De beste nieuwe muziek van de week (47): Ariel Pink, Curtis Harding en Cristian Vogel

In razend tempo volgen de nieuwe bandjes, beloftes en platen-die-je-geluisterd-moet-hebben elkaar op. In de rubriek Luie Luisteraar loodst Volkskrant.nl je elke week door de nieuwste releases en selecteert de drie platen die je niet mag missen. Deze week: Ariel Pink, Curtis Harding en Cristian Vogel.

Ariel Pink Beeld anp
Ariel PinkBeeld anp

Ariel Pink - Pom Pom (4AD/Beggars)

Van vreemde, obscure knutselmuzikant is Ariel Pink (echte naam Ariel Rosenberg) uitgegroeid tot bloglieveling. Je zou kunnen denken dat het is om zijn extravagante uiterlijk - een androgyne jongen, soms met roze haren dan weer in een gewaad, of om zijn controversiële uitspraken - over bijvoorbeeld de Westboro Baptist Church of pedofielen.

Toch is de belangrijkste reden om van Ariel Pink te houden (of 'm te haten) zijn muziek. Hij brak door met Before Today (2010) en zette die lijn door op Mature Themes (2012). Gevoed door vervreemdende live-optredens keken fans lange tijd uit naar zijn nieuwe album, Pom Pom, onder zijn eigen naam zonder zijn Haunted Graffiti. Een dubbel-lp met 17 liedjes van in totaal 70 minuten.

'Je weet bij de Californische Ariel Pink nooit of zijn muziek serieus is bedoeld of dat het een parodie betreft. Op zijn nieuwe album Pom Pom lijkt hij in veelal korte liedjes en klankcollages zachtmoedige indiepop, progrock, sixtiesbeat en krautrock door de mangel te halen, maar een liedje als Put Your Number In My Phone is weer zo wonderschoon, dat hij er ook wel iets van moet menen', schrijft Volkskrant-recensent Gijsbert Kamer in zijn driesterrenrecensie. 'Een instrumentaal stuk als Dinosaur Carebears daarentegen roept door de moedwillige ondoordringbaarheid vooral irritatie op. Dan lijkt Pink precies die nummers van Zappa's Mothers Of Invention te imiteren die je vroeger ook altijd oversloeg.'

Bloglieveling dus. Pitchfork trekt 1500 woorden uit om de 8,8 voor Pom Pom (Best New Music) te motiveren: 'Alle vreemde humor en aanstellerij daargelaten, Pink schrijft de weemoedigste en een op een eigenaardige manier ontroerendste songs in de hedendaagse muziek.' Muziekblog SPIN, een 9, over Pink: 'Hij heeft een album samengesteld dat vol stat met onvergetelijke caleidoscopische melodieën. (...) Pom Pom is net zo'n prachtige puinhoop als Pink zelf.'

13 maart staat Ariel Pink in de Sugar Factory in Amsterdam.

Ariel Pink - Put You Number is My Phone op YouTube

null Beeld Albumhoes Pom Pom
Beeld Albumhoes Pom Pom

Ariel Pink - Pom Pom op Spotify

Curtis Harding - Soul Power (Anti)

'Ik hou van smerige gitaren, ja een beetje raggen, dat vind ik lekker. Precies dat waar soulliefhebbers vaak hun neus voor ophalen', zei Curtis Harding gisteren in een interview met de Volkskrant. Hij wordt dus ook liever niet gezien als pure soulman. 'Soul is mooi, maar er is nog zoveel meer en ik heb het allemaal aan me zien voorbijtrekken.'

Harding begon tien jaar geleden als promotieman, 'in een streetteam deelde ik flyers uit voor hiphopcrews en rappers als OutKast en CeeLo Green.' Hij kwam terecht in het achtergrondkoor van Green en tourde een paar jaar de wereld rond. Ook Black Lips-zanger Cole Alexander was belangrijk in de muzikale ontwikkeling van Harding. 'Hij hoorde me een keer zingen en stapte op me af. Voor ik het wist hadden we een bandje samen, Night Sun.'

In mei leken de jongens van cultlabel Burger Records, gespecialiseerd in garagemuziek, de plaat de wereld in te slingeren, maar moesten Soul Power uiteindelijk terughalen. 'Wat bleek', schrijft 3voor12, waar Soul Power het Album van de Week is. 'Burger Records dacht de rechten te hebben voor wereldwijde distributie, maar dat bleek helemaal niet zo te zijn. Platenmaatschappij Anti ging er uiteindelijk vandoor met de talentvolle soulzanger.'

De komende dagen staat Harding op meerdere plekken in Nederland: Groningen (Simplon, vanavond), Amsterdam (Paradiso, 23 november), Rotterdam (Rotown, 24 november) en Eindhoven (25 november).

Curtis Harding - Keep on Shining op YouTube

null Beeld Albumhoes Soul Power
Beeld Albumhoes Soul Power

Curtis Harding - Soul Power op Spotify

Cristian Vogel - Polyphonic Beings (Shitkatapult)

Op onze recensiepagina's staan niet iedere week vijf sterren, dus als recensent Robert van Gijssel het woord 'meesterstuk' gebruikt, moet je goed opletten. Zeker als daar ook nog vijf ingekleurde sterretje boven prijken. Bejubelde album: Polyphonic Beings van de Chileense producer Christian Vogel.

Vogel studeerde af in de hedendaagse klassieke compositie en is al een tijdje bezig; eind jaren tachtig was Vogel al in de weer met elektronische muziek, onder andere met het collectief Cabbage Head Collective. Ook zat hij samen met Jamie Lidell in Super Collider, voor Lidell echt doorbrak met het album Multiply.

Van Gijssel over Polyphonic Beings: 'De pretenties zijn enorm als altijd bij Vogel. Hij laat Polyphonic Beings vergezeld gaan van citaten van de componist Karlheinz Stockhausen, iets over 'atomaire lagen van muzikale perceptie' - probeer het vooral niet te begrijpen. Bij slotnummer Society of Hands is de abstrahering voltooid: een Satie-achtige en kosmisch verantwoorde ambienttrack, waar voorgenoemde elektronische muziekpionier Stockhausen trots op zou zijn geweest.'

Om te besluiten met: 'Een kunstzinnige maar desondanks laagdrempelige technoplaat met de impact van een inslaande komeet, en dus een meesterstuk van Cristian Vogel.'

null Beeld Albumhoes Polyphonic Beings
Beeld Albumhoes Polyphonic Beings

Greep uit de bands die in het nieuws waren. Abonneer je op de Luie Luisteraar-playlist van @JustFontein en blijf op de hoogte.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden