De beste muziek van de week (15): Rats on Rafts, Balthazar en Waxahatchee

In razend tempo volgen de nieuwe bandjes, beloftes en platen-die-je-geluisterd-moet-hebben elkaar op. In de rubriek Luie Luisteraar loodst de Volkskrant u elke week door de nieuwste releases en selecteert de drie platen die u niet mag missen. Deze week: Rats on Rafts, Balthazar en Waxahatchee.

Rats on Rafts Beeld Shalita Dietrich

Rats on Rafts - Tape Hiss

De beste festivalact van Franz Ferdinand-drummer Paul Thompson ooit heeft gezien? Rats on Rafts. Met hun harde, compromisloze postpunkgeluid maken ze al sinds hun debuut The Moon is Big uit 2011 indruk. 'Het livegevoel overbrengen, dat was onze grote focus op ons tweede album Tape Hiss', zegt Rats on Rafts-zanger David Fagan in een interview met het Algemeen Dagblad.

De Rotterdamse band begon zelf maar muziek te maken omdat 'bands die we tof vonden, er domweg niet waren in Nederland'. Hun bandnaam ontlenen ze aan Mudhoneys Poisened Water: 'Like stacks and stacks of rats on rafts'. Ook muzikaal wilden ze de kant van de vroege grunge op. 'Maar dat gebeurde gewoon niet. Wat we ook deden, er kwam een soort postpunk uit.'

Aan hun eerste plaat werken ze zeven jaar. Opvolger Tape Hiss is volledig analoog gemaakt. Op tape opgenomen en afgemixt met een analoge geluidstafel. En jawel, ook nog analoog geperst. Daarnaast worden de meeste nummers in één of twee takes op band gezet.

'Een ijzersterk, compromisloos album', schrijft Volkskrant-recensent Menno Pot, die met zanger Fagan een wandeling maakte door Rotterdam en sprak over het levendige, vruchtbare muziekklimaat van de stad. Fagan: 'Je kunt op veel plaatsen terecht in Rotterdam. En inderdaad, er wordt veel toffe muziek gemaakt. Maar ook gewoon veel meuk hoor. Zet dat er ook maar bij.'

Vijf sterren voor Tape Hiss in Nieuwe Revu: 'Het geluid is open, luid, direct. Op sommige momenten is het alsof je bij 'RoR' in de oefenruimte zit. (...) Het kan hypes als Viet Cong en Eagulls maar ook het recente werk van hun held Mark E. Smith (The Fall) recht in de ogen aankijken.'

De band is vanavond te zien in Ekko, Utrecht. Een dag later op Motel Mozaïque in Rotterdam. 17 april staan ze Bitterzoet (Amsterdam.) Meer data hier.

Beeld Albumhoes

Balthazar - Thin Walls

De concerten van de Vlaamse band Balthazar verkopen hier in Nederland gemakkelijk uit. Zoals de Melkweg, volgende maand. Muziekfestival Best Kept Secret haalde Balthazar naar het hoofdpodium. En niet alleen in Nederland weet men de knappe, oorspronkelijk popmuziek te waarderen. Hun vorige album Rats werd door de Franse krant Libération uitgeroepen tot Plaat van het Jaar. Het Vlaamse muziekblad HUMO omschreef Balthazar naar aanleiding van Thin Walls, hun derde album na Applause (2010) en Rats, als 'het beste en meest relevante Belgische popfenomeen van het moment'.

Zanger Jinte Deprez in een interview met Trouw: 'Op die eerste twee platen wilden we een punt maken. Maar nu hebben we de songs met zo veel zelfvertrouwen geschreven dat we het opnemen wel aan iemand anders durfden over te laten. We vreesden dezelfde productietrucjes te herhalen. Ook was het fijn eens in de studio te zitten zonder aan al die knopjes te denken. We konden ons puur op de muziek focussen.'

Muziekblog Kicking the Habit (triple AAA-list) schrijft: 'Balthazars minutieuze werkwijze voelt bijna irrelevant, doordat ze steeds de illusie scheppen een song achteloos uit de mouw te schudden, nogmaals onderstreept door de lome praatzang van Devoldere. Then What vormt al een vroeg op Thin Walls een euforische piek, compleet met killer strijkersmelodie: licht vals, rudimentair en zeurderig. Doelbewust ook: als het te 'mooi' klinkt oogt het al gauw megalomaan en daar zul je de Belgen niet op betrappen.'

In de recensie van het Britse muziekblog MusicOMH wordt gepleit voor een groter publiek. 'Thin Walls is opnieuw een zeer sterk album van een band die het verdient gehoord te worden door meer mensen in het Verenigd Koninkrijk, en ook daarbuiten.'

Beeld Albumhoes

Waxahatchee - Ivy Tripp

Waxahatchee is Katie Crutchfield, een 26-jarig Amerikaans meisje uit de zuidelijke Amerikaanse staat Alabama. Daar ligt de Waxhatchee kreek, vandaar. Ze schrijft persoonlijke alternatieve popliedjes, 'ongehaast, naturel, oprecht', aldus Pitchfork, dat een 8,1 geeft.

Ivy Tripp is haar derde album. De term Ivy Tripp bedacht ze voor de richtingloosheid die veel twintigers en dertigers van nu ervaren. Een generatie niet meer de zekerheden heeft of wil, die hun ouders en grootouders wel hadden in het leven. Gezinnetje, kinderen, en werk tot aan het pensioen.

'Als je naar deze liedjes luistert, krijg je het idee dat Crutchfiel eigenlijk pas net begonnen is. Het is opwindend om zo'n jonge stem zo zeker te horen zingen. Je kunt je voorstellen dat ze de komende jaren kinderen inspireert om gewoon een gitaar te pakken en te beginnen.', schrijft Pitchfork.

SPIN Magazine (een 8) over Ivy Tripp: 'Crutchfield is op dit album beter in staat om haar angsten te slijpen, en te vertalen naar liedjes vol emotionele werkelijkheid.' Ook The Guardian (vier sterren) roemt de 'oprechtheid' van Crutchfield.

Waxahatchee staat deze zomer op Best Kept Secret in Hilvarenbeek.

Beeld Albumhoes

Luie Luisteraar-playlist

Hieronder een greep uit de bands die in het nieuws waren. Abonneer je op de Luie Luisteraar-playlist van @JustFontein en blijf op de hoogte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden