De beste muziek van de week (38): Low, Ought en Empress Of

In razend tempo volgen de nieuwe bandjes, beloftes en platen-die-je-geluisterd-moet-hebben elkaar op. In de rubriek Luie Luisteraar loodst de Volkskrant u elke week door de nieuwste releases en selecteert de drie platen die u niet mag missen. Deze week: Low, Ought en Empress Of. Volg ook de Luie Luisteraar-playlist op Spotify (met iedere week de beste nieuwe muziek).

Low Beeld Press

Low - Ones and Sixes

'De donkerte is een monster dat ik twee platen in bedwang heb kunnen houden, maar dat er nu weer uit moest', zei Low-zanger Alan Sparhawk, die samen met zijn vrouw Mimi Parker de kern van de band uit Duluth, Minnesota vormt. Hij refereert daarmee aan 'C'mon' en 'The Invisible Way', de negende en tiende plaat waarop zowaar een voorzichtig optimistisch geluid te horen was.

Op nummer elf, Ones and Sixes, is dat zeker niet het geval. Sparhawk in De Morgen: 'De laatste platen waren stil, subtiel, akoestisch. Er mochten zelfs een simpel liefdesliedje op staan. Bij ons is er altijd een balans tussen harmonie en dissonantie; de laatste tijd was de klemtoon overgeslagen naar dat eerste, nu smeekten de songs erom weer luid en noisy te klinken.'

Die noisy sound werd gecreëerd in de studio van Justin Vernon (Bon Iver) met achter de knoppen BJ Burton, die dit jaar ook de productie van Dark Bird Is Home van The Tallest Man on Earth voor zijn rekening nam.

'Voor een band die al ruim twintig jaar bezig is, en eigenlijk bij het behang hoort, blijven ze hongerig om te laten zien dat er achter de façade nog genoeg te ontdekken is', schrijft Uncut.

Pitchfork (een 7,8): 'Bijna geen enkele band heeft de kracht en de creativiteit om meer dan twintig jaar muziek te maken. Maar Ones and Sixes is prachtig, lelijk, spannend, warm, verwelkomend en afstotend tegelijk. En zoals altijd bij Low zit de pracht verstopt in de details.'

Op donderdag 29 oktober staat Low in Paradiso, Amsterdam.

(tekst loopt door na de video)

Beeld Albumhoes

Ought - Sun Coming Down

'De bands Ought en Viet Cong bewijzen met dwarse, soms behoorlijk experimentele rock dat Canada nog altijd de maat slaat in de wereld van de vernieuwende popmuziek', schreef Volkskrant-recensent Robert van Gijssel na Lowlands 2014.

De debuutplaten van beide bands moesten toen nog uitkomen. Na het goed ontvangen More Than Any Other Day komt Ought nu alweer met hun tweede: Sun Coming Down, postpunk vol tegendraadse, hoekige gitaarlijntjes. 'En Tim Darcy is geen zanger. Hij mompelt en krijst als een jonge Mark E Smith (The Fall, red.)', schrijft The Line of Best Fit.

Het Britse muziekblog geeft een 8: 'Het geluid is verfrissend clean, de ethos is bewonderenswaardig eenvoudig. Ze omarmen de doe-het-zelf-punkgeest. Sun Coming Down zal het gat vullen dat Sonic Youth in de harten van veel muziekliefhebbers heeft achtergelaten.'

De plaat is Album of the week bij SPIN Magazine, dat de vergelijking trekt met 'post-punk millennials' als Protomartyr en Parquet Courts. Drowned in Sound: 'De schizofrene, paranoïde, lappendeken van liedjes die Ought je voorschotelt zouden op het eerste gehoor wat ongemakkelijk kunnen aanvoelen. Maar bij iedere krachtige passage bieden ze ook Arctic Monkeys-hooks, zodat iedere giftige steek gepaard gaat met het tegengif.'

Ought staat op 19 november op het Le Guess Who?-festival in Utrecht. Op 1 december komen ze ook nog naar Doornroosje in Nijmegen.

(tekst loopt door na de video)

Beeld Albumhoes

Empress Of - Me

Lorely Rodriguez trok zich terug in een huisje in Mexico om te schrijven aan Me. Bij eenzame muzikanten, geïsoleerd in een huisje denk je al snel aan de gitaarmuziek van Bon Iver of Phosphorescent (die ook naar Mexico vertrok en daar het prachtige Song for Zula schreef). Maar Empress Me, zoals Rodriguez op het podium staat, kwam met iets heel anders terug: een bijzondere mix tussen elektropop, r&b en dance.

Me is een conceptalbum over heftige verliefdheid (Everything is You), die via sleur (Need Myself) leidt tot een break-up (To Get By) - en uiteindelijk ook tot spijt (Icon). Eerlijke nummers met persoonlijke teksten. 'I want to care much more/But I'm feeling less and less', zingt ze in Water Water.

Rodriguez maakte voorzichtig naam als Empress Of met haar liedjes-van-een-minuut YouTube, genaamd colorminutes. Korte nummers op basis van felle kleuren. Met Me komt ze met haar eerste volwaardige album, dat ze ook nog voor een groot deel zelf produceerde.

Toonaangevende kranten en blogs zoals The New York Times, The Guardian (****) en Pitchfork dichten Empress Of 'popsterpotentieel' toe. 'Een indrukwekkende plaat, vol rusteloze experimenteerdrift', schrijft Pitchfork, dat de plaat met een 8,2 meeneemt in het prestigieuze Best New Music-lijstje.

Er zijn nog geen Nederlandse tourdata bekend.

(tekst loopt door na de video)

Beeld Albumhoes

Luie Luisteraar-playlist

Hieronder een greep uit de bands die in het nieuws waren. Abonneer je op de Luie Luisteraar-playlist van @JustFontein en blijf op de hoogte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden