De beste nieuwe muziek van de week (5): Natalie Prass, Joey Bada$$ en Gaz Coombes

In razend tempo volgen de nieuwe bandjes, beloftes en platen-die-je-geluisterd-moet-hebben elkaar op. In de rubriek Luie Luisteraar loodst Volkskrant.nl je elke week door de nieuwste releases en selecteert de drie platen die je niet mag missen. Deze week: Natalie Prass, Joey Bada$$ en Gaz Coombes.

Gaz Coombes Beeld Daniel Cohen

Natalie Prass - Natalie Prass

Ze heeft er even op moeten wachten, maar eindelijk mag de 28-jarige Natalie Prass haar debuutalbum aan de wereld laten horen. Het titelloze debuut was namelijk al in 2012 afgemixt. Probleem was alleen dat labeleigenaar Matthew E White van Spacebomb Records slechts genoeg promotiebudget had voor zijn eigen album Big Inner.

Drie jaar lang hield Prass zichzelf bezig, met liedjesschrijven en als achtergrondzangeres van Jenny Lewis. En ook, tja, het openen van een kledingwinkel voor honden. Het is maar de vraag of ze na drie jaar nog geloofde in de liedjes die ze al zo lang op de plank had liggen.

Geen zorgen, is het antwoord van het gezaghebbende Britse The Guardian. Vijf sterren voor het album dat werd geproduceerd door E White in de Spacebomb Studios in Richmond. 'De country-soulliedjes zijn fascinerend, en worden allemaal naar een hoger plan getild door de arrangementen van het Spacebomb-team.'

Niet alleen The Guardian is lovend. Het Amerikaanse Pitchfork geeft een 8.3, in Canada geeft Exclaim een 8. Om nog even The Guardian te citeren: 'Een album dat bijvoorbeeld, net als Dusty in Memphis, een verzameling liedjes kent die steunen op een bepaalde, tijdloze muzikaliteit. Daarom voelt de plaat nooit als retro.'

Gisteren speelde Natalie Prass in Paradiso, Amsterdam. Nieuwe tourdata in Nederland zijn nog niet bekend.

Beeld Albumhoes

Joey Bada$$ - B4.DA.$$.

Een paar keer per jaar worden er hiphopalbums uitgebracht die de potentie hebben meer luisteraars de bereiken dan de liefhebbers. Jo-Vaughn Scott, zo kwam Bada$$ ter wereld, richtte hiphopcollectief Pro Era op en maakte snel naam in de New Yorkse hiphopscene. Naar B4.DA.$$. werd uitgekeken, want de mixtapes van de net 20 geworden Joey Bada$$ uit Brooklyn, New York, waren veelbelovend. Strakke flows, aangedreven door een flink jarennegentiggeluid.

'B4.DA.$$ kent een paar ijzersterke nummers met hitpotentie, zoals het door DJ Premier geproduceerde Paper Trails of het aan The Roots refererende Like Me. De jaren negentig zijn, met zangkoortjes herinnerend aan bijvoorbeeld The Pharcyde, nog altijd een bron van inspiratie. Het opzwepende No. 99 lijkt dankzij de baslijn wel heel erg op Scenario van A Tribe Called Quest. Maar eigenlijk hindert dat nauwelijks', schrijft Volkskrant-recensent Gijsbert Kamer in zijn viersterrenrecensie.

Uit NRC Handelsblad (vier sterren voor het concert van Bada$$ in de Melkweg, twee maanden geleden): 'Het succes van Bada$$ sluit aan bij een opleving van nostalgisch aandoende rapmuziek gemaakt door tieners die zijn opgegroeid in de 21-ste eeuw. Het is een trend die in lijkt te gaan tegen het vergankelijke karakter van veel moderne rap, tegen de inwisselbare synthesizerbeats en de shows waarin iedereen playbackt en niet eens zijn best doet het te verbergen.'

Beeld Albumhoes

Gaz Coombes - Matador

'We are young, we run free, keep our teeth nice and clean' - deze woorden, in een vet Brits accent gezongen over een herkenbaar clean pianogeluid, maakten van Gaz Coombes en zijn Supergrass grote jongens in de britpopperiode midden jaren '90. Tot 2010 hielden ze de band aan de gang, tot alle creativiteit eruit was. 'Ken je dat gevoel dat je zo opgewonden raakt van iets dat je het gelijk aan iedereen wilt laten horen? Had ik niet meer aan het eind van Supergrass', zegt Coombes in een interview met deze krant.

Hij begon soloplaten te maken. Zijn tweede album Matador is de opvolger van Here Come The Bombs uit 2012 en lijkt niet op zijn Supergrass-werk. Een compliment, vindt hij. 'Je wilt als muzikant toch evolueren? Niet dat ik mijn oude helden als Neil Young en The Beatles heb verloochend, maar er is meer bijgekomen dat me heeft beïnvloed.'

Een 8,5 krijgt Matador van The Line of Best Fit: 'Op dit album hoor je hem worstelen met het ouder worden. Hij verbaast zich over de hedendaagse politiek. Op de cover, geschoten door Rankin, is hij nog steeds zijn jeugdige zelf. Matador is zeker het meest experimentele album uit zijn carrière; met de loops, samples en gospelachtergrondkoortjes. Hij heeft niet alle banden met zijn verleden afgesneden, songwriting vormt nog steeds het hart van zijn werk.'

Drowned in Sound eindigt de recensie (een 8) zo: 'Vergeet Britpop, vergeet Alright en vergeet wat je dacht te weten over Coombes: just listen.'

Beeld Albumhoes

Hieronder een greep uit de bands die in het nieuws waren. Abonneer je op de Luie Luisteraar-playlist van @JustFontein en blijf op de hoogte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden