachten hebben maanden in voorarrest gezeten zonder iets te zeggen. En nu komen ze met een verhaal over een relatief 'onschuldige' hasjhandel, een scenario dat hen van moord kan vrijpleiten? 'Als je de rechtbank wil laten geloven dat het om een eenvoudige wiethandel ging', gaat de rechter verder, 'zou het kunnen helpen om een paar vragen te beantwoorden.'

'Het ging om meerdere kilo's', is het enige detail dat Tony D. kwijt wil.

'Kom op zeg', reageert de aanklaagster. 'Dat is toch geen verklaring.'

D. vliegt op. Hij is woest. 'De officier zit te lachen als een klein kind. De clown. Ze vernachelt mijn hele leven. Ik heb niets met liquidaties te maken.'

De strafzaak wordt deze week voortgezet, volgende week volgt de strafeis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.