De beste muziek van de week (19): Patrick Watson, Metz en Kamasi Washington

In razend tempo volgen de nieuwe bandjes, beloftes en platen-die-je-geluisterd-moet-hebben elkaar op. In de rubriek Luie Luisteraar (door vakantie de komende twee weken niet online) loodst de Volkskrant u elke week door de nieuwste releases en selecteert de drie platen die u niet mag missen. Deze week: Patrick Watson, Metz en Kamasi Washington.

Beeld Persfoto

Patrick Watson - Love Songs for Robots

Love Songs for Robots, Patrick Watsons vijfde album, moest een science fiction-album worden. 'Wat bijna onmogelijk is, hahaha. Ik zit echt diep in al die wetenschappelijke vakbladen, dat gaat hand in hand met mijn liefde voor science-fiction want het is inmiddels zo'n beetje hetzelfde.'

'Ik schrijf geen songs met boodschappen, ik ben geen priester. Ik heb geen agenda, mensen hoeven niet tot nieuwe inzichten te komen', zegt Patrick Watson, de Canadese zanger met die zachtaardige stem, in een uitgebreid interview met 3voor12. 'Ik hou er niet van als muzikanten me gaan vertellen wat ik over politiek moet denken, het klinkt altijd dom. Ik hoor liever een wetenschapper spreken over het klimaat, of een politicoloog over politiek.'

Geen geëngageerde teksten dus. Uncut Magazine (vier sterren) noemt hem ook niet voor niks 'een meester van de sfeer'. 'Op zijn nieuwe album Love Songs for Robots bewijst hij zich weer als volleerd songwriter', zo schrijft het invloedrijke Britse muziekblad.

The Line of Best Fit (6/10) over de muziek van Watson, die ontsproten is uit het vruchtbare klimaat van Montréal - denk: Arcade Fire, Godspeed You! Black Emperor en Suuns. 'Grillige, weelderige pop, die net zo goed de soundtrack kan zijn van liefdesverdriet als van een gelukkig kinderverhaaltje. Net zo makkelijk onder een aflevering van Grey's Anatomy gezet kan worden, als onder een Guiness-reclame.'

The Guardian is gematigd enthousiast (drie sterren). 'Fans van eerder werk zullen de nieuwe benadering - vol echo en dikke lagen instrumentatie - wellicht verwarrend vinden, maar nummers als Grace en de titeltrack schitteren als parels in de mist.'

Patrick Watson is dit weekend in Nederland. Vanavond is hij te zien in de Melkweg (uitverkocht) en morgen in Maastricht (kaarten hier).

Beeld Albumhoes

Metz - II

Jawel, opnieuw muzikanten uit Canada. Geen Montréal, maar Toronto deze keer. Metz is een trio, bestaande uit gitarist-zanger Alex Edkins, bassist Chris Slorach en drummer Hayden Menzies, dat met hun debuut al bewezen dat snoeiharde noise niet gelijk hoeft te staan aan herrie. Nu is daar II, hun tweede album dus.

'II is, net als z'n voorganger, nog steeds een zeeziek en onbuigzaam document van brutaal experiment. Omdat het trio bereid is nieuwe paden in de staan, zijn er op het album meer plekken om te verdwalen', schrijft SPIN Magazine (een 8).

Zelf beschrijft de band II als een boze plaat dan het debuut. Minder gestructureerd dan hun debuut. 'Maar het bevat ook meer melodie. En op sommige momenten is het geluid ook een stuk donkerder dan de eerste', aldus zanger Edkins in een interview met The Quietus.

Het Nederlandse muziekblog Kicking the Habit voegt II bij het triple A-lijstje: 'Wat zitten deze tien nieuwe mini-explosies weer knap in elkaar. De vooruitgang van METZ zit hem intussen in de finesses, voor zover zo'n delicaat woordje gepast is bij dit soort gewelddadige muziek, in de perfectionering van live- en studiogeluid.'

Deze zomer staat Metz op het Best Kept Secret-festival van 19 tot en met 21 juni.

Beeld Albumhoes

Kamasi Washington - The Epic

Omdat deze rubriek vanwege een vakantie twee weken niet verschijnt, hier nog een jazzalbum om die leegte te vullen. Moet lukken met The Epic, van jazzsaxofonist en bandleider Kamasi Washington. 17 nummers, drie lp's. Speelduur: bijna drie uur. Ga er maar eens rustig voor zitten.

Het mag dan het debuut zijn van 34-jarige Washington, hij is geen onbekende jongen. Washington werkte samen met Herbie Hancock, Nas, Lauryn Hill, schreef mee aan You're Dead van Flying Lotus en was van grote invloed op het veelgeprezen To Pimp a Butterfly, het laatste album van Kendrick Lamar.

Voordat hij begon aan de opnames van The Epic, had Washington zo'n 45 nummers klaar, geschreven nadat hij zich een maand had opgesloten met tien andere muzikanten, waaronder Flying Lotus, in een studio in 2011. Uit een interview met Variety: 'Toen ging ik filteren, tot er 17 overbleven. Dit gaat één album worden, zei ik later tegen Lotus. Ik had het idee van een groot ensemble, met de textuur van strijkers en diepte van menselijke stemmen.'

Dat grote ensemble mocht ook aantreden tijdens de albumrelease afgelopen maandag in Los Angeles. De recensent van de Los Angeles Times telde 28 muzikanten (exclusief de gasten). 'Wat ik maandag hoorde was de hele jazzgeschiedenis tegelijk: Impulse, Blue Note, ESP-Disc, Riverside en Saturn-titels. (...) Maar het voelde belangrijk. En nieuw. De artiest bewees zijn epische - sorry, er is geen ander woord - en pure begrip van wat jazz nog steeds kan zijn.'

Slecht nieuws voor liefhebbers die het collectief live willen zien: 'Een van de beste jazzgroepen die ik in lange tijd heb gehoord. Ze komen amper buiten Californië. Dus hoe het er nu uitziet: zul je af moeten reizen naar Los Angeles', staat te lezen in een groot profiel in The New York Times.

Beeld Albumhoes

Luie Luisteraar-playlist

Hieronder een greep uit de bands die in het nieuws waren. Abonneer je op de Luie Luisteraar-playlist van @JustFontein en blijf op de hoogte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden