De beste, mooiste, snelste, vervelendste

Net als Cristiano Ronaldo zichzelf dreigt te verliezen in zelfbeklag, meldt het fenomeen op groene schoenen zich aan het front.

Rooooo-naaaal-doooeeeee, zingt het rode Portugese vak, als Ronaldo (23 jaar) na afloop langs de Portugese tribune loopt. En als hij zich bij de gang naar de kleedkamer ontdoet van zijn shirt en zijn torso aan het volk toont, klinkt dat Ro-nal-doe zelfs nog een toontje hoger.

Ronaldo is deze week uitgeroepen tot mooiste voetballer van de wereld, in een onderzoek onder 12 duizend vrouwen. Beste voetballer, mooiste voetballer, het kan niet op.

In het stadion van Genève, dichtbij het veld gezeten, is hij perfect te volgen. Wat doet hij allemaal, hoe loopt hij en waar?

Hij begint fris, op de linkerflank, in een stadion dat rood is gekleurd. Het naar paars neigende rood van Portugal tegen het vuurrode rood van Tsjechië. Het Zuid-Europese, uitdagende en frivole rood, contra het onverzettelijke, wat soberder nochtans eveneens begaafde rood uit Midden-Europa.

Bondscoach Felipe Scolari, de expressionist onder de bondscoaches, tegen Karel Brückner, die liever in rust het overzicht bewaart. De impressionist, als het ware.

Ronaldo dus. Al na 8 minuten zet hij door het centrum de aanval op waaruit Deco van dichtbij scoort. Hij juicht nauwelijks. Dat is toch vreemd. Of concentreert hij zich en is hij alweer bezig met het vervolg? Is hij beledigd?

Als Tsjechië steeds beter wordt, gaat hij zwerven. Weg van de linksbuitenplaats, weg met de ketens van de positie. Hij gebaart, snel, dwingend: hier met die bal. Hij vraagt, dwingt, eist of maakt vervelende gebaartjes als hij de bal niet krijgt, of als iemand hem duwt. Dan zit hij in het gras, mismoedig, vragend om aandacht van scheidsrechter Vassaras. Die komt uit Griekenland en kent de komedie van de voetbalarena.

Ronaldo is niet zo goed vandaag. Maar wat is hij snel. Wat kan hij goed schieten. Zelf weet hij bijvoorbeeld zeker dat hij veel beter kan schieten dan ploeggenoot Paulo Ferreira. Dus haalt hij uit met links, terwijl Ferreira er beter voorstaat. De verdediger heft de armen ten hemel.

Even later, als het inmiddels allang 1-1 is door een kopbal van Sionko, geeft Ujfalusi Ronaldo een tikje in het gezicht. Hij gaat neer. De scheidsrechter doet niets.

Het mooiste moment ontstaat als hij een vrije trap gaat nemen. Wijdbeens gaat hij staan, de vuisten gebald, de armen strak omlaag, iets van het lichaam af, bijna recht achter de bal. Hij snuift een paar keer, alsof hij letterlijk het gevecht met de muur aangaat, alsof die muur zich zal openen als hij de aanloop neemt. Zijn harde schot fladdert langs de muur, in de handen van doelman Cech.

Na rust, als het maar 1-1 blijft, neemt de ergernis bij Ronaldo toe. Hij dribbelt nu aan de kant van de Tsjechische fans. Ze fluiten hem uit, ze lachen als hij een vrije trap wil. Sommigen zetten een hand aan de mond en schelden op hem. Hij verstaat geen Tsjechisch.

Portugal voetbalt steeds slechter. De ene mislukte dribbel volgt op het andere mislukte hakje. Tsjechië, niet meer zo goed als in de tijd van Nedved, ruikt de sensatie.

Steeds meer zwerftochten onderneemt Ronaldo nu, als een stroper die zijn kostje bij elkaar moet sprokkelen. Hij zwenkt naar de eigen speelhelft, naar rechts, naar het centrum.

Hij is de jongen die weet dat hij de beste is, die alle ballen wil om dat ene doelpunt zelf te maken. Maar dat gaat zomaar niet en dus neemt het misbaar toe: als er twee ballen in het veld zijn, als hij geen vrije trap krijgt. Het spel van de Portugezen begint te irriteren.

Maar dan scoort Ronaldo. Het is zijn eerste doelpunt van het toernooi. De bank veert op. Weer juicht hij niet. In blessuretijd stuurt Deco hem alleen op pad. Onzelfzuchtig schuift Ronaldo de bal naar Quaresma voor 3-1. Roooon-naaal-doooeee, zingt het vak.

Anderhalf uur later vertrekt de spelersbus van Portugal naar het basiskamp in Neuchatel. Achter het beton van de tribunes vult een hysterisch gejuich de avond.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden