Column

De black best friend voorbij

Het zwarte klankbord zonder eigen geschiedenis of diepte: raar hoe gewoon we dat zijn gaan vinden.

Jordan Rock (rechts) in Love.

Seks met vrouwen van de televisieset waar ze werken? Nooit doen, vertelt Kevin van de catering aan Gus in aflevering 8 van tv-serie Love. 'Goed advies', zegt hoofdrolspeler Gus dan tegen zijn collega en vriend, die hij altijd op de hoogte houdt van alle ups en downs in zijn liefdesleven.

'Dat weet ik', zegt Kevin, 'ik ben net als die zwarte jongen die in films zijn blanke vriend altijd het perfecte advies geeft. Maar steeds als ik zelf auditie doe voor zo'n soort rol, krijg ik 'm niet.'

Och ja, de black best friend (BBF)! Het is pas dan, na acht afleveringen en als hij het fenomeen zelf benoemt, dat ik me realiseer dat die leuke Kevin (gespeeld door Jordan Rock) precies dát is. Zo normaal ben ik het gaan vinden: het archetype van de gekleurde vriend(in) bij wie de blanke hoofdpersoon te pas en te onpas zijn hart uitstort, zonder dat hij/zij zelf een noemenswaardige achtergrond heeft of een persoonlijke vraag krijgt.

BBF's krijgen soms niet eens een naam. Je ziet ze in romantische comedy's, sitcoms en highschoolfilms, maar vergeet ze even snel weer: wie kent nog de vriend van Tom Hanks in You've Got Mail (Dave Chappelle, volgens de mannen uit Love 'het summum van de trouwe zwarte vriend') of die van Julia Roberts in Eat, Pray, Love (Viola Davis)?

Natuurlijk zijn er meer van dit soort dienende, oppervlakkige personages die slechts de plot voortstuwen. Maar er hangt altijd iets ongemakkelijks rond de BBF. Meestal is de rest van de cast lelieblank en lijkt zo'n zwarte vriend alleen maar te bestaan om te laten zien dat noch het personage noch de makers racistisch zijn. En los van stereotypen komen ze zelden: de functie van de BBF is de zaken vanuit een ander perspectief te bekijken. En wat kunnen de witte vriendjes van hen leren? Losser, relaxter en cooler te zijn, natuurlijk.

Het BBF-cliché is ingesleten, schreef Maurice Mcleod vorig jaar in The Guardian. Hij omschreef hoe sommige blanken een idee van hem denken te hebben, deels door dit soort stereotypen. 'Ze vertellen je over hun drugsgebruik nog voor je je hebt voorgesteld.' En in Love vraagt een verbijsterde Kevin een andere witte collega met relatieproblemen waarom hij in godsnaam alles aan hem vertelt. 'Ik ben geen priester.'

De grappen uit Love tonen dat makers zich vaker realiseren hoe idioot het black best friend-fenomeen eigenlijk is. Je ziet ook steeds vaker BBF's die wel een eigen leven hebben, en ideeën en ambities. Zoals LeBron James bijvoorbeeld in Trainwreck, en minnaar/vriend Luke uit Jessica Jones. Die laatste krijgt trouwens een eigen serie.

De BBF voorbij: dat is natuurlijk het allerbeste.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden