De bitterbal voorbij

TOUWTREKKEN VOOR DE DERDE WERELD, TEAMBUILDING IN DE ARENA, LOUNGEN IN EEN KAPEL. WE WILLEN EVENTS, GEEN EVENEMENTEN. DE ORGANISATIEBUREAUS VAREN ER WEL BIJ....

Ze hadden speciaal voor het feest een Extra Journaal gemaakt. Op videoschermen zagen de medewerkers van een grote uitgeverij hoe er zogenaamd was ingebroken in het hoofdkantoor in Amsterdam. Eerst vertelde Harmen Siezen dat het kantoor van de jubilerende directeur overhoop was gehaald. Daarna kwam Klaas Wil ting in beeld: 'De inbrekers waren op zoek naar jullie succesformule.'

Gezorgd was ook voor orkesten en artiesten, waaronder Lee Towers en Gloria Gaynor, die anderhalf uur van tevoren nog met een helikopter uit Parijs was gehaald. Op een walkway rond het Belgische kasteel stonden feesttenten met eten en entertainment; kikvorsmannen doken in het water van de gracht en kwamen met pannetjes mosselen weer boven; en vooraf was de gasten wijsgemaakt dat ze in witte pakken in de bomen moesten klimmen.

'Alweer een feestje met satéstokjes en een waarzegster', schreef de jury van de Gouden Giraffe. Maanden voorbereiding hadden erin gezeten - grachten waren uitgebaggerd, vloeren gerepareerd en tenten met hijskranen over de kantelen getild. Achteraf zag je vijftienhonderd vrolijke gezichten. Maar de prijs voor het beste bedrijfsevenement ging niet naar het bureau van Gerard van der Kolk. 'Dit concept was een kunstwerk', zegt Gerard nog steeds. 'Waarom willen ze dat niet zien?'

Evenementen zijn geen feestjes meer. De gasten lachen wel, ze komen met partner in hun mooiste kleren binnen en er is ook meestal eten en muziek. Maar een moderne bitterbal eet je om de banden met relaties aan te halen, met een feestelijke stemming geef je je bedrijf een gezelligheidsimpuls en als je het personeel toch bij elkaar hebt, kun je het maar het beste even trainen en motiveren voordat je het een borrel geeft.

Het stikt in Nederland van de evenementen. In Hoofddorp touwtrekken bedrijventeams voor de Derde Wereld, deelnemers aan een Amsterdamse bosloop worden blootgesteld aan zachte vormen van marketing, overal worden nieuwe producten feestelijk geïntroduceerd en in Nieuwegein en Wernhout doen jubilerende bedrijven in grote feestlocaties ook een beetje aan informatieoverdracht. Eerst hebben deze evenementen een doel. Er mag gedanst worden als dat naar behoren is gecommuniceerd.

Evenementenbureaus komen er ook steeds meer. Allemaal proberen ze te profiteren van de 5 tot 20 miljard gulden die de branche naar schattingen opbrengt per jaar. Het probleem is: iedereen mag zich evenementenbureau noemen. Soms werken ze samen, vaak zijn ze elkaars concurrenten. Die situatie geeft spanningen en onderlinge irritaties. Ze vinden elkaar niet modern, creatief of professioneel.

En dan proberen ze de boel wel bij elkaar te houden met branchebladen en een EventPlatform. Maar als je zoals Gerard van der Kolk voor iemands verjaardag ruimteschepen uit Australië laat komen die de lucht ingaan onder begeleiding van muziek uit fluorescerende violen, rook en laserlicht, nemen ze je kennelijk niet meer serieus. Dan krijg je geen prijzen en wordt er niet langer over jou en je bureau geschreven.

Vroeger had je geen evenementenbureaus. Als je iets te vieren had, zocht je zelf een ruimte en een artiest. Dat was 25 jaar geleden. Gerard van der Kolk deed de zaken van z'n Beatles-coverband en werkte op het gemeentehuis van Hilversum. De band ging uit elkaar en vanwege dienstweigeren werd Gerard ontslagen. De mensen bleven hem toch bellen voor hun partijen. 'Zo trok ik allemaal klanten naar me toe.'

Nu is het evenementenbureau van Gerard van der Kolk een miljoenenbedrijf. Het introduceert nieuwe soorten soep en sportwagens, organiseert wekelijkse showavonden met top-entertainment in Fun Vil la ge in Harderwijk en stuurt verzekeringsmensen op verzoek naar Kre ta. Als het personeel van de Laurus-supermarkten moet worden voorbereid op de omschakeling naar de nieuwe Konmar-formule, haalt het de veertigduizend gasten in 850 bussen naar de Amsterdam Arena voor een teambuildingsevenement - met een parade van Kon mar-vlaggen en een Konmar-tekst op een liedje van Marco Borsato.

In de gang hangen ingelijste foto's van Jacques d'Ancona, Erikah Karst en Anita Meijer. Verder schittert er niets in de Stationsstraat. Dit is de hoek van de showbusiness waar normaal wordt gewerkt - door achttien medewerkers, die achter hun computers zitten op drie verdiepingen onder lage systeemplafonds. Bij Van der Kolk hebben ze de indrukwekkendste collectie artiesten van het land onder contract, maar de bladen kunnen ophouden met bellen, want ook met Liesbeth List en Erik Hulzebosch blijven de contacten zakelijk.

Vanochtend gaan er bij Gerard van der Kolk bv een paar dingen mis. In New York zijn een dag eerder de twee torens van het World Trade Center ingestort door de terroristische aanslagen; ze lijken op de gebouwen waarmee Gerard de ramen van de ontvangsthal heeft gedecoreerd. Vanaf negen uur worden er feesten en artiesten afgebeld. Mensen vinden het ongepast om deze week mee te zingen met de imitator van Bob de Rooy.

Er is er meer nieuws waardoor Gerard zich niet gemakkelijk beweegt in zijn lichtblauwe colbert. Het kwartaalblad voor de branche, High Profile, schijnt een onderzoek te publiceren naar de naamsbekendheid van de Nederlandse evenementenbureaus. In de tophonderd komt de naam van Gerard van der Kolk niet voor, terwijl: 'Wij zijn een grote speler, wij horen thuis in de toptien.' Er deugt iets niet aan dat onderzoek. Gerard wil graag weten wat.

Mensen vinden evenementen mooi - ook de sportieve van bureau All Season Sports. Tijdens de Rotary Bedrijvensportdag in Hoofd dorp zijn alle honderdvijftig deelnemers enthousiast. In een sporthal rijden medewerkers van Transavia elkaar per kruiwagen naar een waslijn met blauwe theedoeken. Verderop brengt het d-team lege verhuisdozen naar een eindstreep, duwen anderen een collega op een metershoge Wereldbal door de zaal of halen een goede eindtijd in de Skilattenloop. Teamgenoten moedigen hen aan tot de aderen ervan gaan zwellen.

Normaal wordt de sportweek luisterrijk afgesloten. Maar vanwege de situatie in Amerika hebben de rotarians hun galakleding thuisgelaten en ook 'toeteren ze zondag niet met oldtimers door de prachtige Zuid-Hollandse dreven'. De bedrijventeams mogen wel de gebruikelijke Sterrenslagspelletjes doen. Die gebeuren overdekt en verstoren niemands medeleven.

Op zaterdag proberen ze een ton te verzamelen voor het goede doel. Teams van Transavia, Deloitte & Touche, maar ook samengeraapte gelegenheidsteams kunnen met zes spelonderdelen gesponsorde punten verzamelen. Met de opbrengst worden volgend jaar invalide mensen naar de Floriade vervoerd en afgedankt zieken-

huismaterieel gerepareerd naar de Derde Wereld verscheept.

Om half twee wordt het gehandicaptenteam van Ons Tweede Thuis gediskwalificeerd. o.t.t. is een organisatie die gezinsvervanging zoekt voor mensen met een handicap. Omdat je epileptici niet moet blinddoeken en anderen omvallen als ze worden aangeraakt, mochten ze met touwtrekken een extra mannetje inzetten. Andere teams vonden dat niet eerlijk en protesteerden met succes.

Nu zit Bert alleen in een hoekje van de hal op de groene tuinstoel. Bert is niet helemaal honderd procent, zegt hij. Zelf merkt hij daar weinig van, maar de anderen is het wel opgevallen en nemen zijn team daarom niet serieus. Eerst het gedoe met het touwtrekken en zojuist werd een spel afgefloten terwijl ze van o.t.t. nog niet halverwege waren. Bert heeft daarom geen zin meer in de sportdag. 'Ik kom hier niet alleen voor zweetvoeten', zegt hij.

Dan is het al half vijf. Academisch geschoolde sportleiders ruimen de ballen en pionnen op, oudere mannen in Paul & Shark-sweaters vonden het 'zeer geanimeerd' en volgens de secrataris van de Rotary is het doel van het evenement bereikt: 'We hebben 130.000 gulden.'

Bij zakelijke evenementen is het moeilijk binnenkomen. Vaak worden interne vertaalslagen gemaakt die verder niemand iets aangaan. Het pensioenfonds voor de bouw, bpf, viert zijn vijftigjarig jubileum vanavond in Businesscentre De Blokhoeve in Nieuwegein.

Eerst kijken de gasten naar een documentaire van Han van der Meer, later ontstaat een feest met entertainment uit de stal van Gerard van der Kolk. Het ruikt er al vroeg naar evenement - op bedekte schalen blijven buffetgerechten warm. Mevrouw Van Dolmaer van het bpf zit met een wit wijntje aan een afgerokte tafel. Niet iedere timmerman is op deze verjaardag uitgenodigd, zegt ze, de gasten zijn a-select gekozen. Het doel van de feesten blijft evengoed overeind: bpf wil de band bestendigen met de mensen die hun pensioengeld aan hen toevertrouwen.

Het begint gezellig. Binnendruppelende gasten krijgen een gesuikerd welkomstdrankje bij de ingang en een handdruk van bestuursleden. Aan tafeltjes in de grote zaal luisteren ze naar sfeervolle muziek. Dan worden charmante dames van het organiserend communicatiebureau nerveus. Han van der Meer komt ook al aangebeend: 'Heeft Van der Kolk u gestuurd?'

Bewakers hebben instructies gekregen en versperren wijdbeens en met de handen op de rug de weg naar de bpf-documentaires van Han van der Meer. Ze krijgen het warm, roepen 'Ga weg!' en proberen het notitieblokje af te pakken.

Van de afdeling zakelijke evenementen van Gerard van der Kolk mag je alles weten. Bob, Eef en Laura vertellen graag over wandelende Culinesse-flessen, de Indische sfeer tijdens een kerriesoeppresentatie en andere succesvolle productintroducties. Zo hebben ze laatst een nieuw type sportwagen door een wit scherm een grasveld op laten rijden, terwijl de gasten op een balkon van een Duits kasteel naar jonge vrouwen keken, die op muziek van Vivaldi uit een witte koets kwamen gedanst. 'Dan ben je verrassend bezig', zegt Eef.

Met zulke dingen krijgen Bob, Eef en Laura het steeds drukker. Zakelijke evenementen vormen een snel groeiende markt, hoewel het onderscheid tussen een feestje en een business-event niet altijd even duidelijk is. Dat komt: feestjes mogen niet alleen maar leuk zijn en zakelijke bijeenkomsten moeten opgeluisterd. Het is een grijs gebied waarin ze opereren. Behalve bij productintroducties, zegt Eef: 'Daarbij zijn doel en boodschap altijd zonneklaar.'

Voor de presentatie van de nieuwe Uno-Noodles legden Bob, Eef en Laura een link met 'jong en snel'. Inkopers van de grootwinkelbedrijven werden in een Smart naar een Smartcentre gereden. Daar wachtte hen een ontvangst in een mooie ruimte met grote kunstnoedels in de hoeken. 'Op zulke momenten mag er niets verkeerd gaan', zegt Bob. 'Als je hun koude noedels voorzet of anderszins irriteert, komt zo'n product niet in de supermarkt en is het hele evenement voor niets geweest.'

Dan verbreekt de bedenker van de All you need is Dove-caravan de rust in het kantoor. Gerard zwaait met de nieuwe High Profile en weet nu hoe het zit met die tophonderd. Geënquêteerden moesten uit een lijstje van 145 evenementenbureaus de beste kiezen. Gerard geeft iedereen die het wil horen op een briefje dat zijn bureau niet op dat lijstje stond. 'Zo kan ik ook onderzoek doen', zegt hij.

Behalve psycholoog en onafhankelijk ex-juryvoorzitter van de Gouden Giraffe, is drs. Bert de Vries ook bekend van zijn vele columns, waaronder 'Berts' Beschouwingen' in Event & Image, het tijdschrift achter de prijs. Mensen die willen weten hoe hij er uitziet, raadt hij aan in de High Profile van september te kijken. Op pagina 64 staat een grote foto van een fitte vijftiger naast een interview waarin hij een mening geeft over beurzen en evenementen.

Acht Gouden Giraffes heeft De Vries uitgereikt. Gerard zat niet tussen de winnaars. 'Die geeft de werknemers van de suikerbietenfabriek precies het feest dat ze willen', zegt De Vries. 'Dat zijn vaak van die onvergetelijke avonden waarover lang wordt nagesproken. Maar dat een waarzegster een dood kind voorspelt aan iemand die er juist eentje heeft verloren - daarover hoor je achteraf dus nooit meer iemand.

'In de branche is er de laatste jaren een sterke beweging van het feest af. Met parachutespringen of psychologische experimenten wordt gepoogd om mensen iets te laten beleven waarvan ze ondersteboven zijn. De jury probeert de branche te stimuleren om dat steeds beter te doen. Waarzegsters hebben we al duizend keer gezien. Tegen meneer Van der Kolk zeg ik het liefst: "U draagt niets bij. Klaar af".'

Bij Van der Kolk draaien hiervan de magen om. 'Het is een groot schandaal', zegt Gerard. 'Die man oordeelt zonder onze evenementen te kennen.' Bert de Vries heeft een twee uur durende videoband van het kasteelfeest in België gekregen, maar uit z'n hooghartig commentaar blijkt dat hij er niet naar heeft willen kijken. Op nieuwe banden hoeft de jury daarom niet te rekenen.

Absolute nummer 1 in de tophonderd van High Profile is Arjan van Dijk Groep uit Oosterhout - ruim 25 jaar geleden doorgebroken met een onconventionele Brabantse koffietafel en daarna met themafeesten groot geworden. De Arjan van Dijk Groep is uitgegroeid tot een bedrijf met 230 mensen in vaste dienst. Commercieel directeur Roland Ernst is een veertiger met een zwarte coltrui en een moderne bril. 'De branche ontworstelt zich maar moeizaam aan de pioniersfase', zegt hij. 'Het is fijn dat anderen ons de beste vinden.'

Het is een heel groot pand aan de snelweg naar Breda met een grote parkeerplaats eromheen. Aan de achterkant komen vrachtwagens met gebruikte spullen binnen. In het midden worden stoelen, tafels, planten, decorstukken, feestkleding en serviesgoed bewerkt, schoongemaakt en opgeslagen, en aan de voorkant gaan nieuwe vrachtwagens met nieuwe spullen naar nieuwe evenementen. In de 'kruidentuin' bedenken creatieve mensen dagelijks creatieve dingen.

Dan gaat het in een mooie Mercedes naar Wernhout aan de Belgi sche grens. In een feesttent van 5040 vierkante meter wordt daar volgende week het jubileum gevierd van Holland Casino. Vier dagen gaat het duren, waarvan eentje speciaal voor de relaties.

Roland heeft zin om er naartoe te gaan, want dit is 'een uniek logistiek en infrastructureel meerjarenproject' geweest. Als hij onderweg ook nog een grote opdracht binnensleept, juicht hij met twee gebalde vuisten in de lucht.

In de tent is een enorme roulettebak gebouwd - helemaal precies met balustrades en nummertjes en afwisselend zwarte en rode vloerbedekking. Er is een artiestendorp, er staan verkeerstenten voor het personeel en in de naastgelegen vaste feestlocatie Royal Palace is iedere ruimte in een andere sfeer gebracht. In een kapel kun je loungen en in een Hollandse kroeg mag je op de tafels dansen. Als de deejay aan een constructie door de lianen van de jungledisco zweeft, kan hij met een joystick z'n platen blijven draaien.

Buiten haalt Roland een hand door zijn haar. 'Ik vind het geweldig dat wij dit mogen doen.'

Ben Gosman en Jan Jacobs dragen precies dezelfde fc Barce lona-regenjasjes. Samen zijn ze eens een weekendje naar Barcelona geweest en toen was het ook al zulk slecht weer. Jan is de hoofdredacteur van High Profile, Ben is voorzitter van het Event Plat form en zijn evenementenbureau Free Style staat wel in de tophonderd. Ze zijn blij dat er aandacht is voor de branche. Die is namelijk in ontwikkeling.

In restaurant Vakzuid in het Olympisch Stadion in Amsterdam bestelt Ben een cappuccino: 'Eigenlijk is alles een evenement', zegt hij. 'Ook een begrafenis.' 'Jij hebt toch eens een definitie gegeven?', zegt Jan. 'Je zei: "Een evenement is een geplande, unieke bijeenkomst, van één of meerdere doelgroepen, waar vooraf geformuleerde doelstellingen op een creatieve wijze worden gecommuniceerd".'

'Precies', zegt Ben, 'we zijn de bitterbal voorbij. Een evenement is een modern marketinginstrument geworden. Als een driedimensionale commercial kun je de mensen laten beleven wat reclame belooft.'

Zo organiseerde Ben een paar weken geleden een bosloop voor een opdrachtgever uit de reclamewereld. Een uitzendorganisatie regelde masseurs en bij een stand van een bedrijf dat normaal gesproken merkenrechten beschermt, kon je nu je waardevolle spullen in bewaring geven. 'Zo beleven mensen fysiek wat een bedrijf voor hen kan betekenen', zegt Ben.

Evenementen zijn belangrijk voor het land, zeggen Jan en Ben. Er gaan grote bedragen in om. Toch doet de maatschappij of de branche niet bestaat en komt er nooit iemand opdagen als het EventPlatform de jaarcijfers aan de financiële pers wil presenteren. 'Dat is onze frustratie', zegt Ben. 'Wij zijn misschien een jonge branche, maar wij willen wel graag serieus genomen worden.' Gerard van der Kolk wil dat ook. Waar om zat hij eigenlijk niet in de tophonderd? 'De evenementen van Gerard zijn minder communicatief', zegt Ben. 'Hij is gestigmatiseerd als een artiestenbureau en die worden niet hoog meer aangeslagen.'

'Hij zat niet in het lijstje van 145', zegt Jan.

Zo zit dat in elkaar - Gerard had niet anders verwacht. Eerst ondeugdelijk onderzoek doen en dat vervolgens goedpraten met een masseur. Daarvan zijn ze bij Van der Kolk niet onder de indruk. Met masseurs werken ze al jaren en als ze begrafenissen ook tot de evenementen gaan rekenen, worden Gerard en het EventPlatform voorlopig geen vrienden.

Heel veel andere mensen houden wel van het entertainment van Gerard van der Kolk. Met meer dan duizend tegelijk komen ze op zaterdagavonden met bussen en auto's naar Harderwijk. Ze betalen een kaartje van ruim 100 gulden, eten en drinken inbegrepen. In Fun Village komen ze vanaf negen uur tot over hun oren in het amusement terecht. Terwijl gedouchte stelletjes van alle leeftijden worden ontvangen met koffie, gebak en grapjes van een animatiespeler, bereiden de arties ten zich achter de schermen voor op een lange avond. Zanger Ge ne Travis probeert Gerards interesse te wekken voor een buikdanseres en de imitator van Bob de Rooy zoekt naar een flesje brillantine. Iedereen, ook Paul de Leeuw zelf, zegt dat Mark Wilde mans moet stoppen met z'n geïmiteer. Maar voorlopig breken de mensen de tent nog af.

Het is een grote zaal en alles is gemaakt van donker hout. Tegen half negen is iedereen binnen. Een blond meisje neemt zuinig van de spareribs. 'Je weet niet welke sterren er komen', zegt ze. 'Dat is het spannende.' Een paar meter verderop zitten Hans en Dineke Vriend uit Nunspeet aan een rustig tafeltje. Zojuist zijn ze hier gedropt door hun eigen kinderen. De showlichten gaan aan en Dineke zegt met grote ogen: 'Normaal gaan wij altijd naar de sauna.'

Eerst komen de meiden van Flexx Dance Entertainment Zuid-Amerikaans uit de hoek. Leuke jongens in rode T-shirts brengen een ballad op barkrukken. Tamara uit Volendam zingt een Grease Megamix met de jongensgroep. Dan komt Frank Ashton zingen, na de Soundmixshow van 1985 jarenlang een van de best verkochte artiesten van het land. Het eerste showblok wordt afgesloten met een sirtaki van zes Flexx-meiden.

Bij de koffie beginnen sommige mannen al gerieflijk met de vingertoppen op de houten tafels te roffelen. Na vijf minuten komen de eerste voorzichtige danspasjes en na een kwartier is iedereen helemaal gek van amusement. In de pauzes bestormen ze de dansvloer op het podium. Vrouwen sleuren vriendinnen aan armen en tasjes door de menigte, mannen trekken stropdassen los en gaan luidkeels uit hun dak. Ze draaien liedjes van Wham en Michael Jackson, de vloer beweegt mee en de deejay zegt: 'Alles is toegestaan. Als u het warm hebt, mag u gerust iets uittrekken.'

Om tien uur knalt de Bob de Rooy-act erin. Nu vieren duizend mensen feest. Ze zingen, zwaaien, lachen en juichen. Via een beeldscherm in de kleedkamer kan Gerard alles volgen. Om hem heen wisselen de Flexx-meiden van uitdagende pakjes. 'Jong en oud - iedereen danst', zegt Gerard. 'Waar zie je dat nog?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden